Οι συνήθεις ύποπτες Beyonce, Billie Eilish και Charlie XCX δεν κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ το 2025 οπότε άνοιξε ο χώρος για να μας προσελκύσουν φέτος την προσοχή άλλοι καλλιτέχνες που συνήθως έμεναν στη σκιά εκείνων που η μουσική βιομηχανία ποντάρει τα ρέστα της κάθε φορά. Ας δούμε ποια άλμπουμ ξεχώρισε φέτος ο διεθνής Τύπος, με ποια χόρεψε, με ποια αναστοχάστηκε, σε ποια χάρισε ώρες ακρόασης.
Rosalia – Lux
Στο τέταρτο άλμπουμ της, «Lux», η Rosalia δείχνει σα να μην φοβάται να σκοντάψει και ανακατεύει πολλά και διαφορετικά είδη, ενώ τραγουδά σε 13 γλώσσες. Είχε προειδοποιήσει άλλωστε σε συνέντευξή της στους New York Times ότι «απαιτώ πολλά από τους ακροατές μου σε αυτό το δίσκο». Πολλοί την κατηγόρησαν ότι χρησιμοποιεί την κλασσική μουσική για να επιβάλλει συγκίνηση, όμως η αλήθεια είναι ότι αυτή η δουλειά εκπέμπει ευφυία, φιλοδοξία και βάθος συναισθημάτων καθώς η ίδια αφηγείται ιστορίες περί αγάπης, πίστης και γυναικείας ενδυνάμωσης. Νο 1 άλμπουμ της χρονιάς για τον Independent και το Pop Matters.
Bad Bunny – Debi Tirar Mas Fotos
Διαβάστε Επίσης
Ο ίδιος είχε πει ότι ήθελε να φτιάξει ένα άλμπουμ στην πατρίδα του, το Πουέρτο Ρίκο για τους Πορτορικάνους. «Για τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους μου, την οικογένειά μου», τόνιζε. Όμως το «Debi Tirar Mas Fotos» του σούπερ σταρ Bad Bunny είναι πολλά παραπάνω από αυτό, «ένα σύμβολο σταθερότητας και νοσταλγίας της εστίας». Πάνω από τους χορευτικούς ρυθμούς, ο σπουδαίος ερμηνευτής υπογράφει 17 τραγούδια στα οποία αφηγείται την ιστορία του Πουέρτο Ρίκο και των ανθρώπων του που τελικά μας ακουμπάει όλους ακόμα κι αν δυσκολευόμαστε να βρούμε το νησί στο χάρτη με κλειστά τα μάτια. No 1 άλμπουμ της χρονιάς για το Billboard και το Rolling Stone.
Geese – Getting Killed
«Το τέλειο σάουντρακ για την κρίση πανικού που παθαίνει κανείς στον πυρετικό ύπνο του ζώντας στο 2025», γράφει το ΝΜΕ για το άλμπουμ των Geese, «Getting Killed» προσθέτοντας ότι «είναι εύκολα ο καλύτερος δίσκος της χρονιάς». Η μελωδία μέσα στην τρέλα, ο απόλυτος έλεγχος μέσα στο χάος, προσφέρει έντονες και απρόβλεπτες συγκινήσεις από μια μπάντα που προέρχεται από τη Νέα Υόρκη και η ύπαρξή της δηλώνει ότι το κιθαριστικό ροκ «είναι εδώ και σας χτυπάει την πόρτα». Νο 1 άλμπουμ της χρονιάς για το ΝΜΕ.
Los Thuthanaka – Los Thuthanaka
Ένα instrumental άλμπουμ, γεμάτο lo-fi ψυχεδελικούς noise ροκ ήχους που πατάει στην παράδοση των Ανδεων, επιλέγει το Pitchfork για να του χαρίσει τον τίτλο του καλύτερου της χρονιάς. Το υπογράφουν δύο αδέλφια, οι Chuquimamani-Condori και Joshua Chuquimia Crampton από τη Βολιβία, οι Los Thuthanaka και το μόνο που ζητούν είναι να δώσεις λίγο χρόνο, να έχεις υπομονή και να είσαι ανοικτός να συνδεθείς και να ακούσεις σε μια εποχή που κάθε λίγα δευτερόλεπτα η εστίαση της προσοχής μας μετατοπίζεται. Το «Los Thuthanaka» δεν θα το βρείτε στις streaming πλατφόρμες παρά μόνο στο Bandcamp. Νο 1 άλμπουμ της χρονιάς για το Pitchfork.
Addison Rae – Addison
«Μην κάνεις τόσες πολλές ερωτήσεις», λέει η Addison Rae στο ντεμπούτο άλμπουμ της που φέρει το όνομά της και ο κόσμος αναρωτιέται πώς μια σταρ του TikTok με 88 εκατ. ακολούθους υπογράφει έναν από τους καλύτερους ποπ δίσκους της χρονιάς, αν όχι τον καλύτερο. «Είναι το “Addison” το πρώτο μεγάλο άλμπουν της μετα-Brat εποχής; Και αν ναι, που είναι οι υπόλοιποι; Γιατί αυτή η γυναίκα ακούγεται τόσο μοναδική, τόσο προσεκτική στις λεπτομέρειες, να έχει γνώση των πραγμάτων και να είναι τόσο μόνη;», αναρωτιέται η εφημερίδα. Νο 1 άλμπουμ της χρονιάς για την The Washington Post.
FKA twigs – Eusexua
Στην κορυφή της δικής του λίστας με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς, το Slant φέρνει το «Eusexua» της FKA twigs και τους techno ρυθμούς του. «Στα πρώτα της άλμπουμ, η FKA twigs έγραφε τραγούδια για αλληλοεξαρτώμενους ανθρώπους που βρίσκονται σε κατάσταση αδράνειας, στάσης. Με αυτό το άλμπουμ, η Βρετανίδα αποφασίζει να βγει πάλι εκεί έξω ως τρόπο επιβίωσης, προσπαθώντας παράλληλα να κρατήσει σφιχτά όσα αγαπά και να τα προστατεύσει με όλες τις δυνάμεις της», γράφει η εφημερίδα και καταλήγει: «Ίσως είναι μια προσπάθεια να προστατεύσει τον εαυτό της από τους κακοποιητές που έχουν βρεθεί στο δρόμο της». Νο 1 άλμπουμ της χρονιάς για το Slant.
