Πολίτης του κόσμου, με έντονη επιχειρηματική και καλλιτεχνική δράση, ο Πήτερ Κατσίχτης, ο οποίος μοιράζει τη ζωή του μεταξύ των δύο του ατελιέ του στη Νέα Υόρκη και την Αθήνα, παρουσιάζει για πρώτη φορά τη δουλειά του, στην 50χρονη ακάματη πορεία του στην τέχνη, στην έδρα της UNESCO στο Παρίσι.
Συγκεκριμένα στις 27 Οκτωβρίου (17:30) εγκαινιάζεται στην πόλη του φωτός, στην εμβληματική αίθουσα Miro στο κτήριο της UNESCO η ατομική έκθεση του Πήτερ Κατσίχτη με τίτλο «Σύνθεση και Πολυμορφία. Η Αέναη Κίνηση των Χρωμάτων», σε επιμέλεια του έγκριτου θεωρητικού και κριτικού τέχνης Τάκη Μαυρωτά. Θα παρουσιαστούν σαράντα και πλέον αντιπροσωπευτικά έργα της πρόσφατης δουλειάς του, της περιόδου 2024-2026, ακρυλικά σε καμβά, μεγάλων και μεσαίων διαστάσεων, μαζί με είκοσι παλαιότερα τα οποία αποκαλύπτουν τη δύναμη και το πάθος του οραματικού του κόσμου.
Ο Πήτερ Κατσίχτης γεννήθηκε στην Αναβρυτή Λακωνίας, ένα μικρό χωριό στη σκιά του Ταϋγέτου, από όπου έφυγε σε πολύ νεαρή ηλικία για να εγκατασταθεί στη Νέα Υόρκη, όπου καταξιώθηκε με μεγάλη επιτυχία πρώτα στον επιχειρηματικό τομέα. Παράλληλα το μεγάλο του πάθος για τις καλές τέχνες τον οδήγησε στη δημιουργία μιας σημαντικής συλλογής έργων επιφανών καλλιτεχνών που ζούσαν στην Αμερική όπως των Μπαζιώτη, Στάμου, Chryssa, αλλά και όλων εκείνων που θαύμαζε τη δουλειά τους, όπως των Μυταρά, Καρά, Θεοφυλακτόπουλου, Σόρογκα, Παρμακέλη, Ψυχοπαίδη και Σακαγιάν και άλλων, ενώ έπειτα από την ενθάρρυνση πολλών από αυτών ο ίδιος αφοσιώθηκε ολόψυχα, τα τελευταία πενήντα χρόνια, στη ζωγραφική.
«Είναι σαράντα πέντε χρονιά που ζωγραφίζω», λέει ο ίδιος «και στην ποικιλότροπη ζωή́ μου πάντοτε αναζητούσα την ελευθερία. Οι επιχειρηματικές υποχρεώσεις δεν μου αφήναν περιθώριο χρόνου. Αργότερα, όμως, είχα τη δυνατότητα να επικεντρωθώ́ στη δημιουργία με αφοσίωση στην τέχνη. Και χωρίς το πάθος των αριθμών άλλά με το πάθος του χρώματος έφτασα έως εδώ́, σήμερα. Ότι το μεγαλείου του ανθρώπου είναι η απλότητα. Έμφαση στην τέχνη, άλλά χαμηλό́ παιχνίδι στην προσωπική́ ζωή́.»
