Οι «Ευτυχισμένες μέρες» του Μπέκετ στο Bios- Συνέντευξη της Όλιας Λαζαρίδου

14/11/16 • 15:17 | UPD 14/11/16 • 15:38

Το κείμενο του Ιρλανδού συγγραφέα γραμμένο στα 1960 παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Cherry Lane Theater της Νέας Υόρκης στις 17 Σεπτεμβρίου 1961 και επιστρέφει έκτοτε διαρκώς σε σκηνικά ανεβάσματα σε όλο τον κόσμο. Αν και ανήκει στα πιο επιτυχημένα έργα του Μπέκετ θεωρείται «θεατρικό άλυτο» καθώς είναι ένα από τα πιο δυσνόητα έργα της παγκόσμιας δραματουργίας.

«Η Γουίνυ και ο Γουίλυ είναι το ποιητικό δίπολο των «Ευτυχισμένων Ημερών» που συνθέτει την ενότητά του μέσα σ’ έναν χώρο επινοημένο από τον συγγραφέα στην προσπάθειά του να αποτυπώσει το πιο τρομερό πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί», περιγράφει η πρωταγωνίστρια του έργου, Όλια Λαζαρίδου. Με το μούδιασμα των πρώτων ωρών που προκάλεσε η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, η ηθοποιός μας καταθέτει τις σκέψεις της για τον «θρίαμβο του λαϊκισμού», τις «χαμηλές πτήσεις της Ιστορίας» που διανύουμε, αλλά και για ότι πιο φωτεινό υπάρχει, «τη γνώση, τη τροφή για ζωή».

Μόλις λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση του πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ ποιες είναι οι σκέψεις σας;

Έχω μείνει εμβρόντητη. Ωστόσο δεν σας κρύβω πως είχα μια υποψία ότι θα έβγαινε ο Τραμπ, αλλά δεν ήθελα να το πιστέψω. Αισθάνομαι ότι είμαστε σε χαμηλή πτήση της Ιστορίας. Όλο αυτό που συνέβη είναι αποτέλεσμα φόβου και τρόμου. Ο φόβος μας συρρικνώνει και μας αναδεικνύει το συντηρητισμό μας. Βρισκόμαστε στην καρδιά του σκοταδιού.

Τι είναι αυτό που σας κέρδισε στις Ευτυχισμένες Ημέρες;

Αρχικά ήμουν επιφυλακτική με το σύμπαν του Μπεκετ καθώς εστιάζει στη σκοτεινή πλευρά των πραγμάτων. Ο Μπέκετ είναι ανελέητος, αλυσοδένει την ανθρωπινή ψυχή, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει μια βαθιά ανθρωπιά. Ο Μπέκετ βάζει φλέγοντα ερωτήματα στο πυρήνα του μυαλού. Το συναίσθημα δεν είναι ασφαλές κίνητρο. Αν σκαλίσεις τις ψυχές των ηρώων του, θα βρεις στο κίνητρό τους, μια ανθρωπιά. Αυτό που με κέρδισε στο έργο είναι πως μοιάζει να στριφογυρίζει γύρω από τη φράση: «παραλίγο και θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι αλλιώς, αλλά δεν είναι».

Ποια είναι η Γουίνι και ποιος ο Γουίλι;

Η Γουίνι είναι ένα σπουργίτι, που κόντρα στη δυσκολία επιμένει να κελαηδεί και να δοξολογεί με ελπίδα και χιούμορ. Κι όταν νιώθει πως η γη τη ρουφά προς τα κάτω εκείνη συνεχίζει να τραγουδά. Ο Γουίλι είναι ο σιωπηλός. Είναι ο μάρτυρας μιας απελπιστικής κατάστασης.

Ποιο είναι το αντίδοτο της απελπισίας;

Θα συμφωνήσω με τον Μπέκετ που εκφράζει με τρομερό χιούμορ την απελπισία. Το γέλιο απαλύνει την απελπισία.

Τι πιστεύετε πως μας έχει οδηγήσει στο σημείο που βρισκόμαστε ως κοινωνία;

Η Ελλάδα βρίσκεται σε οικονομική και πνευματική κρίση. Η ατροφική ψυχή δεν κρατάει στα δύσκολα. Η τροφή της ψυχής αντέχει και αντιβαίνει κάθε σκέψη φόβου, απελπισίας, ανίας. Στο έργο έχουμε ένα λόφο με βιβλία.
Προσωπικά το διακρίνω ως αποχαιρετιστήριο στον παλιό κόσμο που ήδη έχουμε αφήσει πίσω. Το έργο θέτει πολύ ψηλά ερωτήματα με πνευματική διάσταση, που αντικρούουν την πνευματική φθήνια.

Αναπολείτε το παρελθόν;

Όχι. Από φύση είμαι άνθρωπος της ζωντανής ψυχής. Ότι αποχαιρετάμε το κουβαλάμε μέσα μας.

Το φεστιβάλ Αθηνών κλυδωνίζεται και πάλι. Από πού πιστεύετε ξεκίνησε αυτή η… κακοδαιμονία;

Το μάθημα από όλη αυτή την ιστορία είναι ένα. Το καλό δεν είναι και αυτονόητο. Όλα ξεκίνησαν με την αποπομπή του Γιώργου Λουκου. Όταν υπάρχει ένα πρόσωπο που τα καταφέρει σε ένα μεγάλο ποσοστό, δεν τον πειράζεις, δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Ας ελπίσουμε η πληγή του Φεστιβάλ να κλείσει.

Στον απόηχο της παύσης του Λούκου από το Φεστιβάλ και των γεγονότων που ακολούθησαν με το Γιαν Φαμπρ είχατε πρωτοστατήσει στη θύελλα αντιδράσεων. Σήμερα ανήκετε στους απογοητευμένους από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος να μιλήσει για πολιτική. Μπλέχτηκα τότε διότι από τη φύση μου, είμαι υπερασπιστής του δίκαιου. Παίρνω φωτιά στην αδικία. Μπαίνω μπροστά. Ο προορισμός του καλλιτέχνη είναι να παρατηρεί και πλάθει δημιούργημα. Δεν ήλπισα ποτέ στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και έτσι δεν απογοητεύτηκα.

Τι περιμένετε από τη νέα Υπουργό Πολιτισμού Λύδια Κονιόρδου;

Είναι άνθρωπος του θεάτρου κι αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό για τη Τέχνη μας. Εύχομαι να μπορέσει το Υπουργείο να βοηθήσει να γίνει η Τέχνη όσο πιο βιώσιμη γίνεται στους νέους. Γιατί μια χώρα που δεν μπορεί να προστατέψει τα χλωρά είναι πεθαμένη.

18/11- 27/12. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη-Κυριακή:21:00. Τιμή εισιτηρίου: 12€, 10€

Συνέντευξη στην Ξένια Στούκα

xstouka@e-typos.com

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου