Αποκατάσταση της Δημοκρατίας: Τα πολιτικά μηνύματα για τα 52 χρόνια

Στα μηνύματά τους κυριάρχησαν οι αναφορές στη Μεταπολίτευση, στην τραγωδία της Κύπρου, αλλά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα, με κάθε πολιτική δύναμη να δίνει το δικό της ιδεολογικό στίγμα.

«Ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού»

«Η 24η Ιουλίου αποτελεί μία ιστορική επέτειο για την Πατρίδα μας, αφού συμπληρώνονται 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας» αναφέρει σε ανακοίνωση του ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης. «Πρόκειται για μία μέρα, που υπενθυμίζει τη δύναμη των δημοκρατικών θεσμών και την αξία της εθνικής ενότητας, διότι έτσι μπορεί να είχε αποφευχθεί η τραγωδία της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η οποία έχει αφήσει ανοιχτές βαθιές τις πληγές της στη μαρτυρική Μεγαλόνησο ως σήμερα. Η 24η Ιουλίου 1974 είναι ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού. Μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, η Ελλάδα άφησε πίσω της τη σκοτεινή περίοδο της δικτατορίας και επέστρεψε στη δημοκρατική ομαλότητα. Η επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή και η πολιτική διορατικότητα που επέδειξε συνέβαλαν καθοριστικά στην ομαλή μετάβαση της Χώρας στη Δημοκρατία, αποτρέποντας νέους κύκλους διχασμού και θέτοντας τις βάσεις για τη Μεταπολίτευση. Τη μακροβιότερη, δηλαδή, περίοδο δημοκρατικής σταθερότητας στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Πενήντα δύο χρόνια μετά, η Δημοκρατία εξακολουθεί να αποτελεί το ισχυρότερο θεμέλιο της εθνικής μας πορείας. Πάνω στις αρχές του κράτους δικαίου, της ελευθερίας, της λαϊκής κυριαρχίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Πατρίδα μας αντιμετώπισε σημαντικές προκλήσεις και απέδειξε την ανθεκτικότητά της. Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες, με τις σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις στη περιοχή μας, τις σοβαρές διεθνείς αναταράξεις και τις εξαιρετικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δημοκρατίες παγκοσμίως, το μήνυμα της 24ης Ιουλίου παραμένει περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών, η υπευθυνότητα στον δημόσιο λόγο και η προσήλωση στις αρχές του κοινοβουλευτισμού αποτελούν κοινή ευθύνη όλων μας. Η σημερινή επέτειος είναι ημέρα τιμής και μνήμης. Τιμούμε όσους αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, δεν λησμονούμε ποτέ την τραγωδία του «Αττίλα» απαιτώντας παράλληλα την απελευθέρωση του 37% του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου μας και ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας να υπηρετούμε με συνέπεια τις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της εθνικής ενότητας. Αυτές είναι και οι ασφαλέστερες παρακαταθήκες για το παρόν αλλά και το μέλλον της Ελλάδας».

«Τιμή σε όσους αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας»

