Η Κατερίνα Στικούδη στο ΤΥΠΟΣ TV: «Ο πιο αυστηρός κριτής μου είμαι εγώ»

Πώς προέκυψε η πρόταση για τη νέα σειρά του ΣΚΑΪ; Είπες αμέσως το «ναι» ή σκέφτηκες τα ταξίδια στην Κύπρο για τα γυρίσματα;

Εχω δίπλα μου ανθρώπους που με στηρίζουν. Εχω μια πολύ όμορφη οικογένεια, τον άντρα μου, τις νονές των παιδιών, ανθρώπους που μας αγαπούν πολύ και μας βοηθούν ώστε να μπορούμε να κάνουμε πράξη τα όνειρά μας. Στην παρούσα φάση, όμως, νομίζω ότι η σκέψη μου έφερε αυτή την πρόταση. Ηταν ένα απόγευμα Κυριακής. Ημουν με μία πολύ καλή μου φίλη και της έλεγα: Θέλω να κάνω δράμα. Θέλω να κάνω κάτι που δεν έχω ξανακάνει. Θέλω να δοκιμαστώ, να πειραματιστώ. Να είναι μια πρόκληση για μένα, να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Μου λέει: Γιατί να φορτωθείς κι άλλο; Λες και δεν έχεις ήδη τόσα πολλά. Της απάντησα: Θέλω να το κάνω. Πέρασαν τέσσερις μέρες όταν χτύπησε το τηλέφωνό μου. Το σηκώνω και ακούω: Γεια σου, είμαι ο Αντρέας Γεωργίου. Εχω σκεφτεί κάτι και θα ήθελα να σου το προτείνω. Πάγωσα. Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος που έχει στο ενεργητικό του πάρα πολλές επιτυχίες. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερες συνθήκες για να κάνω κάτι τόσο διαφορετικό. Είναι η ιδανική συγκυρία, με τους ιδανικούς συνεργάτες. Πρόκειται για παραγωγή με ομάδα που ξέρει πάρα πολύ καλά τη δουλειά της. Είναι οργανωμένοι, μεθοδικοί και επαγγελματίες. Η Βάνα Δημητρίου, στο σενάριο, έχει αποδείξει πολλές φορές την αξία της. Ξέρει να στήνει δυνατές ιστορίες και να καθηλώνει τον τηλεθεατή. Κάθε φορά που διαβάζεις τα επεισόδια, ανυπομονείς να δεις τη συνέχεια, παθιάζεσαι. Οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να πω όχι, όσο δύσκολο κι αν είναι να συνδυαστεί με το πρόγραμμά μου.

Ποια είναι η Βάσια Πολίτη, η ηρωίδα σου;

Η Βάσια είναι μια απλή γυναίκα. Εχει, όμως, μία μυστηριώδη πλευρά. Είναι πολύ δοτική απέναντι στους φίλους της. Της αρέσει πολύ να βοηθάει τους ανθρώπους. Να ακούει τα προβλήματά τους και να προσπαθεί να βρει λύσεις. Μέχρι που, κάποια στιγμή, τα προβλήματα έρχονται και βρίσκουν την ίδια. Καλείται να αντιμετωπίσει καταστάσεις που δεν είχε ποτέ φανταστεί ότι θα ζούσε. Παρ’ όλα αυτά, είναι μια γυναίκα που, στο τέλος της ημέρας, βρίσκει πάντα τη δύναμη να σταθεί ξανά στα πόδια της. Πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή της παίζουν οι φίλοι της. Πιστεύει ότι μέσα από την παρέα τα προβλήματα μπορούν να ξεπεραστούν.

Βρίσκεστε ήδη στα γυρίσματα, πώς είναι η εμπειρία; Ο Ανδρέας Γεωργίου, η Βάνα Δημητρίου, η παραγωγή, οι σκηνοθέτες αποτελούν την dream team της ελληνικής μυθοπλασίας.

