Ο χορογράφος έχει αναλάβει τις εμφανίσεις των 28 υποψηφίων του ελληνικού τελικού, γεγονός που πυροδότησε εικασίες περί παράλληλων συνεργασιών. Το πρωί της Τρίτης 10 Φεβρουαρίου, στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον», ο Φωκάς Ευαγγελινός απάντησε ευθέως: «Βγήκε κάτι τέτοιο; Όχι, δεν θα είμαι. Μετά τη Eurovision θα σταματήσω, πρέπει να ξεκουραστώ, έχω κάνει και τα θεατρικά μου». Στη συζήτηση εξήγησε ότι οι φήμες δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα και ότι τα ρεπορτάζ παρέπεμπαν σε υποθέσεις πάνω σε ανεπιβεβαίωτες πηγές.

Ο χορογράφος υπενθύμισε την πρώτη του εμπλοκή στον διαγωνισμό το 2004 με τον Σάκη Ρουβά και σημείωσε ότι «Είμαι σχεδόν 22 χρόνια στον διαγωνισμό». Περιέγραψε τη διαδικασία συνεργασίας με καλλιτέχνες: «Γίνονται τα ραντεβού με τους καλλιτέχνες, βγάζεις το “εγώ” και πάμε στο “εμείς”. Πάμε να βοηθήσουμε έναν νέο άνθρωπο, πάμε να βοηθήσουμε έναν καινούργιο καλλιτέχνη. Με την εμπειρία που μπορεί να έχω, εγώ λέω πάντα τη γνώμη μου. Δεν αποφασίζω ποτέ, δεν είμαι κάθετος σε κάτι. Αν πάω με κάποιον και πάω στη Eurovision, θα πω “αυτή είναι η ιδέα”, θα συζητηθεί, θα καταλήξουμε.» Πρόσθεσε ότι λειτουργεί συμβουλευτικά για την ΕΡΤ: «Εγώ είμαι συμβουλευτικά απ’ την ΕΡΤ και ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη και προσπαθώ να βοηθήσω, ώστε με έναν τρόπο αυτή η διαδικασία να γίνει ένας θεσμός. Με αγάπη το κάνω, όπως και ο Γιώργος, όπως και η Μπέττυ, όπως και η Κατερίνα, όπως και όλοι οι άνθρωποι της ΕΡΤ, το κάνουμε με αγάπη. Αγαπάμε το διαγωνισμό και θέλουμε αυτό έγινε ένα βήμα φέτος, μεγαλύτερο». Στο ίδιο πλαίσιο εξήγησε τη διαφορά ανάμεσα στη σκηνική παρουσία στο εθνικό τελικό και στην τελική εμφάνιση: «Όπως έγινε πέρυσι με την Κλαυδία. Ήταν άλλη η σκηνική της παρουσία εδώ, άλλη η σκηνική της παρουσία στην Eurovision. Το συζητήσαμε, το συναποφασίσαμε και καταλήξαμε στο αποτέλεσμα αυτό».

Συμπλήρωσε ότι «Δουλεύω μόνος μου αλλά έχω κι εγώ την ομάδα μου. Πάνω απ’ όλα είναι η συζήτηση με τον ίδιο τον καλλιτέχνη, τι θέλει να πει. Δεν επιβάλλουμε εμείς πράγματα. Λέμε τι έχει σκεφτεί ο καθένας για το κομμάτι του. Και το συγκινητικό είναι ότι όλοι έχουν στο μυαλό τους κάτι. Έχουν ένα όραμα για τον εαυτό τους στη σκηνή και γι’ αυτό που θέλουν να παρουσιάσουν. Αργότερα, όταν είμαι σε μια αποστολή, αποφασίζω τα πάντα με τους συνεργάτες μου μαζί, μόνος μου. Οραματίζομαι κάτι, το βλέπω, το συζητάω με τον καλλιτέχνη, γιατί ο καλλιτέχνης θα εκτεθεί στη σκηνή, δεν θα βγω εγώ».