Το Είδος Της: Ένας μονόλογος ψυχικής κάθαρσης στο Faust

19/02/19 • 19:49 | UPD 19/02/19 • 19:49

Newsroom eleftherostypos.gr

Λίγο πριν πεθάνει, η Αν Σέξτον φόρεσε το παλιό γούνινο παλτό της μητέρας της, μπήκε στο αυτοκίνητο, έβαλε μουσική κι άναψε το γκάζι.

Το να αποφασίζεις να αψηφήσεις την κυριαρχία του θανάτου πάνω σου, είναι μια τεράστια νίκη. Νίκη που φέρνει κόστος. Αλλά αυτό το ξέρεις πάντα. Η Αν Σέξτον θέλησε να έχει αυτή τον τελευταίο λόγο για το φινάλε της ζωής της. Ένα φινάλε που ενέπνευσε τη Μάρω Παπαδοπούλου να κάνει την παράσταση Το Είδος Της.

Γράφει ο Στέργιος Πουλερές

Πρόκειται για τον τελευταίο μονόλογο της Αν Σέξτον. Ήταν 4 Οκτωβρίου του 1974 όταν φόρεσε το παλιό γούνινο παλτό της μητέρας της, πήρε ένα ποτήρι βότκα και πήγε στο γκαράζ. Μπήκε στο αυτοκίνητο, έβαλε μουσική και άναψε τη μηχανή – περιμένοντας καρτερικά να τη σκοτώσει το γκάζι. Και πέθανε.

Πριν πεθάνει όμως, είχε προλάβει να ζήσει. Κανείς δε θα μάθει ποτέ αν όσα έζησε την ικανοποίησαν, αλλά σίγουρα έζησε πάρα πολλά σε ένα διάστημα 46 ετών. Ένα μικρό διάστημα αν σκεφτεί κανείς το προσδόκιμο ζωής. Το Είδος Της λοιπόν. Το είδος της Αν Σέξτον, μιας γυναίκας ποιήτριας με ψυχική διαταραχή που έμοιαζε να μην την καλύπτει τίποτα όσο μεγάλωνε.

Μεγαλωμένη σε μια μεγαλοαστική οικογένεια, δεν έβρισκε δεσμούς με κανέναν, παρά μόνον με τη θεία της. Με τους γονείς της δεν τα πήγαιναν καλά. Ένιωθε ότι τη θεωρούσαν ένα κατασκευαστικό λάθος. Οι δύο αδελφές της είχαν κάνει καθώς πρέπει γάμους. Εκείνη όχι.

Η μητέρα της έγραφε ποίηση. Η Αν Σέξτον έκλεβε στίχους από άλλους ποιητές σύμφωνα με τη μητέρα της. Φιμώσεις. Αυτή είναι η λέξη που προσιδιάζει στην εφηβική της ηλικία. Όμως η Αν Σέξτον κατάφερε να χαράξει το μονοπάτι της. Αν και είχε απογοητευτεί, επέστρεψε στην ποίηση. Έβγαλε λεφτά, πήγαινε σε πανεπιστήμια και έκανε αναγνώσεις. Παντρεύτηκε κι έκανε μια κόρη. Έζησε αυτό που θα λέγαμε μια φυσιολογική ζωή.

Μα η ψυχή και ο νους της δεν άντεχαν να κλειστούν σε αυτή τη φυσιολογικότητα. Πήραν τα ηνία και οδήγησαν την Αν Σέξτον σε ένα αλλού, σ΄ένα επέκεινα με άλλους κανόνες. Τους μη κανόνες.

Στην παράσταση Το Είδος Της που ανεβαίνει στο Faust κάθε Σάββατο και Κυριακή, η Μάρω Παπαδοπούλου ενσαρκώνει έναν ρόλο-πρόκληση για εκείνη, σε μια παράσταση-πρόκληση. Κι αυτό γιατί έχει γράψει το σενάριο και σκηνοθετεί, πέρα από το να στέκεται μόνη απέναντι στο κοινό. Τρία χρόνια δουλεύει το σενάριο και για εκείνη είναι μια υπέρβαση. Το κάνει όμως γιατί επένδυσε πολλά σε αυτή την επαφή της με την προσωπικότητα της Σέξτον.

Κι αυτό είναι κάτι που φαίνεται στην ερμηνεία της. Μια ερμηνεία που αποτυπώνει με μια δυσβάσταχτη αλήθεια. Αυτή που λέει ότι ο θάνατος και η αυτοκτονία γίνονται σιωπηλά. Δεν είναι σόου να έχεις θεατές. Δεν είναι νέο για να το κάνεις βούκινο. Το κρατάς μέσα σου, το κάνεις και πεθαίνεις.

Αυτό το στοιχείο είναι που λειτουργεί ως Κολυμπήθρα του Σιλωάμ σε όλα μέσα σου. Όλοι μας φανταζόμαστε το φευγιό μας γεμάτο τυμπανοκρουσίες. Αλλά δεν είναι έτσι. Ή τουλάχιστον δεν πρέπει να είναι. Η μοναξιά είναι η κορυφή πριν το γκρεμό μας. Το σώμα μας δεν κάνει κρότο. Χάνεται μέσα στην επιφάνεια που το σκότωσε.

Γι΄αυτό Το Είδος Της είναι μια καθαρτική παράσταση. Χωρίς τυμπανοκρουσίες. Η μουσική είναι ένα χαλί και μόνο. Τίποτα δεν αποπλανά τα μάτια του θεατή από την αναμέτρηση με την πρωταγωνίστρια!

Πληροφορίες Παράστασης: Faust, Καλαμιώτου 11 & Αθηναΐδος,

Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 18:00, Εισιτήρια: 12 € γενική είσοδος, 10 € μειωμένο – φοιτητικό, 5 € ατέλειες – ανέργων