Ως μία από τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας μας, περιέγραψε – εκ μέρους της ολομέλειας της Βουλής – ο αντιπρόεδρος του Σώματος Θανάσης Μπούρας, τη σημερινή 52η Επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας. Όπως τόνισε, «στις 24 Ιουλίου του 1974, το παρωχημένο τυραννικό δικτατορικό καθεστώς, που είχε καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα, περιορίζοντας τις ατομικές ελευθερίες και τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών, κατέρρευσε. Με καταστροφική συνέπεια την εθνική τραγωδία που προκλήθηκε στην Κύπρο μας. Και φέτος, λοιπόν, τιμούμε και ευγνωμονούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας». Σημείωσε, μάλιστα ότι η Δημοκρατία, ευτυχώς, αποδείχτηκε τόσο δυνατή ώστε να αντισταθεί αλλά και να συνεχίσει να αντιστέκεται τόσο στις σειρήνες του λαϊκισμού όσο και στις σοβαρές παγκόσμιες γεωπολιτικές εξελίξεις. Ο κ. Μπούρας θεώρησε επίσης «ως επιβεβλημένη και αυτονόητη την αναφορά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή ο οποίος ήταν ο πρωτεργάτης της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα. Και τη θεωρώ αυτονόητη γιατί ήταν αυτός που ανέλαβε τον σχηματισμό της κυβέρνησης εθνικής ενότητας πριν από 52 χρόνια. Γιατί ήταν αυτός που είχε το πολιτικό σθένος, το κύρος και τον δυναμισμό που απαιτούνταν για να τιθασεύσει το χάος στο οποίο βρισκόταν η πατρίδα μας, αλλά και να θέσει παράλληλα τις στέρεες βάσεις πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η Ελλάδα και αναπτύχθηκε η Δημοκρατία μας μέχρι σήμερα». Σήμερα, συνέχισε ο αντιπρόεδρος της Βουλής, «η χώρα μας γιορτάζει για τη Δημοκρατία, γιορτάζει για την Ελευθερία, γιορτάζει την επικράτηση του κοινοβουλευτισμού σε βάρος του αυταρχισμού, γιορτάζει γιατί οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αισθάνονται ανεξάρτητοι, υπερήφανοι και ασφαλείς και νιώθουν έτσι γιατί ζουν σε μια κοινωνία που τους δίνει το δικαίωμα να δημιουργούν και να ευημερούν. Σε μια κοινωνία που παρά τις όποιες δυσκολίες της, τα όποια λάθη, υπάρχει το Κράτος Δικαίου, υπάρχει η προστασία των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και το κυριότερο οι πολίτες της συμμετέχουν στη δημόσια ζωή χωρίς φραγμούς». Κατέληξε, δε, λέγοντας ότι «η αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας πριν από 52 χρόνια δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός, είναι ένα διαχρονικό ορόσημο της αξίας της Ελευθερίας και της δημοκρατικής διακυβέρνησης. Ορόσημο που επιτεύχθηκε χάρη στην προσπάθεια ολόκληρου του ελληνικού λαού και όλων των πολιτικών κομμάτων και ελπίζω ότι θα μας καθοδηγεί στο μέλλον για ακόμη καλύτερες μέρες για εμάς, για τα παιδιά μας, για την Ελλάδα μας».

«Η Δημοκρατία απαιτεί διαρκή υπευθυνότητα»

«Τιμούμε σήμερα την επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας μας , μιας ιστορικής στιγμής που σηματοδότησε την επιστροφή της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα και άνοιξε τον δρόμο για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή της πορεία. Η επιστροφή του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 υπήρξε καθοριστική. Με διορατικότητα, ψυχραιμία και υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στην πατρίδα, διασφάλισε την ομαλή μετάβαση στη Δημοκρατία, εδραίωσε τους δημοκρατικούς θεσμούς και έθεσε τα θεμέλια μιας νέας εποχής σταθερότητας, ανάπτυξης και εθνικής αυτοπεποίθησης. Πενήντα δύο χρόνια μετά, η ελληνική Δημοκρατία είναι ώριμη, ισχυρή και ανθεκτική. Οι θεσμοί της λειτουργούν, οι δημοκρατικές κατακτήσεις αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη και η χώρα μας αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του σήμερα με αυτοπεποίθηση, ενότητα και προσήλωση στις ευρωπαϊκές της αξίες. Η Δημοκρατία, όμως, δεν είναι ποτέ αυτονόητη. Απαιτεί διαρκή υπευθυνότητα, σεβασμό στους θεσμούς και ενεργή συμμετοχή όλων μας. Τιμώντας την ιστορική αυτή επέτειο, αποδίδουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και σε όλους όσοι συνέβαλαν στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Η μεγαλύτερη δικαίωση της παρακαταθήκης τους είναι να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια Ελλάδα ισχυρή, δημοκρατική και με αυτοπεποίθηση» ανέφερε ο Γιώργος Γεωργαντάς σε ανάρτησή του».

