ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ, ΠΡΩΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ ΒΡΗΚΑΝ ΑΞΙΟΖΗΛΕΥΤΑ ΠΟΣΤΑ

Κομματοκρατία στον ΣΥΡΙΖΑ: Συγγενείς και πολιτευτές που δεν έμειναν αναξιοποίητοι

05/12/16 • 18:13 | UPD 05/12/16 • 18:23

«Γίνεται μια μεγάλη συζήτηση το τελευταίο διάστημα για τη λεγόμενη “αποπολιτικοποίηση” της δημόσιας διοίκησης. Εγώ θα ήθελα να πω ότι είναι μια λάθος λέξη. Αυτό που, πράγματι, χρειάζεται είναι η αποκομματικοποίηση. Είναι το να σταματήσει ένα καθεστώς εξυπηρέτησης συμφερόντων ημετέρων, πελατειακών σχέσεων και διαπλοκής».

Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλία του στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ιανουάριος 2016)

 

Η αρχή, σε αυτό που από πολλούς χαρακτηρίστηκε κάτι σαν… έφοδος για την κατάληψη του κρατικού μηχανισμού, έγινε από τις πρώτες κιόλας ημέρες που ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Ελληνες ενώθηκαν σε σάρκα μία, για να διαχειριστούν τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ερχόμενη ως… νέα, αλλά υιοθετώντας ουσιαστικά πρακτικές που είχαν ως απαρχή τους τα… ιστορικά πεπραγμένα του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1980, η Κουμουνδούρου μπορεί να ευαγγελιζόταν (όπως και σε πολλά άλλα) πως ήρθε για να ανατρέψει το παλαιό κομματικό σύστημα, όμως ουσιαστικά το αντέγραψε στη χειρότερη εκδοχή του, και μάλιστα το πήγε ένα βήμα παραπέρα. Από τον περιλάλητο σύμβουλο του πρωθυπουργού, Νίκο Καρανίκα, που ήρθε από τη Θεσσαλονίκη με άλλοτε σύνθημα «η καριέρα είναι σαν τη χολέρα» και κατέκτησε μια θέση στο Μέγαρο Μαξίμου, μέχρι το τελευταίο… χτύπημα, το διορισμό της Κατερίνας Νοτοπούλου ως διευθύντριας του γραφείου του πρωθυπουργού στη συμπρωτεύουσα με μισθό που ξεπερνάει τις 2.000 ευρώ (σύμφωνα με το σχετικό ΦΕΚ) ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε πως φροντίζει με τρόπο μοναδικό τα… παιδιά του. Συγγενείς πρώτου βαθμού, υποψήφιοι βουλευτές που απέτυχαν να εκλεγούν και να στελεχώσουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα, στελέχη ετών της Κουμουνδούρου, πολιτευτές, πρώην βουλευτές βρήκαν μια θέση στο… ήρεμο λιμάνι του Δημοσίου, τη στιγμή που η ανεργία θερίζει και χτυπάει κόκκινο στις νέες ηλικίες.

Τα κρούσματα ήταν πολλαπλά. Πολλές φορές έβγαλαν από τα ρούχα τους ακόμα και τακτικούς συνομιλητές του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα. Ποιος θα ξεχάσει, για παράδειγμα, το μέσω twitter χτύπημα του ευρωβουλευτή, Δημήτρη Παπαδημούλη, όταν σχολίασε έναν από τους πολλούς διορισμούς της διετίας, αυτόν του συζύγου της Χαράς Καφαντάρη ως επικεφαλής ΔΕΚΟ. «Η χώρα χρειάζεται αξιοκρατία στη στελέχωση της διοίκησης. Η επιλογή συγγενών πολιτικών προσώπων, ακόμα και όταν είναι άξια, δίνει λάθος σήμα», έγραψε ο κ. Παπαδημούλης. Ηταν 9 Ιανουαρίου 2016. Ημέρες δεύτερης φοράς Αριστεράς. Κύλησαν και κυλούν, πάντως, στο ίδιο μοτίβο με την πρώτη. Γιατί επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ η γυναίκα του Καίσαρα στην ελληνική δημόσια διοίκηση δεν είναι και δεν φαίνεται… τίμια.

Τελευταίο πολιτικό talk of the town η κ. Νοτοπούλου. Ετών 28, η μικρότερη (μέχρι τον επόμενο ή την επόμενη) σε ηλικία κυβερνητική αξιωματούχος διέθετε (πέρα από τις σπουδές της) και έναν αξιοζήλευτο δίαυλο επικοινωνίας με το κεντρικό στρατηγείο της συγκυβέρνησης. Γνωριμίες με στελέχη πρωτοκλασάτα, εκπρόσωπος Τύπου της «Θεσσαλονίκη Ανοιχτή Πόλη» στις δημοτικές εκλογές του 2014, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Κουμουνδούρου, υποψήφια στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 (έλαβε ως πρωτοεμφανιζόμενη περίπου 10.000 σταυρούς) την έφερε στη θέση της επικεφαλής του γραφείου του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη. Για κάποιους ο πρωθυπουργός παρέμεινε πιστός στο δόγμα της ανανέωσης. Για πολλούς άλλους, βέβαια, ήταν απλά ακόμα ένα λιθαράκι στην οπτική της περί του κράτους στελέχωσης. Ηταν, δε, και η τοποθέτηση του Γιάννη Μηλιού στη θέση του προέδρου του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που ήρθε για να… δέσει το γλυκό της κομματοκρατίας.

«Πρόωρο πρωταπριλιάτικο: Ο Γιάννης Μηλιός διορίστηκε πρόεδρος του Δ.Σ. του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου!!!». Αυτός ήταν το τίτλος της λαφαζανικής ιστοσελίδας «iskra», που μάλλον συμπύκνωσε σε 14 λέξεις τις σκέψεις πολλών, όταν ενημερώθηκαν για την κίνηση της υπουργού Πολιτισμού, Λυδίας Κονιόρδου. Ο άλλοτε κεντρικός συγγραφέας του περιβόητου και ξεχασμένου πλέον προγράμματος της Θεσσαλονίκης, ο άλλοτε τομεάρχης Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ είχε περάσει στην αντίπερα όχθη και είχε μετατραπεί σε έναν από τους πιο σκληρούς επικριτές του Μεγάρου Μαξίμου και του κ. Τσίπρα, από την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου. «Για την Αριστερά η κυβέρνηση είναι μέσον. Δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός». «Οι αποφάσεις είχαν παρθεί από πριν. Η “αντίσταση” μετά τις 20 Φεβρουαρίου ήταν κυρίως επικοινωνιακή.

Πληθαίνουν οι φωνές που το έχουν αντιληφθεί». «Πόσο πιο σαφές ότι διαφωνώ με τη “συμφωνία” από την επιλογή μου να με συμμετέχω από οποιαδήποτε θέση στην κυβέρνηση». «Το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί, να είσαι αναγκασμένος να κρύβεσαι από τις επιλογές σου». Αυτά είναι ορισμένα μόνο από τα σχόλια Μηλιού, όταν το κόμμα που υπηρετούσε επί χρόνια έκανε στροφή στα Μνημόνια και υπέγραψε φαρδιά πλατιά μια συμφωνία-μέγκενη για τη χώρα. Ισως, πλέον, τα αξιώματα είναι καλά, όπως και η κριτική σε καιρούς περασμένους-ξεχασμένους, για τον κ. Μηλιό που προσπαθεί να κρατήσει στον αφρό το αφήγημα… μπορεί να τοποθετήθηκα στη θέση, αλλά απόψεις δεν άλλαξα. «Απόψεις δεν άλλαξα όπως δεν άλλαξε πολιτική η κυβέρνηση, που συνεχίζει να εφαρμόζει το Μνημόνιο. Είναι, επομένως, προφανές ότι δεν θα πάψω να εκφράζω τις πολιτικές μου απόψεις και να δραστηριοποιούμαι όπου και όπως κρίνω ότι μπορώ, για να συμβάλω στον αγώνα για την ανατροπή της συνεχιζόμενης λιτότητας, των Μνημονίων και της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής από τη σκοπιά των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας», ανέφερε, στην τελευταία ανακοίνωση που εξέδωσε. Το διά ταύτα παραμένει, πάντως, ίδιο. Ακόμα ένα (έστω και πρώην) στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να αναλάβει πόστο.

Οσο το κράτος κατακλύζεται από στρατιές μετακλητών υπαλλήλων (με βάση τα στοιχεία της απογραφής για πρώτη φορά έπειτα από τρία και πλέον χρόνια έχουν ξεπεράσει τις 2.000) μια ματιά στη νέα Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ είναι αρκετή για να γίνει αντιληπτό πως θέση στο Δημόσιο και κομματική ταυτότητα συμβαδίζουν.

Εν αρχή είναι εκείνοι που βλέπουν το όνομά τους να φιγουράρει σε δημόσιους οργανισμούς. Παραδείγματα πάμπολλα. Ο Κωνσταντίνος Φωθιαθάκης διορίσθηκε διευθυντής στο γραφείο της νέας υφυπουργού Οικονομικών Κατερίνας Παπανάτσιου, ο Μάρκος Μπασιούκας (υποδιοικητής του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης), ο Χρήστος Στάικος (πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου), ο Κώστας Αμπατζάς (πρόεδρος της Επιτροπής Διοίκησης των Εθνικών Αθλητικών Κέντρων Θεσσαλονίκης), ο Στάθης Στασινός (μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιτροπής Πολιτικής και Προγραμματισμού Προμηθειών του υπουργείου Οικονομικών), ο Μιχάλης Ψαλτάκος (μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΟΠΥΥ), η Ρία Καλφακάκου (διευθύνουσα σύμβουλος της Εγνατίας Οδού), ο Χρήστος Ρώσσιος (πρόεδρος της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης), ο Γεράσιμος Σπάθης (μέλος του Ιδρύματος Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης), η Κυριακή Μάλαμα (μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης), η Μαρία Τολάκη (διευθύντρια Υγείας και Ασφάλειας στη ΔΕΗ). Πολλοί είναι και οι συνεργάτες, αλλά και οι σύμβουλοι στον κρατικό μηχανισμό που αποτελούν πλέον μέλη του ανώτατου οργάνου της Κουμουνδούρου.

Ο Τάσος Πολιτίδης (μετακλητός υπάλληλος στο πολιτικό γραφείο του κ. Τσίπρα στη Βουλή), η Ελευθερία Χατζηγεωργίου (μετακλητή υπάλληλος στο πολιτικό γραφείο του κ. Τσίπρα στη Βουλή). Μάλιστα, ο γραμματέας της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, Ιάσονας Σχινάς-Παπαδόπουλος, είχε δώσει τη δική του οπτική περί των διορισμών συγγενών τε και φίλων, μέσα από μια απάντηση-μνημείο, όταν και εξηγούσε γιατί… γράφει στα παλιά του τα παπούτσια όσους αποκαλύπτουν τις σχετικές τοποθετήσεις στον κρατικό μηχανισμό. «Ποτέ δεν ζητήσαμε, ποτέ δεν περιμέναμε ανταμοιβή, το κόμμα μάς ζήτησε να βάλουμε πλάτη και βάλαμε, γιατί αυτό είναι το σωστό, γιατί πάντα στην Αριστερά χρωστάμε και δεν μας χρωστάει», σχολίασε ο γραμματέας της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, όταν στο φως έρχονταν δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία ο αδερφός του, Ορέστης, διορίστηκε στο γραφείο του πρωθυπουργού.

Το… πάρτι, βέβαια, δεν χρειάστηκε να περάσουν ημέρες πολλές από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, για να ξεκινήσει στο Δημόσιο. Γενικοί γραμματείς αντικαταστάθηκαν, νέες γραμματείες ιδρύθηκαν και νέα πρόσωπα στη χαραυγή της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξάρτητων Ελλήνων ήρθαν για να τοποθετηθούν στον κρατικό μηχανισμό. Χαρακτηριστικά είναι ορισμένα από τα παραδείγματα της πρώτης χρονιάς της Κουμουνδούρου στην εξουσία:

-Ο Γιάννης Θεωνάς (πρώην μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ) διορίστηκε διοικητής στο ΙΚΑ. Οταν παραιτήθηκε από τη θέση του, για να είναι υποψήφιος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, τον διαδέχθηκε ένα επίσης κομματικό στέλεχος. Ο τότε υποδιευθυντής, Διονύσης Καλαματιανός.

-Ο Γιάννης Μπασκόζος κατέλαβε τη θέση του γενικού γραμματέα Δημόσιας Υγείας. Ηταν υποψήφιος στη Β’ Αθήνας.

-Ο Απόστολος Αλεξόπουλος ανέλαβε γενικός γραμματέας Ενέργειας και Ορυκτών Πρώτων Υλών. Ηταν υποψήφιος στη Β’ Αθήνας.

-Ο Κώστας Πουλάκης ανέλαβε καθήκοντα γενικού γραμματέα Συντονισμού. Ηταν υποψήφιος βουλευτής στη Β’ Αθηνών.

-Ο Δημήτρης Τσουκαλάς ανέλαβε τη θέση του γενικού γραμματέα στο υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Ηταν υποψήφιος βουλευτής στη Β’ Αθηνών.

-Ο Γιάννης Τόλιος τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας Βιομηχανίας. Ηταν, επίσης, υποψήφιος βουλευτής.

-Η Μαρία Καραμεσίνη ανέλαβε διοικήτρια στον ΟΑΕΔ. Ηταν υποψήφια ευρωβουλευτής το 2014.

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΤΣΙΟΣ

dgatsios@etypos.com

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής