Με δραστικές παρεμβάσεις το υπουργείο Ανάπτυξης επιχειρεί, σε προωθούμενο νομοσχέδιό του, να μειώσει τη βαριά γραφειοκρατία στη βιομηχανία και να δώσει λύσεις σε χρόνιες στρεβλώσεις που ταλαιπωρούν τον κλάδο.
Τι αλλάζει
Εχοντας ως απώτερο σκοπό τη δημιουργία ενός πιο φιλικού περιβάλλοντος για τις επενδύσεις και την παραγωγή, εισάγει τέσσερις βασικές τομές:
1 Εκσυγχρονισμό και απλοποίηση της αδειοδότησης μεταποιητικών δραστηριοτήτων: Ειδικότερα, θεσπίζεται, για πρώτη φορά, ρητά πως ο εκσυγχρονισμός υφιστάμενων, νομίμως λειτουργουσών μεταποιητικών μονάδων απαλλάσσεται από νέες εγκρίσεις ή γνωστοποιήσεις εγκατάστασης, όταν δεν αλλάζει η δραστηριότητα ούτε η περιβαλλοντική τους κατηγορία. Για τον σκοπό αυτό, θα αρκεί μια υπεύθυνη δήλωση προς την αρμόδια αρχή πριν την έναρξη των εργασιών και, μετά την ολοκλήρωσή τους, η επικαιροποίηση της γνωστοποίησης ή της έγκρισης λειτουργίας. Για παράδειγμα μια επιχείρηση, η οποία θα θελήσει να αντικαταστήσει τον παλαιό μηχανολογικό εξοπλισμό της με άλλον νεότερης τεχνολογίας, δεν θα αναγκαστεί να περιμένει αρκετό χρονικό διάστημα για τις διοικητικές εγκρίσεις. Ο τεχνολογικός εκσυγχρονισμός που απαιτείται για να ανταποκριθεί μια επιχείρηση, σήμερα, στις ανάγκες της σύγχρονης παραγωγής θα γίνεται άμεσα, χωρίς εμπόδια.
2 Θεσμική αναβάθμιση των Επιχειρηματικών Πάρκων Μεμονωμένης Μεγάλης Μονάδας: Μέσω του νομοσχεδίου ενισχύεται και εξειδικεύεται το θεσμικό πλαίσιο των Επιχειρηματικών Πάρκων Μεγάλης Μεμονωμένης Μονάδας. Στην πράξη, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που αφορά μεγάλες, στρατηγικές παραγωγικές επενδύσεις. Μεταξύ άλλων, στις προωθούμενες διατάξεις προβλέπονται σαφείς όροι χωροθέτησης, ευελιξία στους όρους δόμησης όπου απαιτείται, καθώς και δυνατότητα ανάπτυξης του Πάρκου σε περισσότερες διακριτές περιοχές για λόγους ασφάλειας, λειτουργικότητας ή περιβαλλοντικής προστασίας.
Χαρακτηριστικά σημειώνεται πως μια μεγάλη βιομηχανική μονάδα με έντονη εξάρτηση από πρώτες ύλες ή λιμενικές υποδομές δύναται, με τα νέα δεδομένα, να οργανώσει τον παραγωγικό της χώρο με μεγαλύτερη ευελιξία, χωρίς να περιορίζεται σε υφιστάμενα πάρκα που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της.
Διαβάστε Επίσης
Για να συμβεί αυτό, διασφαλίζεται ότι η ανάπτυξη γίνεται με ειδικούς όρους που μειώνουν τις επιπτώσεις στον ευρύτερο χώρο και ενισχύουν την αποδοχή τέτοιων επενδύσεων. Εμφαση, μάλιστα, δίνεται στον ραγδαία αναπτυσσόμενο κλάδο των logistics.
3 Κατάργηση του αναχρονιστικού Δελτίου Βιομηχανικής Κίνησης και αντικατάστασή του από ένα σύγχρονο, ψηφιακό Δελτίο Επιχειρηματικής Δραστηριότητας: Από το Δελτίο Βιομηχανικής Κίνησης γίνεται η μετάβαση στο ψηφιακό Δελτίο Επιχειρηματικής Δραστηριότητας. Δηλαδή, οι επί σειρά δεκαετιών έγχαρτες διαδικασίες καταργούνται. Το νέο Δελτίο Επιχειρηματικής Δραστηριότητας θα είναι πλήρως ψηφιακό, τα στοιχεία θα δηλώνονται μία φορά και θα αντλούνται όπου χρειάζεται. Μάλιστα θα καταστεί εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο για την χάραξη στοχευμένων πολιτικών, αφού θα παρέχει στην ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης αξιόπιστα και επικαιροποιημένα δεδομένα για την παραγωγική δυναμική, τις αλυσίδες αξίας και τις ανάγκες της βιομηχανίας. Την ίδια ώρα, θα ανταποκρίνεται στις αυξημένες απαιτήσεις ενημέρωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο (κρίσιμες πρώτες ύλες, καθαρές τεχνολογίες, κ.λπ.), ενισχύοντας τη δυνατότητα της Ελλάδας και της Ε.Ε. συνολικά να έχει πλήρη εικόνα για την επάρκεια σε κρίσιμους πόρους. Αξίζει να επισημανθεί πως έχει ζητηθεί η ένταξη του Δελτίου Επιχειρηματικής Δραστηριότητας στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας του ν. 4799/2021. Γεγονός που καταδεικνύει τον ρόλο του ως κρίσιμη ψηφιακή υποδομή για τον παραγωγικό μετασχηματισμό της χώρας.
Εφαρμογή ευρωπαϊκών κανονισμών
4 Ανάδειξη της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας ως ενιαίου εθνικού σημείου επαφής για την εφαρμογή κρίσιμων ευρωπαϊκών κανονισμών: Το νομοσχέδιο προβλέπει τη θεσμοθέτηση της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας ως ενιαίου εθνικού σημείου επαφής για την εφαρμογή ευρωπαϊκών κανονισμών. Πρόκειται για ένα πάγιο αίτημα τόσο του επιχειρηματικού κόσμου όσο και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως οι επιχειρήσεις θα έχουν ένα συντονιστικό όργανο στο οποίο θα απευθύνονται για ζητήματα εφαρμογής, πληροφόρησης και συντονισμού και όχι πολλαπλά σημεία επικοινωνίας.