Γιώργος Κουμουτσάκος: Επίμονος μόχθος
Ο Πρέσβης Γιώργος Κουμουτσάκος, Μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO, επισημαίνει μεταξύ των άλλων με την ευκαιρία της πραγματοποίησης της έκθεσης του Κατσίχτη, στον πολυσέλιδο κατάλογο της:
«Η θεώρησή του για τα πράγματα είναι απόσταγμα υψηλής ποιότητας. Έρχεται από́ μια ζωή́ γεμάτη αναζητήσεις, όνειρα, στόχους, επιτυχίες και δυσκολίες. Κυρίως όμως δουλειά́, πολλή́ δουλειά́. Μόχθος επίμονος, πάντα με συνέπεια και αξιοπρέπεια. «Όταν έφυγα για την Αμερική́, είπα ότι θα πετύχω. Με τη δύναμή μου και τον Ταΰγετο που πήρα μαζί́. Ήμουν πολύ́ εργατικός, είχα σωματική́ δύναμη, άντεχα να δουλεύω συνεχόμενα πολλές ώρες. Ήμουν, βλέπεις, σκληραγωγημένο παιδί́.» … H δική́ του προσωπική́ καλλιτεχνική́ δημιουργία. Η δημιουργική́ φλόγα του Κατσίχτη δεν ξέμεινε ποτέ́ από́ προσάναμμα. Την τροφοδοτεί́ η ασίγαστη επιθυμία της ελευθέριάς. Μια διαρκής αναζήτηση. «Ήμουν ατίθασος, αποζητούσα πάντα την ελευθερία.» Τον εκλύει ο μεγάλος ορίζοντας. Κανένα σύνορο ασφυκτικό́ δεν του επιβάλλεται. Δεν αφήνει τον εαυτό́ του να εγκλωβίζεται. Δεν τον εγκλώβισε ούτε η μητροπολιτική́ επιτυχία της Νέας Υόρκης, της ξενιτιάς. Ο νόστος αποδείχθηκε πιο ισχυρός. Η πατρίδα, η Ελλάδα, ο Ταΰγετος. Εκεί́ γυρίζει πάντα η σκέψη του. Από́ εκεί́, από́ το βουνό́ του, αξιολογεί́, κρίνει, σχεδιάζει και αποφασίζει τα επόμενα. Από́ εκεί́ παρατηρεί́ το όλον του ορίζοντα, τη μεγάλη εικόνα. Όμως, στη μεγάλη εικόνα ο Κατσίχτης δεν χάνει από́ τα ματιά του, δεν υποβαθμίζει, δεν υποτάσσει τα επιμέρους της ζωής. Στο όλον της κάθε δημιουργίας του, του κάθε έργου του, σέβεται την αυτόνομη υπόσταση του επιμέρους. Το κάθε χρώμα, σε μια συνεχή́ ροή́ επικοινωνίας, συνδέεται με το άλλο, διασταυρώνεται, συνδυάζεται έτσι ώστε συνεχώς κάτι νέο να συν-διαμορφώνεται. Κάτι νέο να γεννιέται. [……] Το έργο του Κατσίχτη διαπνέεται από́ μια ρεαλιστική́, όχι επιδερμική́, αισιοδοξία. Η ζωγραφική́ του προτείνει μια διέξοδο συνύπαρξης. Προτρέπει στο φως. Απορρίπτει την εγκατεστημένη γκρίζα ομίχλη αβεβαιότητας, αδιέξοδου, μισαλλοδοξίας και εχθροπάθειας των καιρών μας. Έτσι, η δημιουργία του, όχι μόνο ταιριάζεις, άλλά υπηρέτεί με δυναμισμοί́ το μήνυμά και την απόστολοί́ της UNESCO. Ένα μήνυμα υπερθ. της συνύπαρξής ανθρώπων και πολιτισμών. Υπερ. της συνεργασίας μεταξύ́ των εθνών σε ο, τι πολυτιμότερο έχει ο άνθρωπος: στην εκπαίδευση, στην επιστήμη, στον πολιτισμό́, στο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης. Υπερ. του αμοιβαίου σεβασμού́ της ελευθέριάς και της αξιοπρέπειας του αλλού. Τελικά́, υπερθ. της ειρήνης.»
