Είναι η πιο συχνή και γνωστή ασθένεια των σκύλων, που πολλές φορές αποτελεί μπελά για τους ιδιοκτήτες των κατοικιδίων. Το Καλααζάρ είναι ασθένεια που οφείλεται στο αιμοπρωτόζωο Leishmania infantum και μεταδίδεται από τη σκνίπα του είδους φλεβοτόμων. Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή νόσο, συχνά θανατηφόρο. Με την κατάλληλη θεραπεία, όμως, μπορούν να ελεγχθούν ικανοποιητικά τα συμπτώματα, δυστυχώς όχι πάντα να αποθεραπευτούν.
Η θηλυκή σκνίπα τρέφεται με αίμα που αναρροφά με το τσίμπημά της και με αυτόν τον τρόπο μεταφέρει τα αιμοπαράσιτα από μολυσμένο σκύλο σε υγιή. Το καλααζάρ έχει μεγάλο χρόνο επώασης (3 μήνες-1,5 χρόνο) και γι’ αυτό εύκολα προλαμβάνεται, εφόσον ξεκινήσει νωρίς τη θεραπεία. Δυστυχώς, το ποσοστό μολυσμένων σκύλων στην Ευρώπη είναι πάνω από 2,5 εκατομμύρια.
Ποια είναι τα βασικά συμπτώματα της μόλυνσης;
Μερικοί σκύλοι εμφανίζουν συμπτώματα της μόλυνσης, ενώ άλλοι είναι ασυμπτωματικοί, παραμένοντας κλινικά υγιείς για μήνες ή χρόνια.
Στη δερματική λεϊσμανίαση, η μόλυνση γίνεται στο δέρμα του σκύλου:
▪ Κακή όψη τριχώματος με σμηγματόρροια (πιτυρίδα)
Διαβάστε Επίσης
▪ Απώλεια τριχώματος
▪ Δερματικά έλκη, μεγάλο μήκος νυχιών
▪ Αλλοιώσεις στα μάτια
▪ Αιμορραγίες
Στη σπλαχνική λεϊσμανίαση (λιγότερο συχνός τύπος):
▪ Αδικαιολόγητη απώλεια σωματικού βάρους
▪ Ανορεξία, κατάπτωση
▪ Διάρροια, εμετοί
▪ Αιμορραγία από τη μύτη
Αλλα γενικά συμπτώματα είναι:
▪ Λεμφαδενοπάθεια
▪ Νεφρική ανεπάρκεια
▪ Πόνος στις αρθρώσεις
▪ Φλεγμονή στους μυς
Η διάγνωση του Καλααζάρ γίνεται με εξετάσεις αίματος – Πώς αντιμετωπίζεται;
Η νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί, αλλά η επιτυχία εξαρτάται από το πόσο δυνατός είναι ο οργανισμός του σκύλου, πόσο παρασιτικό φορτίο έχει πάνω του και πόσο έχει επεκταθεί η ζημιά που έχει προκαλέσει το παράσιτο.
Η θεραπεία περιλαμβάνει σιρόπι από το στόμα σε συνδυασμό με χάπια (για περισσότερο διάστημα), με αρκετά καλά αποτελέσματα, δεδομένου ότι θα χορηγηθεί από νωρίς στα πρώιμα στάδια της μόλυνσης. Ανάλογα, όμως, με την κάθε περίπτωση, το πρωτόκολλο αγωγής μπορεί να διαφοροποιείται.
Τι μπορώ να κάνω για να προστατεύσω τον σκύλο μου;
Η χρήση εντομοκτόνων και η φύλαξη του σκύλου σας σε εσωτερικούς χώρους τις επικίνδυνες ώρες (αυγή και σούρουπο) μπορεί να μειώσει τον αριθμό των τσιμπημάτων της σκνίπας. Αλλες συνηθισμένες πρακτικές, όπως μείωση της εκπομπής του φωτός (οι σκνίπες έλκονται από το νήμα του λαμπτήρα), να μη μένουν για πολλή ώρα ανοιχτά τα παράθυρα και οι πόρτες, η χρήση κουνουπιέρων, ανεμιστήρων και οικολογικών εντομοκτόνων, επίσης, μπορούν να προστατεύσουν τον σκύλο από πιθανό νύγμα.
Εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά (αμπούλες, περιλαίμια, σπρέι) αποσκοπούν πρωτίστως στη μείωση του κινδύνου μόλυνσης ενός υγιούς σκύλου, αλλά επίσης συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου μετάδοσης της λεϊσμανίασης σε άλλους σκύλους.
Εμβολιασμός
Πρόκειται για προληπτικό μέτρο, που όμως δρα ενάντια στο παράσιτο Leishmania (όχι στη σκνίπα). Δηλαδή, περιορίζει την ανάπτυξη του παρασίτου, αφού εισέλθει μέσα στον οργανισμό του σκύλου.
Προληπτικά συνιστάται τακτικός αιματολογικός έλεγχος (κάθε 6-12 μήνες) σε όλους τους σκύλους.
Μεταδίδεται στον άνθρωπο;
Η λεϊσμανίαση δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο από επαφή με σάλιο, δέρμα, αίμα, ούρα, κόπρανα παρά μόνο μέσω μολυσμένης σκνίπας (και μάλιστα όχι της Leishmania infantum που αφορά τον σκύλο).
Είναι απαραίτητο να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια εάν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε εμφανίζει επίμονο πυρετό, ταχεία απώλεια βάρους ή πρήξιμο στην κοιλιά, ενώ βρίσκεται σε ενδημική με αμμόμυγες περιοχή. Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να κάνει μια κρίσιμη διαφορά στα αποτελέσματα της θεραπείας.
*Περισσότερα θέματα στο ένθετο My Pet που κυκλοφορεί με τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής
Ειδήσεις σήμερα
Βασίλισσα Ράνια Vs Μελάνια Τραμπ: Ποια κέρδισε τη μάχη του στυλ στην πρόσφατη συνάντησή τους
Grand Hotel spoiler: Έρχεται η πρώτη στιγμή πάθους για Αλίκη και Πέτρο
