Ο Στέλιος Διονυσίου ανέφερε στην Μαρία Ηλιάκη και τον Κρατερό Κατσούλη: «Σαν παιδί, 14-16 χρονών ο πατέρας μου είχε το ιστορικό μαγαζί “Στράτος” στη Φιλελλήνων. Παρασκευή και Σάββατο ήμουν εκεί και ήθελα να ξέρω τα πάντα για το πώς δουλεύουν παντού. Στο σπίτι έβαζα τα ακουστικά μου και τραγουδούσα μόνος μου, ξέροντας ότι δεν ήταν στο σπίτι ο πατέρας. Ένα βράδυ λοιπόν, στο τελευταίο πρόγραμμα είπε “έλα Στελάρα” και πήγα να ανέβω τα σκαλιά για να φύγω. Με βούτηξαν όλοι οι εργαζόμενοι για ανέβω.».

Και πρόσθεσε: « Είδε ότι έτρεμε το μικρόφωνο και μου είπε στο αυτί “κλείσε τα μάτια σου σαν να είσαι στο σαλόνι του σπιτιού σου και τραγούδα”. Είπαμε τρία τραγούδια. Το ένα ήταν το “Γιατί καλέ γειτόνισσα” και το άλλο το “Μας υποχρέωσες”. Έκλεισα τα μάτια μου και δεν τον έβλεπα. Τότε ανέβηκε ένας κύριος στην πίστα και έβγαλε από την τσέπη του έναν πάκο δολάρια και τα πέταξε. Εγώ τότε απόρησα, αλλά ήταν ένα έθιμο, η λεγόμενη χαρτούρα. Όταν πια τελείωσα, γύρισα και είδα ότι ήταν δακρυσμένος. Αυτό ήταν το μήνυμα σαν να μου έλεγε “προχώρα”».