Τάκης Μαυρωτάς: Αστραπές και στρόβιλοι
Ο επιμελητής της έκθεσης Τάκης Μαυρωτάς, θεωρητικός και κριτικός της τέχνης, διευκρινίζει μεταξύ των άλλων, για το ζωγραφικό έργο του Κατσίχτη:
Διαβάστε Επίσης
«Ο Κατσίχτης θεωρεί́ αγαθή́ τύχη ότι γεννήθηκε στην Ανάβρυτά, ενα μικρό́ χωριό́ στους πρόποδες του Ταϋγέτου, κοντά́ στη Σπαρτή, και από́ εκεί́ ξεκίνησε την Οδύσσειά του. Έζησε πενήντα συναπτά́ χρονιά στη Νέα Υόρκη, οπού αντάμωσε πνευματικά́ με τους μεγάλους εκφραστές της action painting. Από́ τις αρχές της δεκαετίας του 1970 τον κέρδισε η ζωγραφική́, αφού́ καθημερνά́ βυθίζεται ασταμάτητα στην ένταση μιας χρωματικής δίνης, επιχειρώντας να αποκαλύψει το δικό́ του όραμα, τις δικές του μορφικές διατυπώσεις, δίνοντας πρωτεύοντα ρολό στις ελεύθερες ζωγραφικές κινήσεις και σε εκείνες τις χρωματικές επιλογές, που θα τον οδηγήσουν στον αινιγματικό́ του κόσμο.
Οι εικόνες των έργων του άλλοτε μοιάζουν αστραπές και άλλοτε στρόβιλοι. Ζωγραφίζει χωρίς αφηγηματική́ διάθεση, με ακρυλικά́ χρώματα επάνω στη λευκή́ επιφάνεια του μουσαμά́, χωρίς προσχέδια, χωρίς μια ιστορία με αρχή́, μέση και τέλος. Οι εικόνες των έργων του αποκαλύπτουν χρωματικές εκρήξεις, διαφορετικές κάθε φορά́, εκπλήσσοντας και τον πιο δύσπιστο θεατή́. Αυτή́ η καλλιτεχνική́ του δράση τον εκτονώνει και τον ανακουφίζει ψυχολογικά́, αφού́ συνειδητά́ γνωρίζει ότι για εκείνον η ζωγραφική́ δεν είναι η ακριβής απόδοση της οπτικής πραγματικότητας, άλλά μια μυστηριακή́ περιπέτεια που τον απασχολεί́ αδιάλειπτα. Μια ιστορία χωρίς τέλος, όπως εκείνη με το λύγισμα της πράσινης, κόκκινης ή κυανής γραμμής σε μονοχρωματικό́ βάθος φαιό́, κυανό́ ή πράσινο, οπού μια ευθεία ή ενα σχήμα ορίζει μια άλλη αισθητική́ αποτύπωση. [……]
«Το έργο τέχνης», έλεγε ο Kandinsky, «είναι η εξωτερική́ έκφραση μιας εσωτερικής ανάγκης». Η ζωγραφική́ του Κατσίχτη γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη –στο ιδιαίτερο περιβάλλον αυτής της πολυεθνικής πόλης, που στηρίζει τον σύγχρονο κόσμο–, για να συνεχίσει με το ίδιο πάθος τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις και κατακτήσεις του στην Αθήνα. Και τώρα τα νέα του έργα θα εκτεθούν στην αίθουσα Miró της UNESCO, όπου μόνιμα εκτίθενται και τα δύο κεραμικά́ επιτοίχια (1955-1958) «Ο τοίχος του Ήλιου» (3 x 15,5 μ.) και «Ο τοίχος της Σελήνης» (2,2 x 7,5 μ.), του μεγάλου Ισπανού ζωγράφου. Έργα που σχεδιάστηκαν από́ το Miró και υλοποιήθηκαν από́ τον κεραμίστα Josep Llorens Artigas. Ο Miró για αυτά́ τα επιτοίχια πήρε το διεθνές βραβείο Guggenheim, το 1958. [……]
Ο Κατσίχτης συνεχίζει να εστιάζει το ενδιαφέρον του σε μια έκφραση καθαρού́, ενστικτώδους συναισθήματος, μέσα στον χώρο και τον χρόνο. Σαν ραβδοσκόπος, συνεχίζει να αναζητά́ τη δική́ του αλήθεια, με μια τέχνη που γεννιέται από́ μονή της, χωρίς αποτύπωση ή κριτικό́ σχολιασμό́ της οπτικής ή κοινωνικής πραγματικότητας, άλλά, ζωγραφίζοντας συνεχώς με ζωντάνια και ρυθμό́, που αναδύεται μέσα από́ το φως. Με την πείρα που κέρδισε υστέρα από́ άπειρες προσπάθειες, αγωνίες, έρευνες πάνω στα υλικά́ και τα σχήματα, παρουσιάζει ζωγραφικές εικόνες απόμακρες από́ το χάος της εποχής μας που τον περιβάλλει, εξακολουθώντας να δουλεύει, με ενα πειθαρχημένο τρόπο, ευθυγραμμίζοντας το έργο του με τη σκέψη του.
