Η Στέλλα Στυλιανού στο ΤΥΠΟΣ TV: «Θα με χαρακτήριζα “εργάτη” στη δουλειά»

Συμπληρώνεις έναν χρόνο στην ΕΡΤ1 και στην οικογένεια του ERTNEWS. Πώς είναι αυτή η νέα συνθήκη στην επαγγελματική σου ζωή;

Στέλλα Στυλιανού: Μπορώ να σου πω με βεβαιότητα ότι διανύω μία από τις καλύτερες επαγγελματικές περιόδους της ζωής μου. Τον τελευταίο χρόνο -όσο δηλαδή είμαι στην ΕΡΤ- είχα την ευκαιρία να εξελιχθώ επαγγελματικά, καθώς, εκτός από το καθημερινό δελτίο που σου δίνει την ευκαιρία να έχεις συνεχή επαφή με την ενημερωτική αρένα, συμμετείχα σε αποστολή στην Κύπρο κατά την κρίσιμη περίοδο του Μαρτίου, με το χτύπημα στις βρετανικές βάσεις. Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να βρίσκομαι εκεί τη συγκεκριμένη στιγμή. Η ΕΡΤ, λοιπόν, μου έδωσε και αυτή την ευκαιρία και γι’ αυτό νιώθω ευγνώμων.

Πώς αισθάνεσαι που βρίσκεσαι στο τιμόνι των ειδήσεων;

Αισθάνομαι σαφώς μεγάλη ευθύνη, αλλά και ικανοποίηση, καθώς το δελτίο των 12.00 έχει πολλές ιδιαιτερότητες και προκλήσεις. Η επικαιρότητα εκείνη την ώρα είναι εν εξελίξει κι αυτό σημαίνει ότι μπορεί όλα να ανατραπούν καθώς προκύπτουν συνεχώς νέα γεγονότα και όλα αυτά αποτυπώνονται στο δελτίο με ζωντανές συνδέσεις. Αυτή λοιπόν η αδρεναλίνη που προκαλούν η ταχύτητα και η ροή της επικαιρότητας, εμένα μου αρέσει. Φυσικά, αυτό προϋποθέτει να είμαι συνεχώς σε εγρήγορση, και κατά τη διάρκεια του δελτίου, για να έχουν όλα θετική έκβαση.

Τα τελευταία χρόνια έχεις καταφέρει να πρωταγωνιστείς στον  τομέα της ενημέρωσης. Αφησες τη ζωή στην Κύπρο, βούτηξες στα βαθιά στο  MEGA και τώρα στην ΕΡΤ… Πώς ήταν όλο αυτό το ταξίδι;

Αν κοιτάξω 5 χρόνια πίσω -ήρθα στην Αθήνα τον Ιούλιο του ’21- ούτε εγώ δεν πιστεύω την «απόσταση» που έχω διανύσει. Αν σταθώ σε σημεία, θα σου πω ότι υπήρξαν στιγμές που ήταν πολύ δύσκολες και επαγγελματικά, στιγμές που ουσιαστικά ζούσα μέσα σε ένα κανάλι. Περνούσα μερόνυχτα εκεί, θα σου πω όμως ότι συνάντησα ανθρώπους που «φώτισαν» τον δρόμο αυτό και πίστεψαν σε μένα. Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη ακόμα και για ανθρώπους που έβαλαν με όποιον τρόπο μπορούσαν εμπόδια, αυτούς τους ευγνωμονώ διπλά γιατί με έκαναν να πεισμώσω περισσότερο, να προσπαθήσω περισσότερο και να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω πιο ψηλά.

Θα φανταζόσουν ποτέ αυτή τη διαδρομή;

Οχι, με τίποτα… Με ακούς να επαναλαμβάνω τη λέξη ευγνωμοσύνη, σ’ το λέω, όμως, γιατί το νιώθω απόλυτα. Νιώθω ευγνωμοσύνη για όλους όσοι συνάντησα στη διαδρομή αυτή και για όλα όσα έζησα και ζω. Καμιά φορά αισθάνομαι ότι έχω έναν άγγελο-προστάτη που, παρ’ όλες τις δυσκολίες, στο τέλος με οδηγεί εκεί που είναι καλύτερα για μένα.

