Πώς πήρες την απόφαση να πεις το «Ναι» στο «Your Face Sounds Familiar»;
Μαριλού Κατσαφάδου: Κρατάει χρόνια αυτή η ιστορία… Με είχαν προσεγγίσει από την παραγωγή και πριν από μία δεκαετία, δεν προχώρησαν τότε οι συζητήσεις, μετά υπήρξε νέα πρόταση κατά την περίοδο του Covid. Ωστόσο, τότε το σόου δεν βγήκε στον αέρα. Τώρα, δέχθηκα πάλι πρόταση και χάρηκα πάρα πολύ. Ηθελα πολύ να λάβω μέρος σε αυτήν την παραγωγή και είχα δίκιο. Είμαι κατενθουσιασμένη και θεωρώ πως είναι εμπειρία ζωής. Οσες δουλειές και να κάνεις, το «Your Face Sounds Familiar» είναι κάτι που δεν ξεχνιέται. Ο τρόπος που γίνεται και η προσοχή που δίνεται, όλος αυτός ο κόσμος που δουλεύει… Αισθάνομαι σαν να είμαστε σε παραγωγή του Χόλιγουντ. Υπάρχει πολύ μεγάλο επιτελείο που κάνει και βοηθά σε αυτές τις τρομερές μεταμορφώσεις που βλέπουμε σε κάθε επεισόδιο. Δεν γίνονται εύκολα στην Ελλάδα τέτοια πράγματα. Στην αρχή που ξεκινήσαμε, ένιωσα σαν να με πέταξαν σε ένα στάδιο και να μου είπαν: «Πάλεψε». Την πρώτη φορά, είπα μέσα μου: «Πού βρίσκομαι τώρα;». Στην πορεία, το συνήθισα και είπα: «Παναγία μου, τι τυχερή που είμαι!». Το λέω όπου βρεθώ και όπου σταθώ, κάνω σαν παιδάκι.

Για τις υποκριτικές ικανότητές σου γνωρίζαμε… Για τη φωνή σου, όμως… Εχεις κάνει σπουδές πάνω στο τραγούδι;
Είχα κάνει και στο παρελθόν μαθήματα. Τώρα, λόγω της εκπομπής, άρχισα πάλι. Παλαιότερα, είχα δουλέψει πολύ πάνω στο μουσικό θέατρο. Κατά βάση, η θεατρική πορεία μου ξεκίνησε από τα μεγάλα θέατρα, όπως το «Badminton» και το «Παλλάς», με μιούζικαλ. Εχω κάνει πολλά πράγματα σε αυτό το κομμάτι, με τον Φωκά Ευαγγελινό, ξένους σκηνοθέτες, με το δίδυμο Ρέππα-Παπαθανασίου στο «Αλσος», έχω κάνει πολύ μιούζικαλ, πολλές δουλειές και με πολύ κόσμο. Ολα αυτά είναι εμπειρίες και εικόνες. Εδώ, θέλω να ανοιγοκλείνω τα μάτια μου και να φωτογραφίζω την κάθε στιγμή. Δεν μου έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.

Πώς είναι τα backstage, η παρέα που έχει δημιουργηθεί;
Εχουμε δέσει όλοι οι συμμετέχοντες, έχουμε βρει τους χρόνους μας, μεταξύ μας είμαστε οικογένεια. Φροντίζουμε πολύ ο ένας τον άλλον, υπάρχει αγάπη, είναι το αυτονόητο, αλλά δεν συμβαίνει και πάντα στη δουλειά μας. Υπάρχουν φροντίδα και έγνοια για τον άλλον. Το βιώνω όλο αυτό. Χαβαλές δεν μπορεί να υπάρξει, γιατί είναι πολύ το «κοπάνημα» και η δουλειά, τα ωράρια και όλα όσα πρέπει να γίνουν. Υπάρχουν, όμως, η γλύκα και η αγάπη μεταξύ μας για όλα όσα συμβαίνουν.

Από τους συμμετέχοντες, ποιος είναι αυτός που σε εντυπωσίασε θετικά στο διαγωνιστικό μέρος;
Ο Κωνσταντίνος Μαγκλάρας, καθώς είναι ηθοποιός και όχι τραγουδιστής. Με εντυπωσίασε, επίσης, πάρα πολύ και ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης με την εντυπωσιακή χροιά στη φωνή του.

Πώς είναι ο Σάκης Ρουβάς στη διάρκεια των γυρισμάτων;
Είναι ένα πολύ γλυκό παιδί. Αυτό μού βγάζει, έχει και μια συστολή που δεν την περίμενα. Είναι πολύ κύριος, πολύ ευγενικός, έχει τρόπους, ξέρει να φερθεί και σε μια γυναίκα, να τη φροντίσει, είναι πολύ υποστηρικτικός, θα σου πει έναν καλό λόγο. Και από εμάς όταν συμβαίνει κάτι χαβαλετζίδικο, συμμετέχει.

Από τους κριτές, είχες για κάποιον παραπάνω άγχος;
Οχι. Απλώς, θεωρώ πως πιο αυστηρός, λόγω εμπειρίας, σε αυτό το κομμάτι είναι ο Γιώργος Θεοφάνους, μάλλον πιο απαιτητικός. Επειδή έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα σε αυτόν τον χώρο… Συνεπώς, γι’ αυτό.

