Σε αυτό το σκηνικό, το ΠΑΣΟΚ, μετά την επανεκλογή Ανδρουλάκη, ζει τις δικές του, μεγάλες στιγμές. Βλέπει τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις να ανεβαίνουν και τον αρχηγό του ξαφνικά να καταλαμβάνει την πρώτη θέση στον πίνακα δημοφιλίας των πολιτικών αρχηγών.
Σαλπίζει πόλεμο διαρκείας κατά της κυβέρνησης σε όλα τα μέτωπα, διακηρύσσει ότι «θα είναι παντού» και κλείνει το μάτι στους ψηφοφόρους του κέντρου που παλαιότερα ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ ή Νέα Δημοκρατία, για να εκμεταλλευτεί τις δημοσκοπικές απώλειες της Νέας Δημοκρατίας και την επικείμενη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ.
Εχοντας διασφαλίσει μεγάλη απόσταση στις δημοσκοπήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και με υπαρκτό το ενδεχόμενο έως το τέλος του χρόνου να είναι αξιωματική αντιπολίτευση εντός της Βουλής, με βάση την κοινοβουλευτική του δύναμη, ενισχύει σενάρια μείωσης της διαφοράς που τον χωρίζει από τη Νέα Δημοκρατία και μιλά για νίκη στις επόμενες εκλογές.
Για όσους αναρωτιούνται γιατί ο Νίκος Ανδρουλάκης και το έμπειρο ΠΑΣΟΚ δείχνουν να ξεκινούν με ρυθμούς αγώνα 100 μέτρων τον μαραθώνιο που απομένει έως τις εκλογές, η απάντηση βρίσκεται στους πραγματικούς συσχετισμούς στο εσωτερικό του, όπως αυτοί διαμορφώθηκαν μετά τις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές.
Στις εσωκομματικές εκλογές στο ΠΑΣΟΚ δεν προέκυψε μόνο η επανεκλογή Ανδρουλάκη. Σε ένα κόμμα που δεν είναι πια τριτοτέταρτο αλλά δεύτερο, προέκυψαν και νέοι εσωκομματικοί συσχετισμοί, με τρεις νέους, υπολογίσιμους παίκτες: Τον Χάρη Δούκα (σ.σ.: για τον οποίο ήδη αναφέραμε ότι σκοπεύει να συνδράμει τον Αλέξη Τσίπρα στο νέο του εγχείρημα), τον Παύλο Γερουλάνο και την Αννα Διαμαντοπούλου, που βλέπουν το όποιο πολιτικό τους μέλλον στο ΠΑΣΟΚ. Ακόμα είναι νωρίς, αλλά σύντομα θα φανούν οι πολιτικές διαφορές τους με τον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά και μεταξύ τους. Για αυτό τρέχει και βάζει ένταση στα βήματά του ο επανεκλεγείς αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Διότι ξέρει ότι οι επόμενες εθνικές εκλογές είναι η μία και τελευταία του ευκαιρία. Αν δεν είναι πρώτο το κόμμα του στις επόμενες εκλογές, τότε θα αποχωρήσει οριστικά.
