Βασίλης Γεωργοσόπουλος – «Εξολοθρευτής Άγγελος»: Θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του κινηματογράφου

08/07/19 • 13:36 | UPD 08/07/19 • 14:40

Newsroom eleftherostypos.gr

Μιλήστε μας για τη νέα σας δουλειά «Εξολοθρευτής Άγγελος».

Η παράσταση είναι αποτέλεσμα μιας μακράς εκπαιδευτικής διαδικασίας, πειραματισμού και έρευνας πάνω στο σώμα του ηθοποιού. Προβληματιστήκαμε πολύ για το πώς θα καταφέρουμε να μεταφέρουμε το σουρεαλιστικό αυτό έργο του Μπουνιουέλ πάνω στη σκηνή, χρησιμοποιώντας μόνο θεατρικά μέσα και μάλιστα χωρίς τη χρήση λόγου.Η δουλειά πάνω στον χώρο και στην σχέση-επίδραση που έχει αυτός πάνω στο σώμα ήταν ένα από τα βασικά μας εργαλεία. Παρακολουθούμε μια σταδιακή σωματική μεταμόρφωση που συντελείται μέσα σε μια ιδιότυπη φυλακή χωρίς κάγκελα.

Έξι ηθοποιοι απόλυτα εναρμονισμένοι μεταξύ τους, συντονισμένοι με τους ίδιους υποκριτικούς και κινησιολογικούς κώδικες , με μοναδικό μέσο τα σώματά τους, “ακροβατούν” επιδέξια ανάμεσα στην υποκριτική και το χορό. Δεν μπορεί, φυσικά, να παραγνωριστεί το γεγονός πως όλοι μας, ηθοποιοί και σκηνοθέτης μιλάμε την ίδια “γλώσσα” μιας και είμαστε απόφοιτοι της δραματικής σχολής “Μοντέρνοι Καιροί”. Αυτό είναι και το δυνατό μας χαρτί. Η δουλειά που κάναμε, ο χρόνος που αφιερώσαμε στον πειραματισμό. Τίποτα δε θα ήταν το ίδιο αν λειτουργούσαμε υπό τις συνθήκες που λειτουργούν και ανεβάζουν παραστάσεις οι εμπορικοί θίασοι, οι οποίοι συνήθως αποτελούν ετερόκλητες συναθροίσεις ατόμων.

Για ποιους λόγους σας ενέπνευσε η ταινία του Luis Buñuel;

Ο “Εξολοθρευτής Άγγελος” θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα του Λουίς Μπουνιουέλ αλλά και του κινηματογράφου εν γένει. Η υπόθεση είναι η εξής, μια παρέα αριστοκρατών μαζεύεται σ’ ένα σπίτι για δείπνο. Κάποια στιγμή ανακαλύπτουν πως, παρότι οι πόρτες είναι ανοιχτές, δεν μπορούν να φύγουν. Στη συνέχεια, Ο Μπουνιουελ με εκπληκτική μαεστρία δημιουργεί μια κωμικοτραγική κατάσταση εγκλεισμού με τους ήρωες να ακολουθούν μια πορεία κατάρρευσης από τον καθωσπρεπισμό και την κομψότητα μέχρι την ολοκληρωτική τους αποκτήνωση.

Στο έργο του Μπουνιουέλ υπάρχει πληθώρα συμβολισμών και αντίστοιχα πολλές είναι οι ερμηνείες και οι αναλύσεις αυτών των συμβολισμών. Αν θα έπρεπε να διαλέξω έναν λόγο που με οδήγησε να καταπιαστώ με τον “Εξολοθρευτή Άγγελο” αυτός θα ήταν η έννοια της ελευθερίας και το γιατί ο άνθρωπος δεν τολμά να κάνει το βήμα προς αυτήν.

Χορός, θέατρο, μουσική. Εξηγείστε μας για την performance.

Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε πως πρόκειται για μια θεατρική παράσταση. Το γεγονός ότι αυτή είναι χωρίς τη χρήση λόγου δε συνεπάγεται ξαφνικά ότι μιλάμε για μια παράσταση χορού. Επίσης, οι ερμηνευτές που συμμετέχουν στην παράσταση είναι ηθοποιοί και όχι χορευτές. Από την άλλη, ακριβώς επειδή είναι παράσταση χωρίς λόγο, το σώμα και η κίνησή του στο χώρο παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Κάποιοι θα λέγανε πως πρόκειται για μια παράσταση “σωματικού θεάτρου”; Μα, υπάρχει μη-σωματικό θέατρο; Εμάς ο όρος αυτός δε μας καλύπτει.
Όσον αφορά τη μουσική επένδυση της παράστασης, παίζει καταλυτικό ρόλο στην απόδοση της ατμόσφαιρας των σκηνών και του δεσίματος μεταξύ τους.

Με ποιες σκέψεις και ποια συναισθήματα θα θέλατε να φύγουν οι θεατές από την παράστασή σας;

Το μόνο στο οποίο μπορεί να ελπίζει μια παράσταση είναι να καταφέρει να επηρεάσει έστω έναν θεατή, να τον μετακινήσει από τις παγιωμένες του αντιλήψεις και, ίσως, να ανάψει ένα μικρό κερί μέσα στην καρδιά και στο μυαλό του.

Τι σημαίνει ο χορός για σας;

Ο χορός για μένα, είναι μια πράξη αντίστασης. Αρχικά στη βαρύτητα και σ’ ένα δεύτερο επίπεδο στην “πνευματική νωθρότητα”. Μία αέναη κίνηση προς την ελευθερία.
Είναι το πέταγμα του γλάρου Ιωνάθαν.

Τι σκέφτεσαι για την Ελλάδα του 2019;

Η Ελλάδα σήμερα είναι μια δύσκολη χώρα για να δημιουργήσεις το οτιδήποτε, πόσο μάλλον τέχνη. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι ηθοποιοί αναγκάζονται να δουλεύουν σε δυο δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, εκτός των καλλιτεχνικών τους δραστηριοτήτων. Αυτό φυσικά έχει αντίκτυπο στην ποιότητα του παραγόμενου καλλιτεχνικού προϊόντος ενώ, παραδόξως, η ποσότητα των παραστάσεων που ανεβαίνουν στην Αθήνα έχει αυξηθεί σημαντικά. Σε συνδυασμό με το τρομακτικό έλλειμμα παιδείας που κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα και απλώνεται οριζόντια στην κοινωνία, δεν μπορούμε να περιμένουμε ανατροπή της ισχύουσας κατάστασης στο άμεσο μέλλον.
Παράλληλα, μετά τα αποτελέσματα των εκλογών της 26ης Μαϊου, παρατηρούμε μια συντηρητικοποίηση της κοινωνίας. Όλοι οι άνθρωποι των τεχνών πρέπει να αναρωτηθούμε ποιος είναι ο ρόλος μας απέναντι σ’ αυτό.