Ποιος είναι ο προσωπικός σου στόχος στα επαγγελματικά;

Αρχικά, ό,τι κάνω, να το κάνω πολύ καλά και κατ’ επέκταση να είμαι όπου νιώθω ότι η προσφορά μου αναγνωρίζεται. Αυτός ήταν και παραμένει ο στόχος μου, όχι οι θέσεις.

Θα σε χαρακτήριζες αυστηρό κριτή του εαυτού σου;

Θα με χαρακτήριζα «εργάτη».

Τι εννοείς;

Οποια κορυφή -μικρή ή μεγάλη, δεν έχει σημασία- κι αν έχω κατακτήσει, πότε δεν έκατσα να ξαποστάσω ή να απολαύσω τη θέα. Πάντα συνέχιζα αδιάλειπτα την πορεία μου, δηλαδή τη δουλειά μου, έσκυβα το κεφάλι και συνέχιζα. Ετσι έμαθα να πορεύομαι στη ζωή, χωρίς να σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζω κάποια πράγματα για τα οποία έχω κοπιάσει και τα έχω κερδίσει με το σπαθί μου. Απλά, ούτε τα αναφέρω ούτε επαίρομαι ούτε βρίσκω τον λόγο κανείς να το κάνει. Ο χρόνος για μένα είναι ο καλύτερος «τακτοποιητής».

Υπάρχει ακόμη κάτι που σε φοβίζει ή αγχώνει;

Οταν σταματήσω να αγχώνομαι, θα σταματήσω να κάνω αυτή τη δουλειά γιατί σημαίνει ότι δεν θα με ενδιαφέρει. Θα ήθελα να έχω πάντα αυτό το εποικοδομητικό άγχος.

Ποια είναι η πιο δυνατή σου στιγμή;

Δυνατές στιγμές για μένα είναι αυτές που μέσα μου ένιωθα έντονα συναισθήματα. Αν με ρωτάς επαγγελματικά, θα σου πω κάτι που μπορώ να ανακαλέσω γρήγορα στη μνήμη μου (γέλια). Θα επιλέξω το πρώτο μου δελτίο στην ΕΡΤ, που ούτε που κατάλαβα πώς ξεκίνησε ούτε πότε τελείωσε. Η μία ώρα μού φάνηκε 5 λεπτά. Δούλευαν όλα στο κόκκινο. Και επίσης, θυμάμαι το πόσο ωραία ένιωσα μετά το πέρας του δελτίου, όταν οι άνθρωποι της ΕΡΤ μού μίλησαν με πολλή ζεστασιά και ενθαρρυντικά λόγια. Παρ’ όλα αυτά, αυτή τη στιγμή και αυτά τα λόγια θα τα θυμάμαι για πάντα.

Το κομμάτι του infotainment το πιστεύεις; Θα το υπηρετούσες;

Δεν νιώθω ότι θέλω να ασχοληθώ με αυτό το κομμάτι τη δεδομένη στιγμή. Ασε που πιστεύω ότι είναι από τα πιο δύσκολα πρότζεκτ και για να το υπηρετήσεις πραγματικά σωστά, χρειάζονται «χειρουργικού τύπου» μεταβάσεις. Νιώθω ότι έχει «κακοποιηθεί» ο όρος στην προσπάθεια εφαρμογής του.

Τι άλλο θα ήθελες να τολμήσεις στην τηλεόραση;

Δεν έχω τολμήσει αρκετά μέχρι τώρα; (γέλια) Για να σου απαντήσω, όμως, ίσως να τολμούσα ένα talk show.

Η Στέλλα Στυλιανού για την προσωπική της ζωή

Πώς είναι η Στέλλα στην καθημερινότητά της;

Απλή, καθημερινή ίσως και λίγο ξενέρωτη (γέλια). Διαβάζω την επικαιρότητα, μαγειρεύω, προσπαθώ να κάνω όσες περισσότερες φορές την εβδομάδα γυμναστική, βγάζω βόλτα τα σκυλιά μου, βλέπω φανατικά δελτία ειδήσεων και όταν οι συνθήκες το ευνοούν, βγαίνω για φαγητό.

Σου λείπει κάτι από την Κύπρο;

Η οικογένειά μου, οι φίλοι μου και η ζεστασιά των δικών μου ανθρώπων. Ευτυχώς, τους βλέπω συχνά.

Μία γυναίκα του σήμερα, που έχει επενδύσει πολύ στην καριέρα, πώς βλέπει
τη δημιουργία οικογένειας;

Ως κάτι που θα ήθελα πολύ να μου συμβεί.