Γιώργος Καραμίχος: Ο ρόλος του στην ταινία «Υπάρχω» και η συνεργασία του με τον Μάστορα – «Ξέρω ανθρώπους που δεν έχουν ξαναπαίξει και είναι αριστούργημα» [βίντεο]

Με αφορμή τη συνεργασία του με τον Χρήστο Μάστορα στη βιογραφική ταινία για τον Στέλιο Καζαντζίδη, ο Γιώργος Καραμίχος δήλωσε ότι: «Ο Χρήστος είναι ένας εξαίρετος συνεργάτης. Δεν έχω τέτοια στεγανά ότι κάποιος πρέπει να είναι ηθοποιός για να παίξει. Ξέρω και γνωστούς ηθοποιούς που δεν παίζουν πάρα πολύ καλά και ξέρω ανθρώπους που δεν έχουν ξαναπαίξει και είναι αριστούργημα».

Δείτε το βίντεο:

Επίσης, μίλησε για το γεγονός ότι έχει υποδυθεί αρκετές φορές υπαρκτά πρόσωπα. «Έχει τυχεί να έχω παίξει ανθρώπους που έχουν υπάρξει. Πάντα έχει ένα ιδιαίτερο βάρος, γιατί πολλοί άνθρωποι θα μπουν στη σύγκριση. Εγώ προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου, δηλαδή θα πάρω το ιστορικό και θα ξεχάσω την εικόνα που έχω δει από αυτούς τους ανθρώπους, γιατί δεν θέλω να μπω στη μίμηση».

Εν συνεχεία, μοιράστηκε μερικές λεπτομέρειες για τη δουλειά του πίσω από το «Υπάρχω». «Επειδή τυχαίνει να γνωρίζω τον γιο του Μάκη Μάτσα, το πρώτο πράγμα που ένιωσα όταν μου έδωσαν τον ρόλο του πατέρα του ήταν ένα «μάγκωμα». Δεν ήξερα πώς θα κάνω τη δουλειά μου, το αν θα μπορέσω να πλησιάσω τον ρόλο και να τον προσεγγίσω, γιατί άλλο η ζωή και άλλο η τέχνη. Ο Χρήστος Μάστορας έχει πετύχει κάτι πολύ σπάνιο, έχει ερμηνεύσει αυτά τα ιστορικά τραγούδια με έναν μοναδικό ρόλο. Δηλαδή πιστεύω ότι κάποια από αυτά τα τραγούδια μετά τον Χρήστο δεν θα μπορείς να τα ακούσεις από κανέναν άλλο».

Σε ερώτηση για τις κριτικές, ο Γιώργος Καραμίχος σχολίασε: «Τι να πω για τις κριτικές; Υπάρχουν. Κάποιες από αυτές έχουν ουσία, κάποιες όχι. Αν σκεφτόμασταν με βάση τις κριτικές, δεν θα είχαμε το δικαίωμα στην αποτυχία. Εγώ δεν μπαίνω στο τριπάκι της σύγκρισης».

Επιπλέον, σημείωσε πως δεν θέλει πλέον να κάνει πολλά επαγγελματικά πράγματα συγχρόνως. «Είμαι πια 50 χρονών και δεν θέλω να κάνω 3-4 πράγματα μαζί. Ένα και καλό. Να μοιράζεται η πίτα, να δουλέψουν κι άλλοι άνθρωποι. Δεν είναι σωστό 10 άνθρωποι να κάνουν 20 δουλειές».

Ο ηθοποιός περιέγραψε σε άλλο σημείο της συνέντευξης την κακοποιητική συμπεριφορά που είχε δεχτεί και τον τρόπο που ανάρρωσε από αυτήν. «Δεν έφτασα να μισήσω τη δουλειά. Να πάρω απόσταση ναι. Και από την τηλεόραση και από το θέατρο. Είχα πολλά χρόνια για να παίξω αλλά και να σκηνοθετήσω, μετά από τραυματική εμπειρία. Ήθελα πολλά μπάνια μετά στα θεραπευτικά νερά της Βουλιαγμένης για να το ξεπεράσω. Είτε σκηνοθέτης, είτε ηθοποιός οι περισσότεροι συνάδελφοι έχουν δεχθεί κακοποιητική συμπεριφορά. Η εξουσία είναι πολύ περίεργο… τέρας».