«Η Δημοκρατία είναι ευθύνη όλων μας»

Η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Είναι ευθύνη όλων μας» ανέφερε σε ανάρτηση στα social media ο Νίκος Παππάς. «Η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας είναι η δικαίωση των ανθρώπων που αντιστάθηκαν στη δικτατορία και πλήρωσαν με διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες και βασανιστήρια την πίστη τους στη δημοκρατία και την ελευθερία. Τους τιμούμε. Τις τιμούμε. Η επτάχρονη δικτατορία δεν προέκυψε ξαφνικά. Προηγήθηκε η αποστασία του 1965 και η εκτροπή της δημοκρατικής ομαλότητας, με καθοριστική την εμπλοκή του παλατιού. Πενήντα δύο χρόνια μετά, η ευθύνη παραμένει η ίδια. Να υπερασπιζόμαστε το κράτος δικαίου, τους δημοκρατικούς θεσμούς και τα ανθρώπινα δικαιώματα απέναντι σε κάθε μορφή αυταρχισμού, απέναντι στην ακροδεξιά και στους νοσταλγούς της δικτατορίας. Δεν ξεχνάμε ποτέ την Κύπρο, που πλήρωσε το βαρύτερο τίμημα της χούντας. Συνεχίζουμε να στηρίζουμε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ».

Η Δημοκρατία τιμάται καθημερινά στην πράξη για όλους

«Πενήντα δύο χρόνια μετά την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της λήθης. Η Δημοκρατία αποκαταστάθηκε το 1974, αλλά το τίμημα της εκτροπής ήταν η εθνική τραγωδία της Κύπρου, με την Ιστορία να διδάσκει ότι όταν οι θεσμοί καταρρέουν, οι συνέπειες μπορούν να οδηγήσουν σε εθνικές τραγωδίες. Η συγκυρία καθιστά τη σημερινή επέτειο ακόμη πιο συμβολική, καθώς στη Βουλή συζητείται η συνταγματική αναθεώρηση. Όμως, πριν από οποιαδήποτε συζήτηση για την αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη της χώρας, προέχει μία αδιαπραγμάτευτη δημοκρατική υποχρέωση: η τήρηση του Συντάγματος, η οποία προηγείται της αναθεώρησής του. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να εμφανίζεται ως εγγυήτρια της συνταγματικής τάξης, όταν η ίδια η διαδρομή της έχει αφήσει βαθύ θεσμικό αποτύπωμα, με περιορισμό των ατομικών ελευθεριών, υπονόμευση του Κράτους Δικαίου, απαξίωση της διάκρισης των εξουσιών και σοβαρά ελλείμματα διαφάνειας και λογοδοσίας. Καμία λοιπόν δεξίωση και καμία «πασαρέλα» στο Προεδρικό Μέγαρο δεν μπορούν να συγκαλύψουν τις θεσμικές πληγές της χώρας. Η Δημοκρατία τιμάται με λογοδοσία, θεσμική συνέπεια, απόλυτο σεβασμό στο Σύνταγμα και προσήλωση στις αξίες της. Η Δημοκρατία τιμάται καθημερινά στην πράξη με τη διάκριση των εξουσιών και την αναγνώριση των ατομικών ελευθεριών, όχι με υπερσυγκέντρωση εξουσιών στα χέρια ενός και με «ηλεκτρονικό φακέλωμα» για τους πολλούς» ανέφερε το κόμμα Νίκη σε σχετικό δελτίο Τύπου.

