ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΑΣΥΛΟ ΣΤΟΝ ΕΝΑΝ ΕΚ ΤΩΝ 8

Ανεβάζει τους τόνους το Τουρκικό ΥΠΕΞ: Η απόφαση του ΣτΕ παραβιάζει τη Συνθήκη της Γενεύης

22/08/18 • 18:14 | UPD 22/08/18 • 18:28

Newsroom eleftherostypos.gr

Οργισμένη ήταν η αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης κατά της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας να χορηγήσει άσυλο σε έναν από τους οκτώ Τούρκους «πραξικοπηματίες». 

Ο εκπρόσωπος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπυξης (ΑΚΡ), Ομέρ Τσελίκ, δήλωσε ότι «Το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ελλάδα αποφάσισε να παρέχει άσυλο σε αυτούς που κατέφυγαν στη χώρα μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Είναι μία σκανδαλώδης απόφαση που προστατεύει τους εχθρούς της Τουρκίας» ενώ λίγες ώρες αργότερα εξέδωσε ανακοίνωση και του Τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Στην ανακοίνωση του με την οποία ανεβάζει ακόμη περισσότερο τους τόνους στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ελλάδα, η Άγκυρα κάνει λόγο για παραβίαση των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας αναφορικά με την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και της Συνθήκης της Γενεύης αναφορικά με το καθεστώς των προσφύγων.

Η αναλυτικά η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ:

«Το Ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας υπέγραψε μια άλλη σκανδαλώδη απόφαση, απορρίπτοντας την αντίρρηση της ελληνικής κυβέρνησης για την απόφαση χορήγησης ασύλου στον Σουλεϊμάν Οζκαγιάντσι, έναν από τους ενόχους της απόπειρας πραξικοπηματικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου.

Η απόφαση αυτή όχι μόνο παραβιάζει τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, αλλά συνιστά παραβίαση και της Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων.

Απορρίπτοντας την έκδοση των πραξικοπηματιών προδοτών, η Ελλάδα προετοίμασε το έδαφος για τέτοιες αποφάσεις, οι οποίες προσβάλλουν τη συνείδηση του τουρκικού έθνους.

Οι ελληνικές αρχές δεν πρέπει να επιτρέψουν άλλο στη χώρα τους να παράσχουν ένα ασφαλές καταφύγιο στους πραξικοπηματίες, να χρησιμοποιήσουν ως δικαιολογία τη δικαστική τους κρίση, παραβιάζοντας ακόμη και τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας, με τη λήψη παράνομων αποφάσεων».

Η απόφαση του ΣτΕ για το άσυλο

Δημοσιεύθηκε χθες η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία ομόφωνα δόθηκε άσυλο στον αξιωματικό και θα μπορεί πια να λάβει ταξιδιωτικά έγγραφα.

Οι «8» βρίσκονται σε καθεστώς «φυλασσόμενης» ελευθερίας, ενώ ήδη σε 3 από αυτούς έχει αναγνωριστεί  η ιδιότητα του πρόσφυγα. Ο Οζκαϊνάκτσι όμως είναι ο πρώτος η υπόθεση του οποίου τελεσίδικησε σε πιλοτική δίκη στο Συμβούλιο Επικρατείας και συνεπώς είναι ο πρώτος που θα πρέπει να λάβει ταξιδιωτικά έγγραφα , όταν όμως το αποφασίσει η Ελληνική Πολιτεία.

Με την απόφαση, ο αξιωματικός έχει τη δυνατότητα να λάβει ταξιδιωτικά έγγραφα, ωστόσο θα πρέπει να γίνει δεκτός από άλλη χώρα προκειμένου να μπορέσει να τα αξιοποιήσει. Σε κάθε περίπτωση, η επίμαχη απόφαση αφορά μόνο το συγκεκριμένο αξιωματικό, ενώ οι υπόλοιποι επτά θα πρέπει να περιμένουν τις αντίστοιχες κρίσεις του ΣτΕ που αφορούν στο άτομό τους.

Η απόφαση αυτή (1694/18) λύνει πιλοτικά όλα τα νομικά θέματα της υπόθεσης των Τούρκων αξιωματικών ωστόσο δεν σημαίνει πως οδηγεί αυτόματα στη «δικαίωση» και τους υπολοίπους 7 αφού πρόκειται για εξατομικευμένη κρίση με βάση τα πραγματικά περιστατικά που εξετάστηκαν για το πρόσωπο του Οζκαϊνάκτσι.

Η βάση πάνω στην οποία κινήθηκε η Ολομέλεια είναι πως δεν αποδείχτηκε ότι ο εν λόγω αξιωματικός συμμετείχε στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, καθώς επίσης και ότι ανήκε στο κίνημα των Γκιουλενιστών. Μάλιστα γίνεται αναφορά στους ισχυρισμούς του ότι διέπεται από τις αρχές του Δυτικού Πολιτισμού και ότι ανήκει στο κόμμα των Κεμαλιστών. Γίνεται δεκτός δηλαδή ο ισχυρισμός του πως δεν ανήκε στο κόμμα του Γκιουλεν «γιατί και αυτό ( εκτός από τον Ερντογάν) αποσκοπεί στην ισλαμοποίηση της Τουρκίας».

Μάλιστα η πολυσέλιδη απόφαση  επικαλείται τη συνθήκη της Γενεύης σύμφωνα με την οποία για να υπάρχει δικαιολογημένος φόβος ότι θα διωχθεί ο αιτών άσυλο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις δεν χρειάζεται να της εκδηλώνει εκείνος ρητά αλλά αρκεί να του τις καταλογίζει ρητά ο φορέας της δίωξης ( Τουρκία εν προκειμένω) : «η απόφαση της επιτροπής ασύλου (που του χορηγεί άσυλο) είναι επαρκώς αιτιολογημένη καθώς υφίσταται ο απαραίτητος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ του δικαιολογημένου φόβου διώξεως του παρεμβαίνοντος ( Τούρκου πιλότου) στην χώρα καταγωγής του και των αποδιδόμενων σε αυτόν από το τουρκικό Κράτος πολιτικών πεποιθήσεων».

Μεταξύ άλλων αναφέρει πως «από κανένα αξιόπιστο αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι ο Τούρκος αξιωματικός υπήρξε μέλος της Φετουλαχιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης στην οποία η Τουρκική κυβέρνηση αποδίδει τον σχεδιασμό και την διάπραξη του πραξικοπήματος ή εν πάσει περιπτώσει γνώριζε την οργάνωσή του».