«Οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις της χώρας είναι συγκεκριμένες, και δεν υπάρχει περιθώριο να μην τηρηθούν» τονίζει σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, Φραγκίσκος Κουτεντάκης.
Όπως επισημαίνει ο κ. Κουτεντάκης, είναι σημαντικό οι εξαγγελίες της κυβέρνησης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης «να μη στείλουν μηνύματα που μπορούν να αμφισβητήσουν αυτές τις δεσμεύσεις και να διαταράξουν τις προσδοκίες που έχουν δημιουργηθεί σχετικά με τη θετική δημοσιονομική πορεία της χώρας».
Ξεκαθαρίζει ότι η τελευταία έκθεση του Γραφείου του Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή δεν υπάρχει η πρόβλεψη ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα ανέλθει φέτος στο 4,5% του ΑΕΠ και ότι αυτό που καταγράφεται είναι η υπέρβαση του κατά 1,1 δισ. ευρώ το εννεάμηνο σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι. «Σύμφωνα με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού, το 2019 θα υπάρχει χώρος για να διατηρηθεί ένα μέρος των αντιμέτρων μαζί με την προσωπική διαφορά στις συντάξεις» αναφέρει.
Στον απόηχο του των αποφάσεων για τα αναδρομικά των συνταξιούχων, ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού προειδοποιεί ότι οι δικαστικές αποφάσεις αποτελούν έναν παράγοντα δημοσιονομικής αβεβαιότητας.
«Οι νομοθετικές ρυθμίσεις για την εφαρμογή των τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων είναι επιβεβλημένες για τη συνταγματική τάξη. Ωστόσο, δεν είναι απόλυτα σαφές γιατί σε κάποιες περιπτώσεις οι περικοπές ήταν συνταγματικές και σε κάποιες άλλες όχι και αυτό μπορεί να προκαλέσει επιπλέον δικαστικές διεκδικήσεις από άλλες κατηγορίες μισθωτών ή συνταξιούχων. Το ενδεχόμενο κόστος είναι δύσκολο να προβλεφθεί, αλλά οπωσδήποτε είναι σημαντικό το δημοσιονομικό ρίσκο» υπογραμμίζει.
Σχετικά με την ιταλική κρίση ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή εκφράζει την αισιοδοξία του ότι η Ευρώπη θα βρει τελικά λύση, παρ’ ότι οι εξελίξεις, μέχρι τώρα, προκαλούν ανησυχία στις αγορές και αύξηση των επιτοκίων όχι μόνο για την Ιταλία αλλά και για μικρότερες χώρες του ευρώ όπως η Ελλάδα. Και όπως αναφέρει: «Αυτό μπορεί να προκαλέσει έναν ανασχεδιασμό της πορείας επανόδου στις αγορές που δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα υπό την προϋπόθεση ότι η ιταλική κρίση θα ξεπεραστεί σχετικά σύντομα χωρίς να προκαλέσει αύξηση της αποστροφής κινδύνου των διεθνών επενδυτών με διάρκεια χρόνου».
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