«Ο λαός πρωταγωνιστής των εξελίξεων»

«52 χρόνια συμπληρώθηκαν από την πτώση της Χούντας και την παράδοση της πολιτικής εξουσίας στη λεγόμενη κυβέρνηση “εθνικής ενότητας”» αναφέρει το ΚΚΕ. «Η εξέλιξη αυτή, που ακολούθησε το αποτυχημένο πραξικόπημα της δικτατορίας εναντίον του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ήταν ένα προϊόν συμβιβασμού ανάμεσα στην ηγεσία της στρατιωτικής δικτατορίας, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και αστούς πολιτικούς ηγέτες της προδικτατορικής περιόδου, με βασικό στόχο την ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας. Η όξυνση των εργατικών-λαϊκών προβλημάτων, ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου και η αιματηρή καταστολή, το έγκλημα στην Κύπρο, δημιουργούσαν στους παράγοντες του συστήματος τον φόβο μιας πιο αποφασιστικής παρέμβασης του εργατικού – λαϊκού παράγοντα και αυτό έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί. Έτσι, επιλέχθηκε η μετάβαση στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία ως η πιο ενδεδειγμένη λύση για τα συνολικά συμφέροντα της αστικής τάξης. Τόσο η επιβολή της Χούντας, όσο και η πτώση της, αποδεικνύουν ότι η αστική τάξη δεν διστάζει να εναλλάσσει τις μορφές διαχείρισης της εξουσίας της, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της, με μόνιμα θύματα την εργατική τάξη και τον λαό. Άλλωστε, η ίδια η δικτατορία ήρθε για να δώσει διέξοδο στα αδιέξοδα του αστικού πολιτικού συστήματος, στηρίχτηκε στους νόμους και στους μηχανισμούς που βρήκε έτοιμους από τις προηγούμενες κυβερνήσεις για το χτύπημα του εργατικού-λαϊκού κινήματος, ενώ άσκησε μεγαλύτερη καταστολή και εντονότερη αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Μια τέτοια μέρα σαν τη σημερινή, θυμόμαστε και τιμούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν εναντίον της Χούντας, συνελήφθησαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, δολοφονήθηκαν. Το ΚΚΕ τιμά με σεβασμό τις θυσίες τους, εργάζεται για να γίνει γνωστό στις νεότερες γενιές το παράδειγμα ζωής που μας προσέφεραν. Το Κόμμα μας είναι περήφανο για τη δράση των μελών και στελεχών του, καθώς και της ΚΝΕ, που συγκροτήθηκε στα σκληρά χρόνια της επταετίας, τα οποία κατάφεραν να αντιπαραθέσουν την πιο μαζική, οργανωμένη, συνεπή και σταθερή αντίσταση στη χούντα, προσφέροντας από την πρώτη στιγμή τις περισσότερες θυσίες στον αντιδικτατορικό αγώνα. Χάρη στους δεσμούς που σφυρηλάτησε και εκείνη την περίοδο με τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις, το ΚΚΕ επέβαλε μεταδικτατορικά και τη de facto νομιμοποίησή του. Άλλωστε, ήταν το μόνο κόμμα που στήριζε την ελπίδα για την ανατροπή της δικτατορίας στην οργανωμένη δράση του λαού, με όλες τις μορφές πάλης, γι’ αυτό και μπόρεσε να καταδικάσει ανοιχτά τα σχέδια “φιλελευθεροποίησης”, δηλαδή “μασκαρέματος” της δικτατορίας, που όλοι οι άλλοι στήριξαν. Εκείνα τα χρόνια, το εργατικό-λαϊκό κίνημα έδειξε τη δύναμή του, ωστόσο δεν μπόρεσε να βάλει στο στόχαστρο την ίδια την καπιταλιστική εξουσία, που ήταν και η μήτρα της δικτατορίας, με αποτέλεσμα πολλά από τα αιτήματα του τότε αγώνα να παραμένουν επίκαιρα και σήμερα. Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην “αποκατάσταση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου”, που θα περισσέψουν και φέτος, ο εκμεταλλευτικός χαρακτήρας του σημερινού, εχθρικού για τον λαό κράτους, το συνολικό σάπισμα του καπιταλιστικού συστήματος, αναδεικνύονται από παντού. Η υπερεκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς, στις εισόδους των οποίων σταματά κάθε έννοια “δημοκρατίας”, τα εκατοντάδες θύματα των εργοδοτικών εγκλημάτων, όπως το πρόσφατο στον Ασπρόπυργο, η θυσία κάθε λαϊκής ανάγκης στον βωμό της πολεμικής προετοιμασίας και των ΝΑΤΟϊκών εξοπλισμών, η αξιοποίηση φασιστικών δυνάμεων που βρίσκεται σταθερά στη “φαρέτρα” του συστήματος κ.