Πόσες πιθανότητες έχει μια πρόταση, την οποία κάνουν ταυτοχρόνως ο Στέφανος Κασσελάκης και ο Γιώργος Παπανδρέου, να περπατήσει; Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι; Η απάντηση δόθηκε γρήγορα.
Χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες για να φανεί ότι η πρόταση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ -ΠΑΣΟΚ δεν ήταν παρά μόνο λόγια του αέρα. Οι αντιδράσεις προήλθαν και από τα δύο κόμματα, οι οποίες, αν και για διαφορετικούς λόγους, είχαν το ίδιο αποτέλεσμα, να καεί εν τη γενέσει της η ιδέα. Στοιχειώδης αντίληψη της πραγματικότητας δεν θα επέτρεπε καν να διατυπωθεί η πρόταση.
Αλλά ούτε ο Γ. Παπανδρέου ούτε ο Στ. Κασσελάκης διακρίνονται για την πολιτική οξυδέρκειά τους. Οι αντιδράσεις ένθεν κακείθεν οδήγησαν σε θεαματική αναδίπλωση του ΣΥΡΙΖΑ και σε μια «βαριά πόρτα» από το ΠΑΣΟΚ. Αφήνοντας εκτεθειμένους τους λίγους που «τσίμπησαν» στην καταδικασμένη πρόταση.
Ηταν καταδικασμένη γιατί ουσιαστικά ήταν εμπνευσμένη από την εικονική πραγματικότητα του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών. Βασισμένη δηλαδή σε ένα μη στέρεο και πραγματικό πολιτικό υπόβαθρο, το οποίο είχε αληθοφάνεια, αλλά όχι αλήθεια. Η αλήθεια φάνηκε στον πρώτο γύρο και στις δύο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις σε εθνικό επίπεδο. Ηταν καταδικασμένη όμως και για έναν άλλο σημαντικό λόγο: είχε τον ίδιο πυρήνα σκέψης με το «μεγαλοφυές» σχέδιο του Α. Τσίπρα, της ανατροπής του Κ. Μητσοτάκη μέσω της απλής αναλογικής, η οποία έχει ως βασικό συστατικό της τις συνεργασίες. Τα αποτελέσματα της στρατηγικής σύλληψης του κρυπτόμενου χαρισματικού ηγέτη είναι γνωστά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ συνετρίβη παίρνοντας 17% και μπαίνοντας στη διαδικασία πολιτικής εξαέρωσης. Το ΠΑΣΟΚ, αρνούμενο τη συγκρότηση ενός «αντι-μητσοτακικού μετώπου», ενίσχυσε το ποσοστό του, όπως και το ΚΚΕ, που εξαρχής ξέκοψε κάθε συζήτηση συνεργασίας. Ενώ ο Κ. Μητσοτάκης πήρε μεγαλύτερο ποσοστό από το ποσοστό που είχε πάρει στις εκλογές του 2019.
Χωρίς να έχει αλλάξει απολύτως τίποτε από τότε, πώς ήταν δυνατόν το ΠΑΣΟΚ να δεχθεί αυτό που είχε αρνηθεί στις πολύ πιο ευνοϊκές συνθήκες της απλής αναλογικής; Οι οποίες -θεωρητικά έστω-είχαν και την πιθανότητα της κατάκτησης της εξουσίας. Μόνο ο Στ. Κασσελάκης, ο Γ. Παπανδρέου και ο Χρ. Σπίρτζης μπορούσαν να καταλάβουν.
Διαβάστε Επίσης
Τώρα που όλα δείχνουν πως παίζεται πιο είναι δεύτερο κόμμα, για ποιο λόγο το ΠΑΣΟΚ να δεχθεί να γίνει το σωσίβιο ενός βυθιζόμενου ΣΥΡΙΖΑ; Οταν είναι ολοφάνερο πως -έστω και λίγο- είναι στα πάνω του, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι πολύ στα κάτω του. Είναι απίθανο το ΠΑΣΟΚ να γοητεύτηκε ξαφνικά από την αναβάθμιση του Π. Πολάκη και του Ν. Παππά, οι οποίοι υπήρξαν εκ των πρωταγωνιστών της προσπάθειας πολιτικού αφανισμού και ηθικής εξόντωσης του ΠΑΣΟΚ…
Επομένως, απολύτως λογικά, ο Ν. Ανδρουλάκης, εν όψει και των ευρωεκλογών, λέει ένα ξερό «όχι» στον ΣΥΡΙΖΑ και διαμορφώνει τη στρατηγική που θα τον οδηγήσει να καταγραφεί σε εθνική κάλπη ως δεύτερο κόμμα. Πρόκειται για έναν εφικτό στόχο, στον οποίο μάλιστα μπορεί να τον… βοηθήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολύ πιθανή διάσπασή του.
Από τη στήλη ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ του Ελεύθερου Τύπου
