Ο Τάσος Χαλκιάς μίλησε στην εκπομπή «Στούντιο στις 3» για την ολική καταστροφή της κατοικίας του από τη φωτιά στο Πόρτο Γερμενό.
Ο ηθοποιός ανέφερε: «Στο σπίτι αυτό δεν κάηκαν ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε πνευματική εργασία 45 ετών δική μου, της γυναίκας μου και των παιδιών μου, πίνακες ζωγραφικής… Δεν είναι όμως η αξία των πραγμάτων. Είναι εδώ μέσα…», είπε δείχνοντας ουσιαστικά το συναισθηματικό βάρος όσων χάθηκαν.
«Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο το Πόρτο Γερμενό»
Και σε άλλο σημείο ανέφερε ο Τάσος Χαλκιάς: «Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο το Πόρτο Γερμενό», περιγράφοντας και την προσπάθεια κατοίκων να πλησιάσουν οργανωμένα την περιοχή, με βυτία και αγροτικά οχήματα, προκειμένου να βοηθήσουν όπου μπορούσαν, αλλά η πρόσβαση δεν τους επιτράπηκε για λόγους ασφαλείας.
Το τραγικό περιστατικό
Και πρόσθεσε: «Η ευθύνη έχει μια παράταση αυτών των ανθρώπων. Όταν πήγαμε οργανωμένα, με βυτία, πήραμε και αγρότες μαζί μας, με βυτία πίσω τους στα αγροτικά τους για να πάμε κάτω να βοηθήσουμε μην καούν τα σπίτια μας. Δεν μας επέτρεψε κανένας να περάσουμε. Για την ασφάλειά μας. Το παράδειγμα το έδωσε ένας γεράκος, ο οποίος ήταν 87 χρονών και πήγαμε να τον βγάλουμε σιγά το από το σπίτι. Λέει “ποιοι είστε εσείς να μου βγάλετε από το σπίτι μου;” “Να σε σώσουμε” του απάντησαν. “Τι να με σώσετε; Εγώ ξέρεις αν έχω κανέναν εγώ που θέλω να σωθώ, δεν έχω κανέναν. Αυτό το καλύβι έχω εδώ. Θα καεί. Μα να καεί. Να καώ κι εγώ”. Και ο άνθρωπος έμεινε εκεί και κάηκε».
Αναλογιζόμενος τη συναισθηματική φόρτιση της στιγμής, ο γνωστός ηθοποιός διερωτήθηκε: «Αυτό το παράδειγμα θα το πάρει ποτέ κανείς να καταλάβει ποιος είναι ο άνθρωπος μέσα του όταν του συμβαίνουν ζητήματα, πώς τα αντιμετωπίζει, ότι υπάρχει και καρδιά και ψυχή και αισθήματα;».
«Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε η πνευματική μου εργασία σαράντα πέντε ετών»
Και συνέχισε λέγοντας: «Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. Είναι διακόσια σπίτια ανθρώπων, συνανθρώπων που κάηκαν. Στο σπίτι αυτό δεν καήκανε ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε η πνευματική μου εργασία σαράντα πέντε ετών και εμένα και της γυναίκας μου και των παιδιών μου. Πίνακες ζωγραφικής άλλους που είχα κτλ. Δεν είναι η αξία όμως των πραγμάτων, είναι εδώ μέσα είναι».
Διαβάστε Επίσης
Και τόνισε: «Αυτό δεν είμαι ο μόνος που το έπαθε. Είναι πολλοί άνθρωποι και είναι κάθε χρόνο πολλοί άνθρωποι που παθαίνουν ανάλογες δουλειές, ζημιές, ατυχήματα ή όπως αλλιώς μπορεί να τα πει κανείς, με αποκορύφωμα βέβαια αυτό που έγινε στο Μάτι πριν από οκτώ χρόνια. Έτσι γιατί να μην ξεχνάμε. Νιώθω πάρα πολύ άσχημα όταν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μου έχουν πάθει το ανάλογο πλήγμα, να μιλάω εγώ για το σπίτι μου. Γι’ αυτό την ορίζω την κουβέντα ότι μιλάω για λογαριασμό όλων».
«Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει εδώ και είκοσι χρόνια»
Και αποκάλυψε: «Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει εδώ και είκοσι χρόνια. Τέσσερις πολύ κοντά μέσα στα σπίτια και ό,τι μπορέσαμε κάναμε. Δεν μπήκε. Αυτό το χάλι ενός ανέμου ακατάσχετου. Δεν λέω ότι το φαινόμενο από πλευράς διαιώνισής του δεν ήτανε φοβερό. Πραγματικά, ήτανε φοβερό, όμως πρέπει να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις. Ήταν ένα παρθένο οχτακοσίων ετών δάσος με την ανάλογη πανίδα του και οτιδήποτε άλλο έχει ζει κάτω από το πεύκο, με το σκίνο, με το οτιδήποτε υπάρχει από κάτω».
Παρά την καταστροφή, η πρόθεση για την επόμενη ημέρα παραμένει η αποκατάσταση του χώρου, παρά τις δυσκολίες.
Ο Τάσος Χαλκιάς ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του αναφερόμενος στα κρατικά βοηθήματα και την πρόθεσή του να επιστρέψει στο Πόρτο Γερμενό:
«Θα δούμε τι βοηθήματα θα φτάσουν στα χέρια μας. Περνούσα ατελείωτες ώρες στο σπίτι μου. Πενήντα χρόνια ήμουν σε αυτό το σπίτι και θα συνεχίσω να είμαι με την προσπάθεια να μπορέσω να το ξανακάνω, Όχι αυτό που είχα. Ένα σπίτι που φτιάχτηκε σε πενήντα χρόνια, δεν μπορείς να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια, ούτε με πέντε χιλιάρικα».
