Κατερίνα Λέχου στο ΤΥΠΟΣ TV: Δεν κοιτάζω τη φθορά του χρόνου, αλλά όσα κερδίζω

 Πώς θα περιγράφατε όλο αυτό που ζήσατε και ζείτε με τη «Μάγισσα»;

Εντυπωσιακό! Για να είμαι ειλικρινής συνεχίζω να εντυπωσιάζομαι από τους συνεργάτες. Για να πάρει σάρκα και οστά ένα τέτοιο εγχείρημα απαιτεί υπέρβαση από κάθε ειδικότητα. Ολοι κάναμε και κάνουμε καθημερινά υπερβάσεις, Είναι ωραίο πράγμα αυτό που ζούμε, αγαπώ τις ομαδικές δουλειές, η τηλεόραση είναι άλλωστε μία συνολική προσπάθεια. Θυμάμαι, πάντως, ότι μου προκάλεσε εντύπωση ότι δουλεύαμε με δύο συνεργεία. Μέχρι τώρα είχα μάθει να δουλεύω με ένα συνεργείο, με έναν σκηνοθέτη. Ξαφνικά κλήθηκα να δουλεύω με πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους, αλλά όλα λειτουργούσαν εξαιρετικά. Ο κάθε άνθρωπος, που έμπαινε, γινόταν ένα με τους υπάρχοντες. Βεβαίως, είναι ένα από τα χαρίσματα του σκηνοθέτη μας, του Λευτέρη Χαρίτου… Ξέρει να φτιάχνει ομάδες.

Είναι διπλή ευτυχία όλα αυτά σε συνδυασμό με το ότι η σειρά αγκαλιάστηκε από το κοινό;

Βεβαίως, όμως όταν ξεκινάς κάτι, δεν έχεις ιδέα! Κάναμε 8 μήνες γυρίσματα και δεν είχαμε feedback. Μην ξεχνάτε ότι κάναμε γυρίσματα από πέρσι τον Ιανουάριο. Γι’ αυτό μίλησα για τη δυναμική της ομάδας. Μια πίστη βαθύτερη μας κράτησε και μας έδωσε δύναμη.

Τώρα που φτάνετε προς το τέλος των γυρισμάτων, πώς αισθάνεστε;

Νιώθω μελαγχολία. Ενα μικρό πένθος πάντα το αισθάνομαι.

Πώς συνδεθήκατε με τη Δαμιανή;

Είναι μία ηρωίδα με αρνητικό πρόσημο, λίγοι άλλωστε είναι οι αθώοι σε αυτή τη σειρά. Επρεπε να τη δικαιολογήσω μέσα μου και δεν δυσκολεύτηκα. Εχω δει μεγάλα εγκλήματα να γίνονται στον βωμό της αγάπης. Το κίνητρό της ήταν να κρατήσει την οικογένειά της, να προστατέψει τον γιο της, να κρύψει τα μυστικά κάτω από το χαλί. Το ότι διαπράττει εγκλήματα δεν με ξενίζει, τα βλέπουμε και στην καθημερινότητα.

Πώς θα τη δούμε να προχωρά;

Ενός κακού μύρια έρχονται. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, το πράγμα γίνεται ολοένα και πιο ζοφερό.

Ποιο θα ήταν το φινάλε της, αν μπορούσατε να το γράψετε εσείς;

Εγώ δεν ζητώ ποτέ τίποτα! Μία μέρα είχαν έρθει οι συγγραφείς στο γύρισμα και τους είπα: «Σκέφτομαι πως η Δαμιανή πρέπει να κάνει αυτό στο φινάλε». Τότε μου αποκρίθηκαν: «Αυτό σκεφτόμαστε κι εμείς»!

Τελικά θα υπάρξει prequel της σειράς; Εχουν γίνει συζητήσεις;

Το έχω ακούσει, ωστόσο δεν γνωρίζω κάτι! Αλλά αν γίνει, νομίζω θα μιλάμε για νέους ηθοποιούς. Το prequel θα τοποθετεί την ιστορία πριν από 100 χρόνια, οπότε όλοι εμείς δεν μπορούμε να συνεχίσουμε.

Πώς βλέπετε την πληθώρα σειρών;

Βλέπω μία τάση προς το παρελθόν, εννοώ ότι έχουμε αρκετές σειρές εποχής. Η γνώμη μου είναι ότι όσο πιο δεμένη και στιβαρή είναι μία ιστορία τόσο πιο δυνατή είναι! Κάθε σεζόν, λοιπόν, θα έπρεπε να έχει 12 επεισόδια, όπως συμβαίνει στο εξωτερικό. Το ελπίζω και το εύχομαι να συμβεί και στη χώρα μας. Αυτό θα είναι ωραίο και για εμάς… Εγώ, τώρα, πηγαίνω και κάνω μία σκηνή από το επεισόδιο 20 και μετά από το επεισόδιο 40. Είναι δύσκολο. Τόσο διάβασμα που έχω κάνει φέτος, στα 35 χρόνια που είμαι στον χώρο δεν έχει ξανασυμβεί. Και δεν αναφέρομαι στο να μαθαίνω τα λόγια, αλλά στο να βρω το νήμα της ιστορίας.

Πλέον δικές μας παραγωγές μπαίνουν στο Netflix…

Σημαίνει ότι οι ιστορίες μας αφορούν και κάποιους άλλους. Εγώ, για παράδειγμα, βλέπω τούρκικα, δανέζικα, νορβηγικά, μου αρέσουν τα σίριαλ. Μπορούμε να κάνουμε ωραία πράγματα, χρειαζόμαστε όμως λίγο χρόνο παραπάνω να «ανθίσουν» οι δουλειές. Κι επειδή το έχω ζήσει στο «Νησί»… γνωρίζω πως αποφέρει καρπούς.

Ποια σειρά κρατάτε πιο βαθιά στην καρδιά σας;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τα παιδιά μου, αν και όλοι οι γονείς κατά βάθος τα ξεχωρίζουν (γέλια). Θα έλεγα το «Νησί», γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να δείξω ένα άλλο πρόσωπο. Εγινε, επίσης, με φροντίδα.

Στόχος είναι μέσα από κάθε τηλεοπτική δουλειά να κάνετε και κάτι άλλο;

Ναι, γι’ αυτό δεν κάνω και συχνά τηλεόραση. Υπάρχουν αποστάσεις στις σειρές γιατί έχω επιθυμία να κάνω πράγματα διαφορετικά. Ευτυχώς η υπομονή μου με ανταμείβει.

Τι άλλο θα θέλατε να κάνετε στην TV;

Μου αρέσουν τα ψυχολογικά θρίλερ, αυτό το ταξίδι που πρέπει να κάνεις για να καταλάβεις τον ψυχισμό. Μία τέτοιου είδους σειρά θα μου άρεσε, αν και είναι δύσκολο.

Οταν σβήνουν τα φώτα, πώς είστε;

Είμαι μοναχική, κάνω πολλά πράγματα μόνη μου! Γι’ αυτό ο κόσμος δεν ξέρει και πολλά για εμένα (γέλια)…

Ποια είναι η σχέση με την εικόνα σας, ούσα μία από τις ωραιότερες γυναίκες; Είστε συμφιλιωμένη με τον χρόνο;

Δεν θα μπορούσα να είμαι συμβιβασμένη με τη φθορά. Αντί να κοιτάζω τη φθορά που συντελείται λόγω χρόνου και δεν μπορώ να την ανατρέψω, προσπαθώ να βλέπω αυτά που έχω κερδισμένα εξαιτίας του χρόνου. Δεν τα είχα στα 20, στα 30! Αυτό είναι μία νίκη! Επίσης, ασχολούμαι με γυναίκες που με αφορούν, που έχουν αφήσει αποτύπωμα, που με εμπνέουν, που είναι συμφιλιωμένες με τον χρόνο.