Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου, αναφέρθηκε στη μεταβατική φάση της ζωής του και στον χρόνο που χρειάστηκε μέχρι να προσαρμοστεί στη νέα καθημερινότητα.

Όπως εξήγησε, η αλλαγή δεν ήταν απλή, καθώς το πέρασμα από τη ζωή του ζευγαριού στην απόλυτη μοναχικότητα συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα. «Όλα συνηθίζονται και ξεσυνηθίζονται. Όταν έμεινα τελείως μόνος ήταν μια δύσκολη διαδικασία. Είναι σοκ. Γυρνάς στο σπίτι, κοιτάς γύρω σου και εκείνη τη στιγμή… σε σώζει ο σκύλος», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας το κενό που ένιωσε αλλά και τη σημασία της συντροφιάς.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον ρόλο της ρουτίνας, των φίλων και της καθημερινής πρακτικής βοήθειας, στοιχεία που, όπως είπε, τον βοήθησαν να σταθεί ξανά στα πόδια του. Τόνισε ότι η παρουσία ανθρώπων από το οικείο περιβάλλον του λειτούργησε υποστηρικτικά, ενώ η φροντίδα του σκύλου του αποτέλεσε βασικό σημείο σταθερότητας. «Ο Λόρυ είναι πια μέλος της οικογένειας. Δεν μπορώ χωρίς αυτόν. Είναι μια παρηγοριά. Στην αρχή με δυσκόλεψε, αλλά μετά συνήθισα και έλεγα “τι ωραία που είμαι”», είπε, εξηγώντας πώς η καθημερινή επαφή και η ευθύνη τον βοήθησαν να βρει νέα ισορροπία.

Κλείνοντας, ο παρουσιαστής υπογράμμισε ότι ο χαρακτήρας παίζει καθοριστικό ρόλο στον τρόπο και την ταχύτητα με την οποία κάποιος διαχειρίζεται τέτοιες αλλαγές. Όπως σημείωσε, τα στάδια προσαρμογής δεν είναι γραμμικά και απαιτούν χρόνο, κοινωνική επαφή και αλλαγές στη ρουτίνα. «Στην αρχή δυσκολεύεσαι, αλλά μετά το γυρνάς. Εγώ είχα πολλούς φίλους που έρχονταν συχνά στο σπίτι και έτσι, ενώ πέρασα μια δύσκολη φάση, άλλαξα κλίμα. Καλομαθαίνει ο άνθρωπος στη μοναξιά – και τελικά είναι ωραία», κατέληξε.