Ο επαγγελματισμός τους φαίνεται σε κάθε λεπτομέρεια. Από την οργάνωση του προγράμματος, την ενημέρωση, την παραλαβή για τα γυρίσματα, μέχρι το φαγητό και γενικά όλη τη φροντίδα που υπάρχει. Δεν μπορώ να σου το περιγράψω. Ολα λειτουργούν ιδανικά. Πολλές φορές μιλάω με φίλες μου που δεν έχουν καμία σχέση με τον χώρο του θεάματος. Είναι όμως άνθρωποι στους οποίους μπορώ να ανοίξω την καρδιά μου. Τους λέω συνεχώς πόσο τυχερή νιώθω. Εχω βρεθεί σε αρκετές παραγωγές, όμως η συγκεκριμένη είναι τόσο οργανωμένη, τόσο σωστή και τόσο ανθρώπινη, που πραγματικά για μένα αυτό το τριήμερο που πηγαίνω στην Κύπρο λειτουργεί σαν ξεκούραση. Κοιμάμαι οκτώ ώρες, κάτι που αυτή την περίοδο στο σπίτι είναι σχεδόν αδύνατο να συμβεί. Και περνάμε πραγματικά πολύ όμορφα.

Είχες ή εξακολουθείς να έχεις άγχος γι’ αυτή τη σειρά;

Είναι ένα πραγματικά ξεχωριστό καστ και νιώθω πολύ τυχερή που συνεργάζομαι με αυτούς τους ανθρώπους. Ο καθένας τους είναι εξαιρετικός στη δουλειά του. Εγώ, όταν έγινε η πρόταση, ρώτησα τον Βαγγέλη, τον άνδρα μου: Πιστεύεις ότι θα τα καταφέρω; Και μου απάντησε: Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορείς να κάνεις. Κάνε αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά. Να είσαι ο εαυτός σου. Ολοι οι σκηνοθέτες, με πρώτο φυσικά τον Ανδρέα, είναι εξαιρετικοί. Εχουν φοβερή αμεσότητα και έναν πολύ ξεκάθαρο τρόπο να σου εξηγούν τι ακριβώς θέλουν από κάθε σκηνή και πώς πρέπει να την προσεγγίσεις. Πριν, όμως, ξεκινήσουν τα γυρίσματα, είχα έναν μεγάλο προβληματισμό. Πήγα και συνάντησα την Ελένη Καρακάση, την οποία αγαπώ πάρα πολύ. Είναι ένα πολύ ταλαντούχο πλάσμα και είμαστε πολύ κοντά. Επειδή έχει συμμετάσχει σε πολλές δραματικές παραγωγές, της είπα: Ελένη μου, πες μου λίγο… Τι είναι αυτό που πρέπει να προσέξω; Τι πρέπει να σκέφτομαι; Και μου είπε κάτι που δεν έχω βγάλει ούτε στιγμή από το μυαλό μου. Το χρησιμοποιώ συνέχεια και πιστεύω ότι, χάρη σε αυτή τη συμβουλή και στη σωστή καθοδήγησή της, νιώθω πολύ καλά και μεγάλη ασφάλεια. Μου είπε: Να σκέφτεσαι πάντα την αλήθεια. Ποια είναι η αλήθεια του χαρακτήρα σου; Ποια είναι η πραγματικότητά του; Και είχε απόλυτο δίκιο. Διαβάζοντας το σενάριο, κάθε φορά που υπάρχουν σκηνές στις οποίες πρέπει να συγκινηθώ ή να λυγίσω συναισθηματικά, δεν χρειάζεται να καταβάλω ιδιαίτερη προσπάθεια. Τα ίδια τα λόγια μού προκαλούν τη συγκίνηση. Το ίδιο το σενάριο με οδηγεί στο συναίσθημα. Γιατί πριν πω μια ατάκα, την έχω ήδη διαβάσει, την έχω επεξεργαστεί, έχω καταλάβει γιατί λέγεται, τι σημαίνει και πού θέλει να οδηγήσει την ιστορία.

Ετοιμάζεις κάτι άλλο αυτό τον καιρό;

Δισκογραφικά, ετοιμάζω ένα νέο τραγούδι, το οποίο είναι ήδη έτοιμο και θα κυκλοφορήσει, λογικά, τον Σεπτέμβριο, ώστε να γίνει σωστά η προώθησή του. Παράλληλα, ετοιμάζω και το νέο μου άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει τις γιορτές.

