Σκύλος-βοηθός σε κολέγιο στην Αγγλία «χαρίζει χαμόγελα» και στηρίζει τους φοιτητές στην καθημερινότητά τους

Ο Rhubarb, ένας Nova Scotia duck tolling retriever, εργάζεται στο Nescot College μαζί με την κηδεμόνα του, τη Ζωή Λάτερ, καθηγήτρια με περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας, η οποία τον παίρνει μαζί της στην πανεπιστημιούπολη στο Surrey τέσσερις ημέρες την εβδομάδα, σύμφωνα με το BBC.

Όπως αναφέρει η Λάτερ, ο Rhubarb υποστηρίζει τους μαθητές με διάφορους τρόπους: από το να κινείται στους διαδρόμους και να ενθαρρύνει τη συζήτηση, μέχρι να βοηθά ατομικά όσους αισθάνονται «πολύ ντροπαλοί ή λίγο αγχωμένοι».

Ο σκύλος, που βρίσκεται στο κολέγιο του Epsom εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια, έχει μάλιστα διακριθεί ως ένας από τους νικητές των φετινών βραβείων School Dog of the Year.

Η Λάτερ εξηγεί ότι ο Rhubarb βοηθά τους φοιτητές να χαλαρώνουν και να είναι πιο έτοιμοι για μάθηση, ενώ έχει επιτραπεί να παρευρίσκεται ακόμη και σε εξετάσεις GCSE ως ειδική εξαίρεση, καθισμένος ήρεμα δίπλα στους μαθητές για να τους βοηθά να παραμένουν ψύχραιμοι.

Μέσα στην τάξη συμμετέχει και σε δραστηριότητες που ενισχύουν την αυτοπεποίθηση, όπως ένα παιχνίδι όπου έχει εκπαιδευτεί να επιλέγει λάθος απαντήσεις ως «σκύλος-βοηθός», ώστε οι μαθητές να εξηγούν τη σκέψη τους και να κατανοούν ότι τα λάθη είναι μέρος της μάθησης.

Όπως λέει η Λάτερ, αυτό δείχνει στους μαθητές πως «είναι εντάξει να κάνεις λάθη, γιατί έτσι μαθαίνεις».

Η ίδια τονίζει ότι ο χαρακτήρας του είναι καθοριστικός, καθώς «Επειδή είναι τόσο ήρεμος και πολύ, πολύ γλυκός, είναι ιδανικός — γιατί δεν θέλουν όλοι να πηδούν πάνω τους, να τους γλείφουν ή να τους σπρώχνουν παιχνίδια».

Σύμφωνα με την ίδια, «Είναι εξαιρετικός για τους μαθητές που είναι λίγο πιο συγκρατημένοι, πιο ντροπαλοί ή ίσως νιώθουν μοναξιά, και έτσι λειτουργεί ως γέφυρα επικοινωνίας».

Η Λάτερ , που τον έχει εκπαιδεύσει από κουτάβι για το περιβάλλον του κολεγίου, αναφέρει ότι η ευημερία του παρακολουθείται συνεχώς, με τακτικές αξιολογήσεις ώστε να διασφαλίζεται ότι παραμένει χαρούμενος και άνετος στη δουλειά του.

Παράλληλα, παραμένει και οικογενειακό κατοικίδιο. Όπως λέει η ίδια, «Αν έφτανε σε σημείο να σκεφτεί “αρκετά, προτιμώ να μείνω σπίτι στον κήπο”, τότε αυτό θα ήταν απολύτως εντάξει».

Κλείνοντας, αναφέρει με χιούμορ ότι λατρεύει να τον έχει μαζί της, προσθέτοντας: «Έχει τα καλύτερα πεσμένα αυτιά στον κόσμο».