ΣΤΗΝ «ΠΡΕΣΑ» ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ

«Σφαγή» με τη… βούλα: Στο Eurogroup της Πέμπτης οι τελευταίες πινελιές της μεταμνημονιακής περιόδου

08/07/18 • 08:29 | UPD 08/07/18 • 11:15

ΤΑΣΟΣ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Mε μεγαλύτερη πυκνότητα, μεγαλύτερη πίεση χρόνου αλλά και… πέναλτι τη μη καταβολή δόσεων ή τη μη εφαρμογή μέτρων για το χρέος θα γίνονται οι «παρακολουθήσεις» της ελληνικής οικονομίας στην κατά τα άλλα «χαλαρή» μεταμνημονική περίοδο που ξεκινά τον Σεπτέμβριο.

Στο Eurogroup της ερχόμενης Πέμπτης, που είναι το τελευταίο του καλοκαιριού, θα μπουν οι τελευταίες πινελιές για τον τρόπο, την περιοδικότητα και τους τομείς παρακολούθησης της οικονομίας μετά τις 20 Αυγούστου που τελειώνει τυπικά το τρίτο Μνημόνιο. Ειδικότερα, θα τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι για την πρώτη αξιολόγηση αλλά και τα θέματα που θα πρέπει να περιμένουν μέχρι τη δεύτερη αξιολόγηση που θα γίνει επίσης μέσα στο χρόνο τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

Ανάμεσα στα θέματα που θα συζητηθούν θα είναι και η παράταση του καθεστώτος μειωμένου ΦΠΑ στα πέντε νησιά του Βορείου Αιγαίου και της Δωδεκανήσου που πλήττονται περισσότερο από την προσφυγική κρίση, αν και δεν αναμένονται αντιδράσεις, καθώς η δημοσιονομική επίπτωση δεν ξεπερνά τα 12 εκατ. ευρώ.

Συντάξεις

Το δύσκολο θέμα όμως θα είναι εκείνο των συντάξεων μετά και τις δηλώσεις του Πιερ Μοσκοβισί στην Αθήνα που είναι και δομικό αλλά και βασικό δημοσιονομικό θέμα για την επόμενη χρονιά όπου οι υπουργοί Οικονομικών του Βορρά αναμένεται να ζητήσουν εξηγήσεις όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και από την Κομισιόν. Με αυτό, θα δοθεί μια πρόγευση για το πόσο «χαλαρή» θα είναι η εποπτεία που θα έχουμε μετά τον Αύγουστο, με την οποία, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα και παρά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Γάλλου επιτρόπου Π. Μοσκοβισί από την Αθήνα, η παρακολούθηση της οικονομίας θα είναι περισσότερο ασφυκτική από αυτήν που είχαμε ως τώρα. Είναι αλήθεια ότι προς το παρόν δεν υπάρχουν νέα δύσκολα μέτρα που θα πρέπει να υλοποιήσει η Ελλάδα.

Αυτό σημαίνει ότι δεν συντρέχει λόγος καθυστέρησης μιας αξιολόγησης όπως συνέβαινε με το «επίσημο» Μνημόνιο, με αποτέλεσμα αντί για τρίμηνες αξιολογήσεις, όπως προβλέπονταν, να έχουμε εξάμηνες ή ετήσιες επισκέψεις των δανειστών.

Από εδώ και πέρα η παρακολούθηση των στόχων για τους τομείς πολιτικής που έχουν επιλεγεί θα γίνεται απαρέγκλιτα κάθε τρίμηνο. Ελεγκτές θα είναι ομάδες της Ε.Ε. και της ΕΚΤ, οι οποίες θα συνοδεύονται από ομάδες του ESM και του ΔΝΤ. Ως εδώ δεν υπάρχει κάποια διαφορά με το καθεστώς που υπήρχε ως την τέταρτη αξιολόγηση με εξαίρεση ότι η τρόικα ή το κουαρτέτο θα είναι πλέον ομάδες παρακολούθησης.