ο.κ. δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση “απόκλιση”, αλλά βασικές όψεις αυτού του καπιταλιστικού κράτους και του συστήματος της αδικίας και της εκμετάλλευσης, τις οποίες με προσήλωση υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ. Αποδεικνύουν ότι καμία “έντιμη” διαχείριση αυτού του συστήματος δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε στη “Δευτέρα Παρουσία”, όπως υπόσχονται παλιοί και νέοι “σωτήρες”, που επιχειρούν, με τον δικό τους τρόπο, να εγκλωβίσουν και πάλι τη λαϊκή δυσαρέσκεια, να αναστηλώσουν το κύρος των θεσμών του αστικού κράτους στον λαό, πριν η αμφισβήτησή τους πάρει πιο ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά. Τα διάφορα σκάνδαλα, στα οποία είναι βουτηγμένη και η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και άλλες κυβερνήσεις κατά την περίοδο της λεγόμενης “Μεταπολίτευσης”, αντικατοπτρίζουν την ίδια τη λειτουργία ενός κράτους που είναι φτιαγμένο για να υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων κι όχι τις λαϊκές ανάγκες, ενός συστήματος στο οποίο η νόμιμη καταλήστευση του παραγόμενου πλούτου πάει χέρι-χέρι με τα φαινόμενα διαφθοράς. Αυτή την αντιλαϊκή λειτουργία του σημερινού κράτους έρχονται να θωρακίσουν και οι προτάσεις της ΝΔ για τη συνταγματική αναθεώρηση, την ουσία των οποίων δεν αμφισβητεί κανένα άλλο κόμμα πλην ΚΚΕ. Το ΚΚΕ εξακολουθεί να βλέπει τη διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα της δικτατορίας του κεφαλαίου στη μετατροπή του λαού, από παθητικό θεατή, σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Στη λαϊκή αμφισβήτηση απέναντι στο σημερινό κράτος, στις αστικές κυβερνήσεις, στην ΕΕ των λόμπι και των μονοπωλίων, βλέπει δυνατότητες για να δυναμώσει η οργανωμένη παρέμβαση του λαού, η οποία, αν συναντηθεί με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, είναι αυτή που μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για φιλολαϊκές εξελίξεις, για τις ριζικές ανατροπές που έχει ανάγκη η πατρίδα μας. Επειδή ακριβώς το ΚΚΕ μια τέτοια πολιτική πρόταση, μπορεί, απαλλαγμένο από τις δεσμεύσεις όλων των άλλων κομμάτων, να πρωταγωνιστεί σε κάθε μάχη για το δίκιο του λαού, για τη βελτίωση της ζωής του, να αποτελεί τη μόνη πραγματική εργατική-λαϊκή αντιπολίτευση, η οποία χρειάζεται να δυναμώσει. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβούνται την “αστάθεια” της αντιλαϊκής πολιτικής, η υλοποίηση της οποίας φέρνει μόνιμη αστάθεια στη ζωή του. Αντίθετα, αυτή είναι προϋπόθεση, μαζί με ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ, για να παλέψουν από καλύτερες θέσεις, να βάλουν “δύσκολα” στην επόμενη κυβέρνηση, που θα είναι από χέρι αντιλαϊκή, να πετύχουν νίκες, βάζοντας μπροστά τις δικές τους ανάγκες, να πιστέψουν ακόμα περισσότερο στη δύναμη που έχουν, αν το αποφασίσουν, να φέρουν τα πάνω-κάτω. Με πίστη στη δύναμη του οργανωμένου λαού, αντλώντας δύναμη, γνώση και αντοχή από τους αγώνες των προηγουμένων γενιών, παραλαμβάνουμε τη σκυτάλη και συνεχίζουμε, μέχρι την τελική νίκη του λαού μας, την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας, της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής».