120 ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΜΑΔΟΥΡΟ

PSUV: Ποιο είναι το «αδελφό κόμμα» του ΣΥΡΙΖΑ στη Βενεζουέλα

07/11/16 • 09:02 | UPD 07/11/16 • 09:07

Ατέλειωτες ουρές έξω από σούπερ μάρκετ και φαρμακεία από εκατομμύρια εξαθλιωμένους πολίτες που αναζητούν λίγα τρόφιμα και φάρμακα, περισσότεροι από 120 πολιτικοί κρατούμενοι στις φυλακές, 43 νεκροί σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις μόνο το 2014, καταγγελίες για βασανιστήρια διαδηλωτών, λουκέτα σε τηλεοπτικούς σταθμούς και εφημερίδες, αλλά και καταγγελίες για εκτεταμένα κρούσματα διαφθοράς στην κρατική εταιρία πετρελαίου, που κόστισαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια στη χώρα, είναι μέχρι στιγμής ο «απολογισμός» της διακυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα.

Το κυβερνών κόμμα της Βενεζουέλας PSUV, το οποίο προ ημερών ο υπουργός Επικρατείας, Νίκος Παππάς, με αφορμή το ταξίδι του στο Καράκας τον Αύγουστο του 2013, που αποκάλυψε ο Ελεύθερος Τύπος, χαρακτήρισε «αδελφό κόμμα», κατηγορείται από τους πολιτικούς του αντιπάλους ότι ευθύνεται για την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα.

Πολιτικοί κρατούμενοι

Στη Βενεζουέλα σήμερα, όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση, υπάρχουν περισσότεροι από 120 πολιτικοί κρατούμενοι, ανάμεσα στους οποίους ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και ηγέτης του κόμματος «Λαϊκή Θέληση», Λεοπόλδο Λόπες. Πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από την κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο να απελευθερώσει άμεσα και χωρίς προϋποθέσεις όλους τους πολιτικούς κρατουμένους. Μάλιστα, ο Μάρτιν Σουλτς, τον περασμένο Αύγουστο, προειδοποίησε πως «η Δημοκρατία στη Βενεζουέλα βρίσκεται σε κίνδυνο», για να προσθέσει ο πρόεδρος του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, Λουίς Αλμάγρο, πως «η Δημοκρατία στη Βενεζουέλα έχει πεθάνει». Αυτή τη στιγμή το καθεστώς του Νικολάς Μαδούρο βρίσκεται σε ακόμη μεγαλύτερη διεθνή απομόνωση και πλέον ελάχιστα κόμματα της Αριστεράς στη Λατινική Αμερική αλλά και στην Ευρώπη το στηρίζουν.

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, Λεοπόλδο Λόπες, συνελήφθη το 2014 μετά τις αιματηρές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Βενεζουέλα που στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 43 ανθρώπους. Παρότι, όταν άρχισαν τα επεισόδια, ο Λόπες είχε αποχωρήσει από το σημείο της διαδήλωσης στο Καράκας, το δικαστήριο έκρινε ότι ο Λόπες ευθύνεται για τους νεκρούς, επειδή είχε καλέσει τον κόσμο να βγει στους δρόμους να διαδηλώσει κατά της κυβέρνησης. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι με αυτόν τον τρόπο ο Μαδούρο ποινικοποίησε το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Αυτόπτες μάρτυρες παρουσίασαν, μάλιστα, βίντεο στα οποία εμφανίζονταν στελέχη της μυστικής αστυνομίας SEBIN να πυροβολούν άοπλους διαδηλωτές. Επειτα από μια δίκη-παρωδία ο Λόπες καταδικάστηκε σε περίπου 14 χρόνια κάθειρξη και οδηγήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές του Ράμο Βέρδε, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Η σύζυγος του Λόπες, Λίλιαν Τιντόρι, που έχει μετατραπεί σε σύμβολο του αγώνα για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων στη Βενεζουέλα, σε μια συνέντευξη που μου έδωσε πριν από λίγους μήνες στο Καράκας, όπου βρέθηκα για τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ μου «Το πείραμα της Βενεζουέλας», για τη μεγάλη κρίση στη χώρα, μου είπε πως o Νικολάς Μαδούρο είχε προαναγγείλει τη σύλληψη και την καταδίκη του Λεοπόλδο Λόπες, με βασικό στόχο να αποδυναμώσει την αντιπολίτευση και να τρομοκρατήσει τους πολίτες.

«Εντεκα φορές ο πρόεδρος της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, είχε δηλώσει σε απευθείας σύνδεση στην τηλεόραση πως το κελί του Λόπες είναι έτοιμο στη φυλακή. Είχε πει πως θα τον βάλει στη φυλακή. Ο Λόπες βρίσκεται στη φυλακή απλά επειδή το θέλησε ο Μαδούρο». Την απελευθέρωση του Λόπες έχει ζητήσει και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα. Σε πολλά κεντρικά σημεία της Βενεζουέλας υπάρχουν τεράστιες πινακίδες με τη μορφή του Λεοπόλδο Λόπες και το σύνθημα «Ελευθερία».

Ενας ακόμη εμβληματικός πολιτικός κρατούμενος είναι και ο πρώην περιφερειάρχης του Καράκας, Αντόνιο Λεντέσμα, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι σχεδίαζε να ανατρέψει με πραξικόπημα την κυβέρνηση του Μαδούρο. Η κατηγορία βασίστηκε σε υποκλαπείσες συνομιλίες μέσω skype μιας ομάδας νεαρών που απλώς ανέφεραν το όνομά του σε ένα υποτιθέμενο φιλόδοξο σχέδιο ανατροπής του καθεστώτος. Ο Λεντέσμα σήμερα βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο, δηλαδή από το 2013 μέχρι σήμερα, ο αριθμός των λεγόμενων πολιτικών κρατουμένων στη χώρα έχει σχεδόν δεκαπλασιαστεί. Σύμφωνα με τη ΜΚΟ Foro Penal Venezolano το 2013 ο αριθμός των πολιτικών κρατουμένων ήταν 11 και το 2016 έφθασε τους 96. Ωστόσο, άλλες πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των πολιτικών κρατουμένων σήμερα στους 129. Ανάμεσά τους πολιτικοί, ακτιβιστές, φοιτητές, ακόμη και πρώην στελέχη της κυβέρνησης του Ούγο Τσάβες.

Ωστόσο, η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο σε κάθε ευκαιρία επαναλαμβάνει πως στη Βενεζουέλα δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι και πως όσοι βρίσκονται στη φυλακή δεν είναι λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων, αλλά επειδή ενεπλάκησαν σε παράνομες πράξεις, και αποδίδει τις κατηγορίες σε προσπάθεια αποσταθεροποίησης του καθεστώτος.

Λουκέτο σε ΜΜΕ

Το 2007 ο Ούγο Τσάβες έβαλε λουκέτο στο αρχαιότερο και σημαντικότερο τηλεοπτικό κανάλι της Βενεζουέλας, RCTV, με την κατηγορία ότι στήριξε το πραξικόπημα εναντίον του, το 2002, το οποίο κράτησε μόλις 24 ώρες. Το πραξικόπημα εναντίον του Ούγο Τσάβες χαρακτηρίστηκε και ως το «πραξικόπημα των μίντια», λόγω της φερόμενης εμπλοκής ορισμένων ιδιωτικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην προετοιμασία αλλά και στην επιβολή του πραξικοπήματος.

Ο Ούγο Τσάβες, τον οποίο είχα συναντήσει το 2010, στη συνέντευξη που μου είχε δώσει μου είχε πει πως «η επανάσταση στη Βενεζουέλα ήρθε για να μείνει». Ο ηγέτης της λεγόμενης Μπολιβαριανής Επανάστασης θεωρούσε πως μετά την εκλογική του νίκη δεν ήταν απόλυτα θεμιτή η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία και συχνά χαρακτήριζε τα κόμματα της αντιπολίτευσης «παράνομα», «διεφθαρμένα», «φασιστικά» και «επικίνδυνα».

Το σοσιαλιστικό κόμμα PSUV, που ίδρυσε ο ίδιος, συμπληρώνει περίπου 17 χρόνια στην εξουσία και ο σημερινός πρόεδρος της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, δηλώνει και εκείνος αποφασισμένος να παραμείνει στην εξουσία για πολλά χρόνια ακόμη. Για το λόγο αυτό αρνείται πεισματικά να επιτρέψει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, το οποίο ζητάει η αντιπολίτευση για την καθαίρεσή του και το οποίο άλλωστε προβλέπεται από το Σύνταγμα. Ο Μαδούρο έχει προειδοποιήσει επίσης πως μαζί με το λαό και το στρατό θα προασπίσει μέχρι τέλους την «επανάστασή» του.
Ο σημερινός πρόεδρος, Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος δεν έχει το ηγετικό χάρισμα που είχε ο προκάτοχός του Ούγο Τσάβες, από την πρώτη στιγμή έθεσε σε εφαρμογή ένα σχέδιο ελέγχου των ΜΜΕ στη χώρα, κλείνοντας πολλούς περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς, ασκώντας διώξεις σε δημοσιογράφους, επιβάλλοντας λογοκρισία και αυτολογοκρισία και απειλώντας δημόσια «ενοχλητικούς» δημοσιογράφους.

Μάλιστα, έφθασε στο σημείο να μπλοκάρει την πρόσβαση σε δημοσιογραφικό χαρτί (το οποίο ελέγχει το κράτος) στις αντιπολιτευόμενες εφημερίδες, με αποτέλεσμα οι εκδότες να μην μπορούν να τυπώσουν τις εφημερίδες τους. Λόγω της έλλειψης χαρτιού μέχρι σήμερα 22 εφημερίδες έκλεισαν σε όλη τη χώρα. Πολλοί ιδιοκτήτες καναλιών και εφημερίδων, που ασκούσαν σκληρή κριτική στον Μαδούρο, λόγω των διώξεων, των ασφυκτικών προστίμων και της αυτολογοκρισίας, αναγκάστηκαν να πουλήσουν τις επιχειρήσεις τους σε επιχειρηματίες που ξαφνικά εμφανίστηκαν πρόθυμοι να τις αγοράσουν. Αυτά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όταν άλλαξαν ιδιοκτησιακό καθεστώς, άλλαξαν και πολιτική γραμμή και πλέον στηρίζουν την κυβέρνηση Μαδούρο. Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι επρόκειτο για σχέδιο του Μαδούρο για να ελέγξει με τον τρόπο αυτό πλήρως την ενημέρωση στη χώρα.

Τεράστιες ελλείψεις σε βασικά προϊόντα

Ο θάνατος του Ούγο Τσάβες το 2013 συνέπεσε και με τη ραγδαία πτώση της παγκόσμιας τιμής του πετρελαίου και κατά συνέπεια με την οικονομική κατάρρευση στη Βενεζουέλα. Οπως μου δήλωσε ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Καράκας, Τινέδο Γκία, η οικονομία της Βενεζουέλας βασίστηκε για πολλά χρόνια στις εισαγωγές, χρησιμοποιώντας τα δισεκατομμύρια δολάρια από τις πωλήσεις του πετρελαίου. «Οταν σταμάτησαν να έρχονται τα χρήματα αυτά, σταμάτησαν και οι εισαγωγές. Η χώρα είχε σταματήσει να παράγει δικά της προϊόντα. Αυτό εξηγεί και τις ελλείψεις σε βασικά προϊόντα και τις τεράστιες ουρές έξω από σούπερ μάρκετ και φαρμακεία». Επιπλέον, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας είχε κρατικοποιήσει πολλές ιδιωτικές βιομηχανίες και σούπερ μάρκετ, τα οποία στη συνέχεια, όταν πέρασαν στα χέρια του κράτους, χρεοκόπησαν.

Εκατομμύρια πολίτες σχηματίζουν καθημερινά τεράστιες ουρές έξω από τα καταστήματα τροφίμων για να προμηθευτούν λίγο γάλα, μακαρόνια και λάδι, που είναι είδη που πλέον πολύ δύσκολα μπορεί να προμηθευτεί κάποιος στη χώρα.

Αυτή τη στιγμή τον έλεγχο της διανομής των τροφίμων έχει αναλάβει ο στρατός. Ο υπουργός Αμυνας, Βλαδιμίρ Παδρίνο, που είναι εν ενεργεία στρατιωτικός, έχει αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της διανομής των προϊόντων που φθάνουν στη Βενεζουέλα με το… σταγονόμετρο, για να περιορίσει τις επιπτώσεις της ανθρωπιστικής κρίσης που απειλεί τη χώρα.

ΙΑΣΩΝ ΠΙΠΙΝΗΣ

 iasonasvel@yahoo.com

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής