O γνωστός τραγουδιστής μίλησε στον ALPHA Κύπρου για τη δικαστική διαμάχη με την οικογένειά του, τις οικονομικές διαφορές που οδήγησαν στη ρήξη, αλλά και για την ακούσια νοσηλεία του στο Δρομοκαΐτειο, περιγράφοντας για πρώτη φορά πώς βίωσε εκείνες τις στιγμές.
Τι είπε ο Μαζωνάκης για την αδερφή του

Όπως είπε, η απόφαση να διακοπεί η συνεργασία τους δεν ελήφθη βιαστικά, αλλά ύστερα από πολλές συζητήσεις: «Περάσαμε από κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες και κατάλαβα ότι δεν μπορούμε να συνεργαστούμε άλλο. Πολύ φυσιολογικά, να πάρουμε μια απόσταση από τα πράγματα. Τον τελευταίο χρόνο, όμως, αυτό έγινε έντονο από την πλευρά της οικογένειας, όχι από τη δική μου, όπως καταλαβαίνετε».
Ο Τάσος Τρύφωνος αναφέρθηκε στη σύσταση εταιρείας διαχείρισης ακινήτων το 2020 και στη μεταβίβαση του 10% των μετοχών, με τον τραγουδιστή να δίνει τη δική του εκδοχή: «Εκεί άρχισαν τα πράγματα, χωρίς να συμμετέχω εγώ», υποστήριξε ο Γιώργος Μαζωνάκης και συμπλήρωσε: «Θυμάμαι ότι η συγκεκριμένη συμβολαιογράφος είχε πει: “Μα πόσο χαρούμενη ήμουν να βλέπω αδέρφια που είναι τόσο δεμένα”. Γιατί αυτό το χαρτί έλεγε τα πάντα. Έτσι γίνεται και με τα σπίτια. Καλυμμένοι νομικά δεν ήταν, γιατί δική μου υπογραφή δεν υπήρχε. Την υπογραφή στο πληρεξούσιο την έκανε η αδελφή μου.Έτσι άρχισε η λογική του παραλόγου. Δεν ήμουν ούτε με τη μία πλευρά ούτε με την άλλη. Έλεγα πράγματα που αμφισβητούνταν από την πλευρά της οικογένειας».
Ο Μαζωνάκης για το Δρομοκαΐτειο

Ο Γιώργος Μαζωνάκης αναφέρθηκε και στην περιπέτεια της ακούσιας νοσηλείας του στο Δρομοκαΐτειο, αποκαλύπτοντας τα συναισθήματα που βίωσε: « Εγώ πίστευα ότι τα πράγματα ήταν αρκετά αθώα, αρκετά παιδικά. Δεν έχασα την εμπιστοσύνη μου με τους ανθρώπους. Υπήρχε μεγάλη αναστάτωση στο σπίτι μου, γύρισε την ζωή μου τούμπα. Γυρνώ από την βόλτα που έκανα με την Αρίθα, χτυπάει η πόρτα και εμφανίζονται δύο αστυνομικοί με πολιτικά και μου δείχνει το χαρτί και μου λένε ότι πρέπει να πάω στο Δρομοκαϊτειο. Από μικρό παιδί πίστευα ότι κάποια πράγματα τα ένιωθα, τότε ένιωθα περίεργα. Πίστευα πράγματα για τον εαυτό μου που ούτε καν ήταν αλήθεια.
Η μια μου η αδερφή ήταν έξω και με περίμενε με το αυτοκίνητο να ακολουθήσει το περιπολικό. Αυτό για εμένα ήταν πάρα πολύ κακό. Εγώ εκείνη την ώρα μαγείρευα, έφαγα, έκανα ντουζ, πήγα στο περιπολικό και πήγα στο Δρομοκαϊτειο. Τα τελευταία χρόνια δεν είχα άγχος με την εξουσία. Μιλούσα με τους αστυνομικούς. Ήμουν ήρεμος και μετά ξεκινούσα να σκέφτομαι τι θα συμβεί. Λέω τι θα κάνω; Άρχισα να σκέφτομαι τα πρακτικά θέματα σε περίπτωση που μείνω. Περίμενα ότι δεν θα με κρατήσουν. Κάτι υποθάλπτει από κάτω, το οποίο δεν το ξέρω.
Υπάρχουν και οι ιδιωτικές κλινικές και οι δημόσιες, δεν ήξερα τι συμβαίνει, είμαι ένας άνθρωπος που είμαι ντροπαλός και στην έκθεσή μου κάποιοι θεωρούσαν ότι είμαι αλαζόνας, αυτή ήταν μία άμυνα. Δεν ήταν το πιο εύκολο, φοβόμουν πώς θα με αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι μέσα στη κλινική. Ήταν αρκετά δύσκολο θα πω. Ένιωσα τρόμο και προδοσία. Η χαρά του Δρομοκαϊτειου ήμουν, κάποιοι έλεγαν εντάξει μια χαρά είμαστε αφού είναι και ο Μαζωνάκης εδώ.
Η δουλειά μου ήταν αυτό φοβόμουν, Γενικά είχαμε κόψει με την οικογένειά μου αρκετό καιρό πριν. Αυτό που με ενόχλησε περισσότερο ήταν ότι είχαν μία καραμέλα που μου το έλεγαν σε ό,τι και να έλεγα τύπου “δεν ξέρεις τι λες”. Σίγουρα είχαν άλλα πράγματα στο μυαλό τους. Θεωρώ ότι ήταν κίνηση πανικού. Προσπαθώ να καταλάβω και μέχρι σήμερα. Όταν πας να κάνεις μία κίνηση σαν αυτή πρέπει να υποστείς και τις συνέπειες. Η κίνηση ήταν ξεκάθαρη. Εμένα με προστάτευσε ο κόσμος. Ένα πράγμα που δεν τα πίστευα. Μέχρι να γίνει αυτή η κατάσταση κάποια πράγματα δεν τα ήξερα, δεν τα πίστευα. Η αγάπη των συγγενών μερικές φορές είναι καταστροφή. Δεν με ξάφνιασαν αυτά που έλεγαν, είχα καταλάβει πως θα κινηθούν. Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς κάτι, την αδυναμία του ανθρώπου και να πας να την χρησιμοποιήσεις εναντίον του; Γιατί τώρα; Δεν ένιωσα ποτέ επικίνδυνος για τον εαυτό μου. Μπορεί να αισθάνθηκα με το μέσα μου, με τις σκέψεις μου, με πράγματα που μου τα μεταφέρανε. Εγώ λέω ότι τελικά η ζωή είναι ο αγώνας. Ο Γιώργος τον Γιώργο αποκάλυψε».
Για το πως έφτασε σε αυτό το σημείο με την οικογένειά του, αποκαλύπτει: «Μερικές φορές οι άνθρωποι προσπαθούν να σε επηρεάσουν, με επηρέασαν κατά του εαυτού μου. Αρέσει στους ανθρώπους να κάνουν ιστορίες. Όλα έγιναν προφυτικά στη ζωή μου. Δεν ήταν ειλικρινής η οικογένειά μου όταν είπαν ότι θέλουν το καλό μου, ψευδής ήταν αυτό. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήταν κάποιος άνθρωπος κατά μου. Δεν άνοιξα ποτέ τηλεόραση, δεν πήρα ποτέ δημοσιογράφο τηλέφωνο. Ο Θεός σου δίνει αυτά που αντέχεις, αυτά είναι δοκιμασίες στη ζωή μου. Εμένα η πίστη και η πίστα με έσωσε. Ξεκίνησα από μικρός να κάνω ό,τι έκανα, δεν με βοήθησε κανείς ποτέ. Αυτό που με πληγώνει περισσότερο και κακώς με πληγώνει ότι κάποιος θα πει “έτσι συμπεριφέρθηκε στην οικογένειά του;”. Ακόμα δυστυχώς με ενδιαφέρει η άποψη του κόσμου. Πήγα να κάνω ένα χειρουργείο εκτάκτως, αφαίρεσα τη χολή. Ήξερα ότι όλα αυτά που άρχισα να δέχομαι θα μου βγει κάπου. Μου είπαν για το χειρουργείο της οικογένειάς μου αλλά δεν τους πίστευα στην αρχή. Άρχισα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου, πώς είναι δυνατόν να λένε τέτοια πράγματα η οικογένεια που ήμασταν έτσι. Ήμασταν μία οικογένεια που είχε πολύ χιούμορ, δεν ήμασταν κάθε Κυριακή στο οικογενειακό τραπέζι, ήμασταν πολύ χαλαροί. Ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει, θεωρώ ότι θα τσιμπήσει κάποιος. Ο πατέρας μου είναι ουδέτερος, υποστήριζε πάντα τη μαμά ο μπαμπάς.
Η αγάπη ξέρετε τι σημαίνει; Δεν θα πάψω ποτέ να αγαπάω, σίγουρα είμαι πικραμένος, ψυχραμένος. Πάντα κρατάω μία ελπίδα που δεν θα σβήσει ποτέ αυτό γιατί πορεύομαι με το καλό. Αν δω τηλέφωνο στο κινητό μου από την οικογένειά μου δεν θα απαντήσω. Όσες φορές το έχω σηκώσει είναι η ίδια συμπεριφορά, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Μόνο ο Θεός συγχωρεί, όχι εγώ. Παλεύω να συγχωρέσω κάποια στιγμή. Με ενόχλησαν διάφορες συμπεριφορές. Με τους συναδέλφους έχω μία σχέση και στάση πολύ ωραία, αυτό που είδα περισσότερο κρατούσαν μία στάση ουδέτερη. Κάποιοι είπαν “δεν ξέρουμε αν το έκαναν”. Με ενόχλησαν πρόσωπα που είχα βοηθήσει εγώ να λένε “πώς το κάνει πάντα τα μπαλώνει και τα ξεπερνάει”. Με ενόχλησε πολύ αυτό. Από πού και ως πού να το πει αυτό ο Αντώνης Ρέμος; Ότι είμαι με το ένα πόδι στο σκοτάδι και με το άλλο στο φως; Σαφώς θα με ενοχλήσει να πει ο κάθε ένας ο,τι θέλει. Εγώ θεωρώ ότι είναι όλα λίγο μύθοι, είμαι πάντα στα οξύμωρα εγώ τα πράγματα. Θεωρώ ότι τα σκοτάδια πολλές φορές είναι μέρα. Τα σκοτάδια που οι άνθρωποι θεωρούν σκοτάδια είναι μέρα για εμένα. Από αυτή την ιστορία εγώ βγαίνω πολύ καλύτερα από πριν».
Ο Μαζωνάκης για την ασέλγεια

Αναφερόμενος στην καταγγελία που έγινε κατά του για ασελγεία από τον 21χρονο Στέφανο Παπαδόπουλο τον περασμένο Δεκέμβριο, ο ίδιος ξεκαθαρίζει: «Θα στα πω τα πράγματα όπως είναι. Τον συγκεκριμένο τραγουδιστή τον επέλεξε ο προηγούμενος μαέστρος. Αυτό το πράγμα ήταν μία τεράστια κίνηση ενός επιχειρηματία προς τα εμένα. Αυτό που εμένα με θύμωσε ήταν ότι εγώ είχα έναν τρόπο για εμένα, να μην ακουστεί ποτέ τίποτα για εμένα. Καθόμουν και σκεφτόμουν τι είναι αυτό που σε ανησυχεί; Εγώ τόσο καιρό όταν ήθελα να πω κάτι μου έλεγαν μην το πεις γιατί θα γυρίσει πάνω σου επειδή είσαι γνωστός. Πάντα ζούσα με αυτό τον φόβο. Δεν προστάτευα τον εαυτό μου από το ποιος θα συναναστραφώ. Εγώ είμαι αυθόρμητος. Δεν έμπλεκα μέχρι τώρα τα επαγγελματικά μου με τα προσωπικά μου. Όταν έμαθα ότι ο συγκεκριμένος νεαρός με κατηγορεί για ασέλγεια γύρισα το κεφάλι μου από την άλλη. Παλιά θα έβγαζα αυτοάνοσα. Ότι είναι ψευδής καταγγελία είναι γεγονός. Αφήνω τον κόσμο να βγάζει το συμπέρασμα μόνος του. Ένα χρόνο πριν ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας μου έλεγε ότι “ο τραγουδιστής αυτός έλεγε κάτι για metoo”. Το παιδί το είχα δει πρώτη φορά στο καμαρίνι που ήθελε ένα κουστούμι για να βγει, εκεί του έδωσα εγώ. Δεν είναι και ο τύπος μου. Τα νέα παιδιά είναι πιο πονηρά από εμάς. Έχω κινηθεί νομικά και θα δούμε τι θα συμβεί περιμένω την συμβουλή του δικηγόρου μου».
Κλείνοντας, ο Γιώργος Μαζωνάκης υπογράμμισε ότι στη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου εκείνοι που στάθηκαν πραγματικά στο πλευρό του ήταν οι άνθρωποι που τον στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια μέσα από την αγάπη τους για τη μουσική του.