Ο Κατσίχτης γνωρίζει καλά́ ότι στη ζωή́ το γέλιο συνυπάρχει με το κλάμα, η γέννηση με τον θάνατο, και ότι η τέχνη για αυτόν αποτελεί́ ενα συναρπαστικό́ ταξίδι. Έτσι, έως σήμερα συνεχίζει να ζωγραφίζει, αποκαλύπτοντας στιγμιαία συναισθήματα ή πτυχές της προσωπικότητας του, με αιφνίδιες εικόνες, σαν τις απρόσμενες αστραπές. »
Άννα Γριμάνη: ισχυρό δημιουργικό αποτύπωμα
Η δημοσιογράφος Άννα Γριμάνη στην συνέντευξη της με τον ζωγράφο, στον κατάλογο της έκθεσης, τονίζει ότι «Η τέχνη είναι τρόπος ελευθέριάς» και ότι ο Κατσίχτης είναι:
«Πολίτης του κόσμου, με έντονη κοινωνική́ εμπειρία και, σε κάθε εκδοχή́, αξιοσημείωτη αντίληψη των πράγματων, επιδεικνύει την ιδία εργατικότητα της επιχειρηματικής δράσης του και στην τέχνη. Σήμερα στο Παρίσι, ο διακεκριμένος Έλληνας καταθέτει ενα ισχυρό́ δημιουργικό́ αποτύπωμα, όπως αυτό́ εκφράζεται στο απολυτό των χρωμάτων του, στη σχεδιαστική́ δεξιότητά του, στις δυνατές φόρμες ζωγραφικής των έργων του, μεγάλων διαστάσεων, όπου αμετάκλητα εγγράφεται η αέναη υπαρξιακή́ αναζήτησή του.»
Με κυρίαρχη τη σχέση ελληνικού́ και γαλλικού́ πολιτισμού́, που για αιώνες συμβάλλουν εμφατικά́ στη διαμόρφωση της σύγχρονης ευρωπαϊκής ταυτότητας, το καλλιτεχνικό́ γεγονός της έκθεσης του Πίτερ Κατσίχτη στην UNESCO στο απαιτητικό́ πολιτισμικό́ περιβάλλον του Παρισιού́ αποκτά́ διεθνή́ σημασία.
Έκθεση του Peter Katsihti
Synthesis & Diversity – The Perpetual Motion of Colours στην έδρα της UNESCO, στο Παρίσι.
Διάρκεια έκθεσης 26 Οκτωβρίου έως 2 Νοεμβρίου 2026.
Επίσημα εγκαίνια: 27 Οκτωβρίου (17:30)
Ώρες Λειτουργίας: 09.00 – 17.30 κατόπιν ηλεκτρονικού ραντεβού
Email: [email protected] Tel: 01.45.68.30.64