Είχες ποτέ στο πλάνο σου να εκπροσωπήσεις την Ελλάδα στη Eurovision;

Δεν αρκεί να το ονειρευτείς εσύ. Είναι ένα σύνολο πραγμάτων που έχει να κάνει με την αφοσίωση στην επιλογή. Χρειάζεται το κατάλληλο τραγούδι, πρέπει να διεκδικήσεις τη θέση σου, να περάσεις από ένα διαγωνισμό. Δεν είναι κάτι που γίνεται τόσο απλά όσο ίσως πιστεύει ο κόσμος. Βέβαια, χαίρομαι πολύ όταν μου λένε: Θέλουμε να σε δούμε σε αυτή τη μεγάλη σκηνή. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τραγουδιστής που δεν θέλει να συμμετέχει στη Eurovision. Ακόμη και όσοι επιστρέφουν δεύτερη φορά, προφανώς το επιθυμούν, γιατί είναι μοναδική εμπειρία. Πέρα από τον διαγωνισμό, υπάρχει όλο το ταξίδι: η εμπειρία, η προβολή, τα social media, οι ψηφιακές πλατφόρμες, η επαφή με ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Είναι μια γιορτή της μουσικής. Αν, λοιπόν, μου συμβεί κάποια στιγμή, θα ήθελα να γίνει την κατάλληλη στιγμή. Δεν ξέρω πότε θα είναι αυτή. Αυτή την περίοδο η προσοχή μου είναι στραμμένη στις «Μπλε Ωρες» και θέλω να είμαι όσο καλύτερη μπορώ.

Εχεις δοκιμαστεί στην παρουσίαση, στην υποκριτική, στο θέατρο και, φυσικά, στο τραγούδι. Μετά από 21 χρόνια στον χώρο, έχεις μάθει να διαχειρίζεσαι την κριτική;

Την κριτική δεν τη δέχομαι από όλους. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του. Εγώ, όμως, έχω επιλέξει από ποιους αποδέχομαι την κριτική. Από τον σκηνοθέτη μου, από τους συναδέλφους μου, από τους ανθρώπους που μου γράφουν τραγούδια, από όσους είναι υπεύθυνοι για την εικόνα μου, αλλά και από λίγους πολύ καλούς φίλους μου. Ανθρώπους που δεν μου λένε μόνο αυτά που θέλω να ακούσω, αλλά την αλήθεια τους, ακόμη κι αν διαφωνούμε ή αν κάποιες φορές δεν μου αρέσει αυτό που ακούω. Η κριτική όλων των υπολοίπων δεν διαπερνά την ψυχή μου. Αυτό είναι κάτι που το κατάφερα με τα χρόνια. Εμαθα να οχυρώνω την ψυχή και την καρδιά μου, ώστε να μη στενοχωριέμαι για πράγματα που δεν αξίζουν. Ο καθένας βλέπει τα πράγματα μέσα από τη δική του οπτική. Δεν γίνεται να αρέσουμε σε όλους. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Το είδα, για παράδειγμα, και στο «Your Face Sounds Familiar». Τα περισσότερα σχόλια ήταν πολύ θετικά, ακόμη και από ανθρώπους που συνήθως ήταν αυστηροί μαζί μου. Ο πιο αυστηρός κριτής μου, όμως, είμαι εγώ. Αυτό δεν το γνωρίζουν οι περισσότεροι. Ξεκίνησα αυτή τη δουλειά στα 19 μου χρόνια. Δεν μπήκα στον χώρο για να δέχομαι αδιαμαρτύρητα ό,τι ακούω. Ηξερα, όμως, ότι θα ακούσω σχόλια για την εμφάνισή μου, για τη δουλειά μου, για τις επιλογές μου που δεν θα μου αρέσουν. Είναι μέρος αυτής της πορείας. Δεν άφησα ποτέ κάποιον να με πληγώσει τόσο ώστε να σταματήσω να αγαπώ αυτό που κάνω ή να απομακρυνθώ από το όνειρό μου. Οχι. Και αυτό το λέω καθημερινά στα αγόρια μου: Δεν μας ενδιαφέρει τι έχουν οι άλλοι. Μπορεί κάποιος να έχει μεγαλύτερο σπίτι από εμάς ή μικρότερο. Δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει τι υπάρχει μέσα σε κάθε σπίτι και πόση αγάπη έχει. Τους λέω συχνά: Η αγάπη δεν μετριέται με τα τετραγωνικά μέτρα ούτε μπαίνει σε ζυγαριά. Σημασία έχει αν θα σου μαγειρέψει κάποιος με αγάπη, αν θα σε φιλοξενήσει, αν θα περάσεις όμορφα μαζί του. Δεν έχει σημασία αν αυτό θα γίνει σε μια βίλα ή σε ένα μικρό σπίτι. Ετσι έχω μάθει κι εγώ να σκέφτομαι.

