Σε μια ιστορική συνθήκη κατέληξαν εκατό και πλέον χώρες για την προστασία των ανοιχτών θαλασσών και ωκεανών. Πρόκειται για ένα μεγάλο βήμα προς τη διάσωση και τη διατήρηση της εύθραυστης θαλάσσιας ζωής, ζωτικού τμήματος του «γαλάζιου πλανήτη» μας.
Η διεθνής συνθήκη αποτελεί τη θετική κατάληξη αμέτρητων διαπραγματεύσεων και διασκέψεων που κράτησαν για περισσότερο από 15 χρόνια, με τη συμμετοχή πολλών χωρών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. «Το πλοίο έφτασε στην ακτή», δήλωσε το Σάββατο η πρόεδρος της διάσκεψης Ρένα Λι, μετά το πέρας των μαραθώνιων διαπραγματεύσεων στην έδρα του Οργανισμού, στη Νέα Υόρκη.
Η συνθήκη θεωρείται απαραίτητη για να τεθεί υπό την προστασία της διεθνούς κοινότητας το 30% των ανοιχτών θαλασσών και των ωκεανών του κόσμου έως το 2030, όπως συμφωνήθηκε από τις κυβερνήσεις στη συμφωνία για τη βιοποικιλότητα που υπογράφηκε στο Μόντρεαλ τον Δεκέμβριο. Με τη Συνθήκη για τους Ωκεανούς τίθενται όρια στην αλιεία, στις ναυτικές διαδρομές και στις δραστηριότητες εξερεύνησης, όπως η εξόρυξη βαθέων υδάτων – όταν τα ορυκτά λαμβάνονται από θαλάσσιο βυθό 200 μέτρων ή περισσότερο.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις υπογραμμίζουν ότι η συνθήκη θα συμβάλει στη διασφάλιση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης. Η Greenpeace εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη συνθήκη των Ωκεανών και μίλησε για «θρίαμβο της φύσης και των ανθρώπων έναντι της γεωπολιτικής». Η Greenpeace υπογραμμίζει ότι 11 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα ωκεανού πρέπει να τίθενται κάθε χρόνο σε καθεστώς προστασίας μέχρι το 2030, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του 30%».
Οι διαπραγματεύσεις είχαν διακοπεί για χρόνια λόγω μεγάλων διαφωνιών σχετικά με τα αλιευτικά δικαιώματα. Η τελευταία διεθνής συμφωνία για την προστασία των ωκεανών υπογράφηκε πριν από 40 χρόνια, το 1982. Ήταν η «Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας», που καθιέρωσε την περιοχή που ονομάζεται «ανοιχτή θάλασσα – διεθνή ύδατα». Σε αυτή την περιοχή όλες οι χώρες έχουν δικαίωμα στην αλίευση, στην πλοήγηση και την έρευνα – όμως μόνο το 1,2% των υδάτων της περιοχής αυτής προστατεύεται. Εκτός των προστατευόμενων υδάτων, η θαλάσσια ζωή κινδυνεύει από τις ναυτιλιακές μεταφορές, την υπεραλίευση, τη ρύπανση και φυσικά από την άνοδο της θερμοκρασίας τα τελευταία χρόνια.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), το 10% των θαλάσσιων ειδών κινδυνεύει με εξαφάνιση. Οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές θα μπορούσαν να αποτρέψουν την εξαφάνιση απειλούμενων ειδών, όπως ο φαλαινοκαρχαρίας.
ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ
-Ορίζει τι είναι Ανοιχτή Θάλασσα – Τα δύο τρίτα των ωκεανών θεωρούνται διεθνή ύδατα.
-Ποια είδη απειλούνται με εξαφάνιση – Το 10%.
– Ορίζει τη χρήση των θαλάσσιων γενετικών πόρων. Οι θαλάσσιοι γενετικοί πόροι είναι το βιολογικό υλικό από φυτά και ζώα στον ωκεανό που μπορεί να έχει οφέλη για φαρμακευτικά προϊόντα, βιομηχανικές διεργασίες και τρόφιμα. Τα πλουσιότερα κράτη έχουν προς το παρόν τους πόρους για να χρηματοδοτήσουν την απόκτηση αυτών των πόρων.
– Ορίζει πώς μπορεί να γίνεται εξόρυξη στο βυθό, δηλαδή η διαδικασία συλλογής ορυκτών από τον πυθμένα του ωκεανού.
Διαβάστε Επίσης
-Πότε ενεργοποιείται η συνθήκη;
Παρά τη σημαντική πρόοδο όσον αφορά τη συμφωνία για τη συνθήκη, υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μέχρι τη νομική συμφωνία – την έγκριση της από τις χώρες. Η Ρωσία ήταν μία από τις χώρες που εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με το τελικό κείμενο.
Ειδήσεις σήμερα
Τραγωδία στα Τέμπη: Ο σταθμάρχης ομολόγησε το μοιραίο λάθος του!
