Βουτιές σε λίμνες, ποτάμια και τη θάλασσα με αδαμιαία περιβολή πριν από ένα πικνίκ. Για δεκαετίες, αυτή ήταν μια από τις πιο γνώριμες εικόνες του γερμανικού καλοκαιριού. Η μπίρα παραμένει, όμως ο γυμνισμός φαίνεται να ξεθωριάζει.
Οι λέσχες γυμνιστών βλέπουν τα μέλη τους να μειώνονται. Οι νέοι γυρνούν την πλάτη, καθώς τα κινητά τηλέφωνα και τα σόσιαλ μίντια αλλάζουν τον τρόπο που αντιλαμβάνονται το σώμα, τη γύμνια και την ιδιωτικότητα, όπως επισημαίνουν κοινωνιολόγοι. Η Γερμανία, γενέτειρα του γυμνισμού ως φιλοσοφίας ζωής τον 19ο αιώνα, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας ευρύτερης τάσης.
Επιστροφή στη Φύση
Οι ρίζες του σύγχρονου γυμνισμού βρίσκονται στα τέλη του 19ου αιώνα στη Γερμανία, μέσα από το κίνημα «Επιστροφή στη Φύση», που γεννήθηκε ως αντίδραση στη βιομηχανοποίηση και την αποξένωση των πόλεων.
«Η ιδέα ήταν ότι ο άνθρωπος έπρεπε να επανασυνδεθεί με τη φύση», εξηγεί στην «El País» η Μάρεν Μέρινγκ, καθηγήτρια Συγκριτικής Ιστορίας Πολιτισμού και Κοινωνίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας.
Βασική ιδέα -που τεκμηριώνεται πλέον σε ένα βαθμό και με επιστημονικές έρευνες- είναι πως η έκθεση του σώματος στον ήλιο, τον αέρα και το νερό βελτιώνει τη σωματική και ψυχική υγεία, καλλιεργεί μια πιο υγιή σχέση με το σώμα, την αυτοπεποίθηση.
Διαβάστε Επίσης
Στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα το κίνημα γνώρισε εντυπωσιακή άνθηση στη Γερμανία, εξαπλώθηκε στις σκανδιναβικές χώρες, στη Γαλλία και στη Βρετανία, πέρασε στον Καναδά, στις ΗΠΑ, στη Λατινική Αμερική μέχρι την Αυστραλία.
Επί ναζισμού εργαλειοποιήθηκε, καθώς προβαλλόταν το πρότυπο του «τέλειου Αριου σώματος». Μετά τον πόλεμο, εξελίχθηκε διαφορετικά στις δύο Γερμανίες.
Στη Ανατολική Γερμανία μετατράπηκε σχεδόν σε σύμβολο προσωπικής ελευθερίας. Σε ένα ασφυκτικό καθεστώς έγινε μια μικρή ανάσα ελευθερίας. Στη Δυτική Γερμανία περιορίστηκε σε οργανωμένους χώρους
Κι ύστερα ήρθαν τα «παιδιά των λουλουδιών» που από το Γούντστοκ μέχρι τα Μάταλα ο γυμνισμός συνδέθηκε με την ελευθερία, την ειρήνη, την ισότητα.
Μείωση
Η Γερμανική Ομοσπονδία Γυμνισμού που εκπροσωπεί περίπου 120 συλλόγους, αριθμούσε 65.000 μέλη πριν από 25 χρόνια. Πλέον έχουν μειωθεί στο μισό και η πλειοψηφία είναι άνω των 60 ετών.
Για τον πρόεδρό της, Αλφρεντ Σίγκλοχ, κεντρικό ρόλο στη μεταστροφή έχει η συνεχής παρουσία κινητών τηλεφώνων και καμερών παντού. Ενισχύεται η ανησυχία ότι προσωπικές στιγμές μπορεί να καταγραφούν χωρίς συναίνεση και να κυκλοφορήσουν στο Διαδίκτυο, ενώ με τα social media εντείνεται η ανασφάλεια γύρω από την εικόνα του σώματος, τονίζει στην «Guardian».
Η Λίβια Μότερλε, ανθρωπολόγος σε ισπανικό πανεπιστήμιο προσυπογράφει. Οι αψεγάδιαστες εικόνες που κυριαρχούν στις πλατφόρμες αυξάνουν την πίεση για το «τέλειο» σώμα και πολλοί νέοι αισθάνονται άβολα με τη γύμνια. Ενώ οι νέοι εκτίθενται περισσότερο και πιο νωρίς σε εικόνες γυμνού σώματος στο Διαδίκτυο, εμφανίζονται λιγότερο πρόθυμοι να εκτεθούν οι ίδιοι.
Κλείνουν οι παραλίες
Η Γερμανία δεν είναι η μόνη που βλέπει τον γυμνισμό -και κυρίως τον οργανωμένο- να υποχωρεί. Αντίστοιχη μείωση παρατηρείται για παράδειγμα και στην Ισπανία, όπου οι εκπρόσωποι οργανώσεων μιλούν πλέον για ένα «είδος υπό εξαφάνιση». Παρότι η χώρα διαθέτει περίπου 450 παραλίες στις οποίες επιτρέπεται ο γυμνισμός (μόλις 8 έχει η Βραζιλία, ζενίθ για τη Λατινική Αμερική), αρκετοί χώροι, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν κλείσει τα τελευταία χρόνια, καθώς οι επιχειρήσεις στρέφονται σε πιο αποδοτικές μορφές τουρισμού.
«Βασίλισσα» η Ευρώπη
Η Ευρώπη εξακολουθεί να θεωρείται η πιο φιλική ήπειρος για τους γυμνιστές σε έναν πλανήτη όπου το 30% του πληθυσμού ζει σε χώρες όπου απαγορεύεται. Ενδεικτικά σε Δανία και Σουηδία ο γυμνισμός επιτρέπεται σχεδόν σε όλες τις παραλίες. Η Γερμανία διαθέτει οργανωμένες ζώνες όχι μόνο σε παραλίες αλλά και σε δημόσια πάρκα, ενώ στην Ιταλία επιτρέπεται σε επίσημα αναγνωρισμένες παραλίες. Γερμανοί και Αυστριακοί επισκέπτονται συχνότερα παραλίες γυμνιστών, με ποσοστό 28%, ακολουθούν Νορβηγοί, Ισπανοί, Βρετανοί, Αυστραλοί εκτός γηραιάς ηπείρου.
