Μάρω Κοντού: Το «μεταφυσικό» όνειρο του Γιώργου Κωνσταντίνου πριν τον θάνατό της

Ο σπουδαίος ηθοποιός περιέγραψε το όνειρο που είδε με την επί δεκαετίες φίλη και συνάδελφό του, χαρακτηρίζοντας όσα συνέβησαν «μεταφυσικά».

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου βρέθηκε την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου στην εκπομπή «Στούντιο στις 3» και αναφέρθηκε στην απώλεια της ηθοποιού, με την οποία συνέδεσε το όνομά του κινηματογραφικά μέσα από την εμβληματική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα».

Όπως εξομολογήθηκε, ο θάνατός της τον αιφνιδίασε, καθώς οι δυο τους διατηρούσαν συχνή επικοινωνία και ο ίδιος δεν γνώριζε ότι αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα.

«Ήμασταν κάτι περίεργο με τη Μάρω. Δηλαδή επικοινωνούσαμε συνέχεια. Την έπαιρνα τηλέφωνο, με έπαιρνε τηλέφωνο. Δηλαδή μου την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα. Ειλικρινά, δεν το περίμενα. Δεν είχα μάθει τίποτα. Δεν ήξερα αν έχει κάτι. Δεν το μοιράστηκε με κανέναν. Μα δεν το ήξερα. Δυο μήνες πριν, εκτός του ότι τηλεφωνιόμασταν κατά καιρούς, συναντηθήκαμε κιόλας σε ένα εστιατόριο και κάθισα και πήγα και άφησε το τραπέζι το δικό μου και κάθισα δίπλα της. Δηλαδή, γιατί ήταν τόσο ζωντανή από τα τηλέφωνα, τόσο, πώς το λένε, δεν είχε κάτι που να έλεγα ότι κάτι της συμβαίνει. Και μου ήρθε ταμπλάς», είπε αρχικά.

Το όνειρο λίγες ώρες πριν μάθει ότι πέθανε

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη του ηθοποιού για όσα συνέβησαν το προηγούμενο βράδυ. Όπως περιέγραψε, είδε στον ύπνο του τη Μάρω Κοντού, με τους δυο τους να πηγαίνουν για ένα γύρισμα. Κάποια στιγμή, όμως, εκείνη εξαφανίστηκε.

«Και να σας πω ένα μεταφυσικό, αν επιτρέπεται. Το βράδυ κοιμόμουν και βλέπω ότι εγώ και η Μάρω – μαζί ήταν και ένας ηθοποιός, δεν μπορώ να τον διακρίνω τώρα ποιος ήταν ακριβώς – πηγαίναμε να κάνουμε ένα γύρισμα, κάτι. Και όπως πηγαίνουμε και μιλάγαμε με τη Μάρω, ξαφνικά τη χάνω και λέω “Πού είναι η Μάρω;”. Λέει “Θα έρθει αργότερα”. “Μα τι αργότερα”, λέω, “τώρα θα γίνει”. Και αρχίζω και φωνάζω “Μάρω” και μου λέει τότε η Μάρω, ακούει τη φωνή μου, μου λέει “Καλά, θα το κάνουμε άλλη φορά αυτό”. Ξυπνάω το πρωί και ανοίγω το τηλέφωνο και βλέπω “συλλυπητήρια”. Πώς σου φαίνεται αυτό; Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει και το όνειρο ήταν το προηγούμενο βράδυ. Είναι απίστευτο», αποκάλυψε.

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε και για το συναίσθημα που του προκαλεί η απώλεια ανθρώπων με τους οποίους μοιράστηκε δεκαετίες στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Όπως είπε, ακόμη δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει ότι πολλοί από τους συναδέλφους που βλέπει στις παλιές ελληνικές ταινίες δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή.

«Όσο κι αν σας φανεί παράξενο, με ξαφνιάζει όταν φεύγουν από τη ζωή οι συνάδελφοι μου. Με ξαφνιάζει γιατί, ξέρετε, όλους αυτούς, επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου. Και όταν τους βλέπω και ξέρω ότι έχουν φύγει, εκείνη την ώρα ξαφνιάζομαι. Λέω “κοίτα” και βλέπω πάρα πολλούς. Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω “γιατί να φεύγει ο άνθρωπος;”. Κάτι αφελέστατο. Κι όμως. Μου δημιουργεί κάτι», είπε.

Η σχέση του Γιώργου Κωνσταντίνου με τη Μάρω Κοντού δεν περιορίστηκε στη μεγάλη οθόνη. Η γνωριμία τους μετρούσε περισσότερες από έξι δεκαετίες, με τον ίδιο να θυμάται ότι ξεκίνησαν μαζί από την «Οδό Ονείρων».

«Με την Μάρω Κοντού είχαμε πολύ μεγάλη σχέση. Ξεκινήσαμε μαζί, από την Οδό Ονείρων από το 1960. Όταν αυτή είχε αρχίσει να γίνει πρωταγωνίστρια, ενώ εγώ ήμουν τίποτα. Και από τότε είχαμε μια φιλία. Ξέρετε, έχουμε φίλους όλοι, αλλά η φιλία των ηθοποιών μεταξύ τους είναι πολύ πιο δυνατή όταν βρίσκονται σε μια σεζόν. Εγώ με τους συνεργάτες που έχω, που έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια, μέσα τουλάχιστον στο διάστημα που ζούμε τις παραστάσεις, έχουμε γίνει πάρα πολύ καλοί φίλοι. Είμαστε αληθινοί, ειλικρινείς, αγαπησιάρηδες».

Η Μάρω Κοντού έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, την Τετάρτη 15 Ιουλίου, στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας». Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.