Ο ίδιος σημείωσε ότι σήμερα κυριαρχούν οι σκηνικές υπερβολές και τα «κόλπα», εις βάρος της ερμηνείας και της καλλιτεχνικής ποιότητας. Περιέγραψε τη Eurovision ως έναν θεσμό που κυνηγά την εντύπωση, φτάνοντας πολλές φορές, κατά την άποψή του, σε γραφικές εικόνες. «Άλλο το χιούμορ και η ελαφρότητα και άλλο να μετατρέπεται αυτό σε μόνιμη αισθητική», ανέφερε, τονίζοντας πως η μουσική θα έπρεπε να παραμένει στο επίκεντρο.

Ο Πέτρος Γαϊτάνος εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για τα μηνύματα που, όπως πιστεύει, μεταδίδονται μέσα από ορισμένες εμφανίσεις. Χρησιμοποιώντας σκληρότερη φρασεολογία, μίλησε για στοιχεία που –κατά τη δική του κρίση– απαξιώνουν τον άνθρωπο και δεν αποτελούν θετικό πρότυπο για το κοινό. Οι δηλώσεις αυτές άνοιξαν εκ νέου τη συζήτηση γύρω από τα όρια του θεάματος και τον ρόλο της τέχνης σε έναν τόσο δημοφιλή διαγωνισμό.

Παράλληλα, ο τραγουδιστής αποκάλυψε πως τη δεκαετία του ’90, την περίοδο συνεργασίας του με τον Σταμάτη Σπανουδάκη, είχε υπάρξει μια σκέψη για πιθανή συμμετοχή στη Eurovision, η οποία όμως δεν προχώρησε ποτέ πέρα από μια ιδιωτική συζήτηση.

Οι τοποθετήσεις του προκάλεσαν αντιδράσεις και συζητήσεις τόσο στα κοινωνικά δίκτυα όσο και στον μουσικό χώρο. Άλλοι συμφώνησαν ότι ο διαγωνισμός έχει απομακρυνθεί από τον μουσικό του πυρήνα, ενώ άλλοι υποστήριξαν πως η Eurovision εξελίχθηκε, προσαρμόστηκε στην εποχή και κατάφερε να προσελκύσει νεότερα κοινά μέσα από τον σύγχρονο, θεαματικό της χαρακτήρα.