H Μαριλού Κατσαφάδου στο ΤΥΠΟΣ TV: Οι σειρές, οι επαγγελματικές επιλογές 

Στο κομμάτι της μυθοπλασίας, κάνεις πάντα προσεκτικές κινήσεις;
Μαριλού Κατσαφάδου: Η αλήθεια είναι πως, όσο μπορώ, κάνω προσεκτικά βήματα. Μου αρέσουν οι μίνι σειρές, όπως ήταν και οι «Σέρρες» και οι «Μαύροι πίνακες». Οσο μπορώ, θέλω να έχω τη δυνατότητα να επιλέγω αυτά που κάνω, θα ήθελα να κινούνται σε ένα επίπεδο που μου αρέσει. Είναι, όμως, και το βιοποριστικό κομμάτι που μας «καίει», έχω και ένα παιδί να μεγαλώσω. Μπορεί, λοιπόν, να κάνω κάτι -μου έχει συμβεί αυτό- που δεν με γεμίζει απόλυτα, καλλιτεχνικά. Να ξέρεις, όμως, ότι το κυνηγάω κι εγώ, παίρνω τηλέφωνα, τους λέω: «Γεια σας, είμαι η τάδε κ.λπ., έχω παίξει εκεί και εκεί, θα ήθελα να συνεργαστώ μαζί σας».

Είσαι δηλαδή από εκείνες που σηκώνουν πρώτες το τηλέφωνο;
Εννοείται! Είχα πάρει τηλέφωνο, για παράδειγμα, τον Γιάννη Οικονομίδη για την ταινία του, δεν με εμποδίζει τίποτα σε αυτό… Περνάω και από κάστινγκ, αρκεί να μην έχω ξαναδουλέψει με τον άνθρωπο που μου το ζητά. Γιατί το να περάσω κάστινγκ από κάποιον που με ξέρει και γνωρίζει τι έχω κάνει δεν μου αρέσει, με προσβάλλει και έχω πει και «Οχι». Τι άλλο να αποδείξω δηλαδή; Να περάσω, όμως, κάστινγκ από μία παραγωγή και έναν σκηνοθέτη που δεν έχω ξαναδουλέψει, δεν έχουμε ξανακοιταχτεί, δεν ξέρει πώς συμπεριφέρομαι, πώς γράφω, εννοείται πως θα πάω.

Και όταν δεν έρχεται το πολυπόθητο «Ναι», πώς το διαχειρίζεσαι;
Οταν ήμουν πιο μικρή, έπεφτα στα πατώματα, έκλαιγα πολύ. Μεγαλώνοντας, καταλαβαίνω πως είναι άλλοι οι λόγοι, το έχω δουλέψει μέσα μου, έχει ωριμάσει όλο αυτό και λέω: «Δεν πειράζει, αυτό θα μου φέρει κάτι άλλο». Δεν έχω τέτοια θέματα… Απλώς, αγχώνομαι, καθώς πρέπει να συντηρήσω την οικογένειά μου.

Πώς κρίνεις/βλέπεις το επίπεδο της ελληνικής μυθοπλασίας;
Ολο αυτό που συμβαίνει με τη μυθοπλασία είναι κάτι πολύ θετικό, καθώς πολύς κόσμος έχει δουλειά, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Χαίρομαι που υπάρχει δουλειά και κινείται το πράγμα…

Κάνεις συζητήσεις για την επόμενη χρονιά;
Τηλεοπτικά, δεν με έχει καλέσει κάποιος. Θεατρικά, κάνω συζητήσεις. Κάπου θα είμαι.

Το θέατρο είναι η αγάπη σου;
Στη σκηνή, είναι τόσο ωραίο αυτό που ζούμε, είναι ζωντανό και «παίζεις» με τον κόσμο, με εξιτάρει πολύ, νιώθω σαν να είμαι στο φυσικό μου περιβάλλον.

H Μαριλού Κατσαφάδου στο ΤΥΠΟΣ TV: Ο ρόλος της μητρότητας

Εχεις ένα παιδί να μεγαλώσεις. Πώς είναι ο ρόλος της μαμάς;
Μαριλού Κατσαφάδου: Φροντίζω να έχω χρόνο με τον Παναγιώτη, μέρα με τη μέρα, εξάμηνο με το εξάμηνο -οι γονείς καταλαβαίνουν τι εννοώ- βλέπεις τη διαφορά και αρχίζεις και επικοινωνείς με το παιδί σου. Βλέπεις τι θέλει, τι ζητάει, το κατευθύνεις, ζητάει συγγνώμη ο ένας από τον άλλον, υπάρχουν η συναισθηματική νοημοσύνη και το αίσθημα του δικαίου, και αυτό με καθησυχάζει κάπως για το μέλλον του.

Προέρχεσαι από οικογένεια ηθοποιών (κόρη του Θοδωρή Κατσαφάδου και της αείμνηστης Χριστίνας Βαρζοπούλου). Αν σου πει κάποια στιγμή ο Παναγιώτης πως θέλει να γίνει ηθοποιός, τι θα του απαντήσεις;
Δεν θα τον αποτρέψω από οτιδήποτε, γιατί τον εμπιστεύομαι. Είναι ένα παιδί που δεν θα πάει χαμένο. Το βλέπω, ό,τι επιλέξει θα το κάνει πολύ σοβαρά, με αγάπη και πίστη, θα το δουλέψει πολύ. Μπορεί να κάνει ένα πράγμα, αλλά θα το κάνει πολύ καλά, πολύ μεθοδικά. Τον πιστεύω τον Παναγιώτη. Να κάνει αυτό που θέλει, καλός άνθρωπος να είναι, αυτό με ενδιαφέρει.