Ράκος ο Σταμάτης Κραουνάκης για τον θάνατο του Γιώργου Μαρίνου: Αυτή ήταν η τελευταία τους επικοινωνία

Ο Σταμάτης Κραουνάκης είπε αρχικά: «Αχ… Δεν αντέχεται αυτό δεν το θέλω, δεν το ήθελα σήμερα. Είναι πάρα πολύ γνωστό ότι με τον Μαρίνο η σχέση μας ήτανε μία τεράστια, μεγάλη σχέση. Χρόνια παρέα, ξενύχτια, γέλια, δουλειά. Ένα πολύ τρελό πράγμα ήταν η χημεία μας, πολύ τρελό. Κολλήσαμε. Ήταν απ’ τους ανθρώπους που όταν πρωτοκατέβηκα στη «Μέδουσα», τα σκαλιά, με πήγε η Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου και είχε πρόβα. Και κατέβηκα και σταμάτησε την πρόβα, μόλις είχε βγάλει τα “Σκουριασμένα Χείλη” ή νομίζω και τη “Χριστιάνα”, δεν θυμάμαι. “Επιτέλους σε περίμενα μια ζωή”, είπε. Αυτές οι τεράστιες, υπέροχες υπερβολές του Γιώργου. Του οφείλω τον καλλιτεχνικό μου εαυτό κατά πάρα πολύ μεγάλο μέρος. Μην πω ότι σε αυτόν και τον Βουτσινά οφείλω ολοκληρωτικά το κάτι, αν είμαι κάτι».

Και στη συνέχεια αποκάλυψε: «Ήταν ένα παιδί του Χατζιδάκι κι αυτός. Αλλά κάτι είχε δει και ο Χατζιδάκις όταν τον έβαλε στην “Οδό Ονείρων” με κρεμασμένα τα πόδια έξω απ’ τη σκηνή να λέει το μνημειώδες αυτό τραγούδι, που έμεινε για πάντα. Και που θα το αποκαλύψω, ο Γιώργος δεν ήθελε να το βάζει στα προγράμματα γιατί το θεωρούσε γρουσουζιά. Τρελοκομείο. Μπορώ να μιλάω μισή ώρα για τον Γιώργο, δεν το συζητώ. Από το σπίτι του στο Μάτι πέρασε το σύμπαν. Θυσιαστικός άνθρωπος. Με πήγε ταξίδια στο Λονδίνο με δικά του λεφτά και με έσερνε να δούμε μιούζικαλ απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ για να του κάνω το μνημειώδες επίσης πρόγραμμα, το οποίο μετά έγινε και παράσταση. Υπάρχουν δύο live μας εξαιρετικά, το ένα βγαλμένο στη Sony και το άλλο στο Σείριο», δήλωσε.

Και πρόσθεσε συντετριμμένος: «Ήταν επαναστάτης, μοναδικός. Άνοιξε μια πόρτα στο θέαμα που δεν υπήρχε μέχρι τότε στην Αθήνα. Αυτή η κολόνια είναι ακόμα στην αίσθησή μου. Ήταν ακριβός, ήταν ευγενής, ήταν αθυρόστομος, αλλά πάντα αριστοκράτης. Και πιστεύω κι εγώ πάρα πολύ ότι αυτό που έφερε ο Γιώργος στον αέρα της αθηναϊκής νύχτας, με το παρών του τόσα χρόνια, δεν το τόλμησε και δεν το έκανε με τέτοιο θάρρος κανένας», είπε.

Και κατέληξε λέγοντας πότε ήταν η τελευταία επικοινωνία που είχε με τον Γιώργο Μαρίνο: «Είχαμε μιλήσει όταν πήγε στον χώρο αυτόν εκεί, στον οίκο ευγηρίας, στη Γλυφάδα. Με είχε πάρει μια μέρα στο τηλέφωνο, ήταν στα καλά του τη μέρα που μιλήσαμε. Είναι δύο τρία χρόνια. Δεν θυμάμαι καλά. Δεν ήθελα να πάω εκεί να τον δω, δεν ήθελα να έχω αυτή την εικόνα καθόλου, δεν άντεχα να την έχω».