Παίζει ρόλο και ο τρόπος που μεγάλωσες;

Ναι, νομίζω ότι όλο αυτό ξεκινάει από τα παιδικά μου χρόνια. Δεν έμαθα να αγαπάω την ύλη. Βέβαια, χωρίς χρήματα δεν μπορούμε να ζήσουμε. Δεν γίνεται ούτε να ψωνίσουμε ούτε να καλύψουμε τις ανάγκες μας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ομως η μαμά μου δεν μου έμαθε να λατρεύω τον χρυσό. Μου έμαθε να παίζω, να είμαι ελεύθερη, να επιλέγω. Σκεφτόμουν πόσο θα ήθελα να παίξω σε μια δραματική σειρά, δεν αναρωτήθηκα ποτέ πόσα χρήματα θα πάρω. Για μένα προηγούνται πάντα η δημιουργία, η τέχνη και η καλλιτεχνική εξέλιξη. Το οικονομικό έρχεται σε δεύτερη μοίρα.

Εσύ, πλέον, ως μαμά δύο αγοριών, ποιες αξίες προσπαθείς να τους περάσεις;

Τα αφήνω να λερώνονται, να παίζουν στις λάσπες, στα νερά, να χαίρονται. Προσπαθώ επίσης να κοιμούνται όσο περισσότερο γίνεται γιατί πιστεύω ότι ο ύπνος δίνει τη δύναμη που χρειάζονται. Είμαι λίγο κλασική, μπορεί να με δεις στο πάρκο να τα κυνηγάω με το τάπερ. Σιγά σιγά, όμως, μαθαίνω να αποδέχομαι και τα δικά τους θέλω. Μπορεί μια μέρα να μη θελήσουν να φάνε στις δύο και να φάνε στις τρεις. Δεν πειράζει. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να γίνουν σωστοί άνθρωποι. Να έχουν ευγένεια, να αγαπάει ο ένας τον άλλον και να στηρίζονται μεταξύ τους. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος καθημερινός μου αγώνας. Θα νιώσω πραγματικά γεμάτη και ευτυχισμένη αν μεγαλώσω δύο αγόρια που θα έχουν μια καλή σχέση μεταξύ τους. Θέλω επίσης να καταλάβουν πόσο πολύτιμη είναι η φιλία στη ζωή. Είναι ακόμη μικρά, αλλά από τώρα μπαίνουν οι βάσεις. Προσπαθώ να μαζεύουν τα παιχνίδια τους, να συμμετέχουν στις μικρές δουλειές της καθημερινότητας. Κάποιες φορές γκρινιάζουν. Δεν πειράζει. Ολες οι διαθέσεις είναι αποδεκτές. Κανείς μας δεν είναι τέλειος. Και δεν φοβάμαι ποτέ να ζητήσω συγγνώμη από τα παιδιά μου, αν κάνω λάθος. Γιατί, πάνω απ’ όλα, εγώ μαθαίνω από εκείνα και εκείνα μαθαίνουν από εμένα. Τα παιδιά μου μου έχουν μάθει τόσα πολλά. Βλέπω τη ζωή με εντελώς διαφορετική ματιά πλέον.

Εχοντας πετύχει τόσα πολλά, τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική σου ζωή, τι όνειρα κάνεις σήμερα;

Νομίζω ότι ζω τα όνειρά μου. Ονειρευόμουν μια εκπομπή, ήρθε, μια δραματική σειρά, ήρθε. Αυτό που εύχομαι πλέον είναι να έχουμε όλοι υγεία. Είναι το πιο σημαντικό. Τα τελευταία δύο χρόνια, επίσης, έχω αρχίσει να σκέφτομαι λιγότερο τον εαυτό μου και περισσότερο τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.