Αμεση λύση για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ζητά το ΔΝΤ προτείνοντας συγκεκριμένο πρόγραμμα που θα διαμορφωθεί από τώρα μέχρι και το 2018, στο οποίο σε μακροπρόθεσμο επίπεδο θα περιλαμβάνει και κόστη αποκλίσεων στις δαπάνες χρέους αλλά και πρόσθετα κεφάλαια για τις τράπεζες.
Στην έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, η οποία δημοσιοποιήθηκε εν όψει της χθεσινής συνεδρίασης του Euro Working Group, το ΔΝΤ θέτει τους όρους για τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα, θεωρώντας, ούτε λίγο ούτε πολύ, την έως τώρα διαδικασία της αξιολόγησης ως αναξιόπιστη.
Σε ό,τι αφορά τη λύση για το χρέος, τονίζει ότι θα πρέπει να οριστικοποιηθεί σε στάδια μέχρι και το 2018 με γνώμονα οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση χρέους να μην ξεπερνούν σε ετήσια βάση το 15% του ΑΕΠ. Μάλιστα υποδεικνύει την παράταση της αποπληρωμής μέχρι και το 2060 με έναν αυτόματο μηχανισμό προσαρμογής (κόφτη) που θα διατηρεί το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους στο συγκεκριμένο όριο. Θέτει επίσης θέμα πρόσθετης χρηματοδότησης των τραπεζών ζητώντας να υπάρχει απόθεμα 10 δισ. ευρώ λόγω του υψηλού ποσοστού των κόκκινων δανείων.
Κάνοντας ένα συνολικό σχόλιο για την αξιολόγηση, το Ταμείο σημειώνει ότι εφικτός δημοσιονομικός στόχος για την Ελλάδα είναι ένα πρωτογενές πλεόνασμα που δεν ξεπερνά το 1,5% του ΑΕΠ, αφού, όπως τονίζει, μετά την επτά χρόνια ύφεση και μια τεράστια προσαρμογή 16% του ΑΕΠ η Ελλάδα πέτυχε ένα οριακό πρωτογενές πλεόνασμα το 2015. Τονίζει ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ μπορεί να επιτευχθεί με μεγάλες θυσίες, αλλά δεν θα είναι βιώσιμος.
Αφού παραδέχεται για πρώτη φορά το πρωτογενές πλεόνασμα για το 2015, το Ταμείο αμφισβητεί ένα προς ένα τα στοιχεία της αξιολόγησης, αλλά και τις αισιόδοξες προβλέψεις των Ευρωπαίων δανειστών.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