Κάθε τρίμηνο η Ε.Ε. πρέπει να δημοσιεύει έκθεση υλοποίησης των στόχων σε δημοσιονομικά και διαρθρωτικές αλλαγές. Το ΔΝΤ θα δημοσιεύει δική του αξιολόγηση κάθε εξάμηνο για την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας. Αρα η μία ή δύο εκθέσεις του χρόνου που είχαμε συνηθίσει γίνονται έξι: Οι τέσσερις από την Ε.Ε. που θα συνυπογράφουν η ΕΚΤ και ο ESM και οι υπόλοιπες δύο από το ΔΝΤ.

Η ετήσια δόση του περίπου 1,5 δισ. ευρώ θα αποδίδεται σε δύο δόσεις ανά εξάμηνο σε συμφωνία. Η δόση αυτή θα αποτελείται από το ¼ των κερδών συνολικού ύψους 4,8 δισ. ευρώ από τα ελληνικά ομόλογα που θα διακρατούν οι Κεντρικές Τράπεζες (ANFA – SNPs) και θα επιμερίζονται σε εξάμηνες δόσεις των 600 εκατ. ευρώ, δηλαδή 1,2 δισ. ευρώ το χρόνο από το 2019 έως το 2022.

Επίσης, αποφασίστηκε απαλλαγή από την αύξηση επιτοκίου κατά 2% στο δάνειο 12,5-13 δισ. ευρώ που πήρε η Ελλάδα το 2012 για την επαναγορά χρέους το οποίο δεν πληρώθηκε το 2016. Το ετήσιο κόστος του επιπλέον επιτοκίου είναι περίπου 270 εκατ. ευρώ.

Αυτονόητο είναι ότι, αν η Ελλάδα δεν πετύχει την αναμενόμενη πρόοδο για το 2019 στο πρώτο εξάμηνο, θα αναγκαστεί να επιταχύνει ή να πάρει συμπληρωτικά μέτρα στο δεύτερο μισό του χρόνου για να πετύχει τους ετήσιους στόχους.

Κάθε μέτρο δημοσιονομικής πολιτικής θα πρέπει να συζητείται και να συναποφασίζεται με τους δανειστές. Οι διαφορές και εδώ είναι ελάχιστες σε σχέση με το Μνημόνιο, αφού τα μέτρα θα σχεδιάζονται από τις ελληνικές Αρχές και οι δανειστές θα μπορούν να τα αλλάζουν ώστε να είναι «συμβατά» με τους στόχους του προγράμματος.

Ως γνωστόν, εκτός από την υποχρέωση για επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ μέχρι και το 2022 η Ελλάδα έχει αναλάβει ως δεσμεύσεις την ολοκλήρωση βασικών δομικών μεταρρυθμίσεων οι οποίες παρά τις πιέσεις καθυστερούσαν. Μεταξύ άλλων στη λίστα των υποχρεώσεων περιλαμβάνονται:

● Η εκκαθάριση των «κόκκινων» δανείων και η ιδιωτικοποίηση των μεριδίων των τραπεζών που κατέχει το ΤΧΣ.

● Ο μηδενισμός των οφειλών του Δημοσίου σε ιδιώτες, συνταξιούχους και επιχειρήσεις.

● Η ολοκλήρωση των διαδικασιών πλήρους ανεξαρτητοποίησης της ΑΑΔΕ.

● Η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου.

● Η ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης της αγοράς ενέργειας (ηλεκτρικό ρεύμα, πετρέλαιο, φυσικό αέριο).

● Στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων στα προσεχώς, εκτός από το Ελληνικό και την Εγνατία, σειρά παίρνουν οι συμβάσεις παραχώρησης των 10 περιφερειακών λιμανιών.

● Η ολοκλήρωση και η λειτουργία του νέου πλαισίου διαχείρισης του προσωπικού του Δημοσίου με αξιολογήσεις και συνεχή κινητικότητα.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής