Ειρήνη Τσέλλου: Η καλλονή από τη σειρά «Να μ’αγαπάς» αποκαλύπτεται

Στα 28 σου χρόνια μετράς σπουδαίες παραστάσεις στο θέατρο, έχεις συνεργαστεί με καταξιωμένους σκηνοθέτες, όπως ο Αρης Μπινιάρης, έχεις αποφοιτήσει από το ΝΕΘ Γιώργου Αρμένη, ενώ έχεις πάρει και πτυχίο Φιλοσοφικής! Πώς ξεκίνησε η αγάπη για την τέχνη της υποκριτικής;

Δεν μπορώ να πω ότι θυμάμαι με ακρίβεια τον εαυτό μου να αποφασίζει ότι θα ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα. Θυμάμαι να είμαι 10 ετών και να μου αρέσει να τραγουδάω, να χορεύω, να σκηνοθετώ video clip στο υπνοδωμάτιό μου με την ξαδέλφη μου για να τα δείξουμε στους γονείς μας. Θυμάμαι να είμαι 15 και να συμμετέχω σε παραστάσεις της θεατρικής ομάδας της Τρίπολης. Μέχρι τα 16 μου η καθημερινότητα μετά το σχολείο ήταν ωδείο, σχολή χορού, χορωδία, θέατρο, ζωγραφική. Στα 16 μου με ξύπνησε το σύστημα και όπως όλα τα παιδιά στην επαρχία, οι πανελλήνιες ήταν μονόδρομος. Θέλω να πω, κάναμε ό,τι κάναν όλοι, γιατί «μάλλον αυτό είναι το σωστό». Δεν είχα ιδέα τότε ότι υπήρχαν δραματικές σχολές. Ούτε βρέθηκε κανείς να μου το πει. Μου κίνησε το ενδιαφέρον η Καλών Τεχνών, αλλά «δουλειά είναι αυτό;». Δεν θυμάμαι στ’ αλήθεια αν βρέθηκε κάποιος άνθρωπος να μου τα πει ευθέως όλα αυτά -γιατί οι γονείς μας πάντα μας στήριζαν σε ό,τι κι αν αποφασίζαμε και εμένα και τα αδέλφια μου-, όμως γύρω απ’ το κεφάλι μου, σαν μαύρο σύννεφο, με τριγυρνούσε αυτό το «πρέπει». «Πρώτα πρέπει να σπουδάσεις και μετά κάνε ό,τι θες». Ε, και σπούδασα. Τελείωσα τη Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και μετά, σαν να ήρθε η κατάλληλη στιγμή και μου έστειλε η ζωή τον Περικλή Αλμπάνη μαζί με την εξής κουβέντα: «Γιατί δεν πας να γίνεις ηθοποιός;». Εκείνος μου έδειξε τον δρόμο κι εγώ τον ακολούθησα. Με πλήρη άγνοια κινδύνου, πήρα σβάρνα τις δραματικές σχολές, με την ελπίδα να με δεχτεί έστω και μία. Αποφοίτησα από τη σχολή του Γιώργου Αρμένη υπό τη διεύθυνση του Κωνσταντίνου Αρμένη. Τη μοναδική σχολή που ένιωσα «σπίτι μου», αμέσως μόλις μπήκα. Το καλοκαίρι που αποφοίτησα, το πείσμα μου να βρω δουλειά στον χώρο με κράτησε στην Αθήνα. Δούλευα σερβιτόρα και έκανα castings. Δύο μήνες κράτησε αυτή η δουλειά, ώσπου έκλεισα τον πρώτο μου ρόλο στη σειρά «Ποιος Παπαδόπουλος» στον ANT1. Παράλληλα, γνώρισα τον Αρη Μπινιάρη σε ένα από τα σεμινάριά του και είπα «αυτό το θέατρο θέλω να κάνω». Σύντομα ήρθαν το «Salo», οι «Ορνιθες» και τελευταίος ο «Faust» στο Εθνικό Θέατρο.

Ποιες συνεργασίες κρατάς ως πολύτιμο φυλαχτό και πιστεύεις ότι σε
οδήγησαν στο σήμερα;

Κάθε άνθρωπος που γνωρίζω είναι για μένα μία ευκαιρία να μάθω κάτι καινούργιο. Απ’ όλους προσπαθώ να κρατάω ή να πετάω, αντίστοιχα, πράγματα που πιστεύω ότι θα με εξελίξουν ή θα με κρατήσουν στάσιμη. Σίγουρα ο Αρης Μπινιάρης είναι ένας σκηνοθέτης που με είχε σημαδέψει πριν καν ακόμα δουλέψουμε μαζί. Ο τρόπος με τον οποίο δουλέψαμε, τα χρόνια που έχω περάσει κοντά του, καθώς και οι συνεργάτες που επέλεγε να έχει μαζί του σε κάθε δουλειά, είναι για μένα η ιδανική συνθήκη που θα μπορούσε να έχει ένας νέος ηθοποιός στα πρώτα του βήματα. Γι’ αυτό και αισθάνομαι απεριόριστη ευγνωμοσύνη στο πρόσωπό του. Ωστόσο, για μένα έχει τεράστια σημασία και η σχολή στην οποία φοιτά ένας ηθοποιός πριν βγει για τα καλά στο επάγγελμα, γιατί εκεί είναι που στ’ αλήθεια διαμορφώνεται σε έναν βαθμό η καλλιτεχνική του ταυτότητα. Ειδικά για ένα παιδί σαν και μένα, που η επαφή του με το θέατρο πριν μπει στη σχολή ήταν ελάχιστη, θεωρώ ότι οι δάσκαλοί μου και ο τρόπος με τον οποίο έστησε τη σχολή ο Κωνσταντίνος Αρμένης, αφότου ανέλαβε ο ίδιος τη διεύθυνση, έχουν διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο επιλέγω να δουλεύω και να βλέπω τα πράγματα σήμερα. Και αυτό τους το χρωστάω.

Η επαφή με την τηλεόραση πώς ήρθε;

Ενα email από τη Σοφία Δημοπούλου: «Να σου στείλω να διαβάσεις μία σκηνή για τους Παπαδόπουλους; Ενα νέο σίριαλ που ετοιμάζουμε». Νομίζω δύο castings έκανα για τον ρόλο της Εριέττας και πολύ γρήγορα με κάλεσαν από την παραγωγή. Τόσο γρήγορα, που σκέφτηκα «δεν μπορεί να έκλεισα τόσο εύκολα δουλειά, κάτι δεν μου κολλάει». Εντάξει, μετά κατάλαβα ότι η τύχη παίζει σπουδαίο ρόλο κάποιες φορές. Ωστόσο, επειδή σπουδαιότερο ρόλο παίζει η σκληρή δουλειά, αποφάσισα ότι δεν θα αφήνω τίποτα στην τύχη, ακόμα κι όταν εκείνη είναι με το μέρος μου.

Πώς σου φάνηκε ο κόσμος του καθημερινού σίριαλ, όπως είναι τη φετινή σεζόν το «Να μ’ αγαπάς»;

Δύσκολος και απαιτητικός. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πάντα τα χρήματα και κατ’ επέκταση ο χρόνος για να υποστηριχθούν τέτοιες παραγωγές όπως τους αξίζει. Επομένως, βρισκόμαστε όλοι σε έναν διαρκή αγώνα ώστε να καταφέρουμε να διαφυλάξουμε την ποιότητα της δουλειάς μας. Ευτυχώς, όλα είναι πιο εύκολα και όμορφα όταν δουλεύεις με ανθρώπους που εκτιμάς και αγαπούν τη δουλειά τους.

Φοβήθηκες την έκθεση;

Οχι. Εχει τύχει να με ενοχλήσει κάποιες φορές όταν ο κόσμος συμπεριφέρεται σαν να γνωριζόμαστε ήδη και ξεπερνάει κάποια προσωπικά όρια, αλλά γενικότερα δεν τη φοβήθηκα ούτε τη σκέφτηκα ποτέ ιδιαίτερα. Κάνω τη δουλειά μου και από εκεί και πέρα, το κομμάτι της προσωπικής έκθεσης, που είναι στο χέρι μου και μπορώ να το ελέγξω, φροντίζω να το προστατεύω.

Πίστεψες ότι αυτή η σειρά θα σαρώσει φέτος;

Οχι, δεν είχα ιδέα ότι μπορεί να συμβεί τέτοιο πράγμα.

Η ηρωίδα σου, η Κατερίνα, τι σημαίνει για σένα; Πώς την προσέγγισες;

Την προσέγγισα με αθωότητα. Στην τηλεόραση συχνά δεν γνωρίζουμε οι ηθοποιοί το μέλλον του χαρακτήρα μας, οπότε η ασφαλέστερη οδός για μένα είναι να τον αντιμετωπίσω με όση περισσότερη αθωότητα μπορώ. Την Κατερίνα επέλεξα να την αγαπήσω για να μπορέσω να την καταλάβω και κατ’ επέκταση να την υποδυθώ. Ακόμη κι αν η Ειρήνη διαφωνούσε μαζί της στα περισσότερα πράγματα. Αυτό που αγαπώ σε κείνη είναι η ανιδιοτέλειά της και η ικανότητά της να συγχωρεί τους ανθρώπους χωρίς να ξεχνάει όσα την έχουν πληγώσει.

Πώς θα τη δούμε να πορεύεται μέχρι το τέλος; Θα ζήσει τον μεγάλο έρωτα;

Μακάρι να είχα spoilers να σας δώσω, αλλά δεν έχω ιδέα. Το ένστικτό μου πάντως λέει ότι το ειδύλλιο με τον Χάρη δεν θα τελειώσει έτσι απλά. Θα τους ήθελα μαζί αυτούς τους δύο γιατί και οι δύο κόπιασαν να ωριμάσουν και τους αξίζει να είναι μαζί.

Ειρήνη Τσέλλου: Η καλλονή από τη σειρά «Να μ’αγαπάς» αποκαλύπτεται

Τι όνειρα κάνεις για μετά το τέλος της σειράς; Θα ήθελες να συνεχίσεις στο μονοπάτι της τηλεόρασης;

Η σχέση μου με τα όνειρα δεν είναι και πολύ καλή (γέλια). Είναι βραχυπρόθεσμα τα όνειρα που κάνω, όπως και οι στόχοι που βάζω. Από σήμερα για αύριο ή για τη μεθεπόμενη εβδομάδα το πολύ. Εμπιστεύομαι τις ευκαιρίες που προκύπτουν και όταν δεν προκύπτουν, τις προκαλώ εγώ. Η τηλεόραση είναι κάτι που με ενδιαφέρει για αρκετούς λόγους, αλλά οι βασικότεροι είναι αυτοί: Πρώτα απ’ όλα εξασκώ την ικανότητα να μπορώ μέσα σε δευτερόλεπτα και σε δύσκολες, θορυβώδεις συνθήκες να μεταμορφώνομαι αλλά και να επαναλαμβάνω τον ίδιο συνδυασμό λέξεων και δράσεων με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, χωρίς αυτό να καταλήγει να γίνεται μηχανικό και να χάνει τη ζωντάνια του. Μια σκηνή μπορεί να τη γυρίσουμε και 10 φορές για να έχουμε το αποτέλεσμα που βλέπει ο κόσμος στις οθόνες του… Επιπλέον και το ωραιότερο και σημαντικότερο: η τηλεόραση χαρίζει συντροφιά σε ανθρώπους που την έχουν ανάγκη, αλλά και επαφή με την τέχνη και την ψυχαγωγία σε ανθρώπους που δεν έχουν τη δυνατότητα να την αποκτήσουν ζωντανά.

Πώς είναι η Ειρήνη πίσω από τα φώτα; Πες μας 10 πράγματα που δεν ξέρουμε για σένα…

1. Εχω 3 αδελφούς.
2. Δεν μπορώ να κρατάω σημειώσεις στο κινητό, οπότε κυκλοφορώ παντού με μία τεράστια ατζέντα.
3. Πίνω τον καφέ μου σκέτο.
4. Πάντα φορούσα και εξακολουθώ να φοράω τα ρούχα τον αδελφών μου.
5. Μικρή ήθελα να πάω στρατό!
6. Δεν έχω αγαπημένο φαγητό.
7. Ποτέ δεν βάζω ένα μόνο ξυπνητήρι. Βάζω από 3 μέχρι 10. Ανάλογα με το πόσο σημαντική είναι η δουλειά που έχω την επόμενη μέρα.
8. Εξακολουθώ να αγοράζω ψηλοτάκουνα, ενώ κυκλοφορώ μονίμως με τα αθλητικά.
9. Εχω μονίμως το κινητό μου στο αθόρυβο και κλειστές όλες τις ειδοποιήσεις.
10. Βαριέμαι πάρα πολύ να μαγειρεύω για τον εαυτό μου. Μ’ αρέσει μόνο όταν το κάνω για τους άλλους.

Η σχέση με τα social media ποια είναι;

Εγώ είχα το ίδιο σπασμένο κινητό για σχεδόν 10 χρόνια. Δεν ασχολούμουν ιδιαίτερα ούτε με το κινητό μου ούτε με τα social media, πέρα από τη βασική καθημερινή χρήση μηνυμάτων και τηλεφώνου. Το Ιnstagram μου άρχισα να το δουλεύω λίγο περισσότερο -και πάλι όχι με μεγάλη επιτυχία- όταν τελείωσα τη δραματική σχολή και βγήκα στο επάγγελμα. Δεν είμαι fan του να μοιράζομαι προσωπικές στιγμές που δεν σχετίζονται με τη δουλειά μου ή τη δουλειά κάποιου άλλου. Σπάνια το κάνω και πολύ φειδωλά.

Τελικά είναι εργαλείο δουλειάς για τη νέα γενιά;

Ναι, σίγουρα είναι. Οπως είναι εργαλείο για κάποιον που έχει μια επιχείρηση και θέλει να τη διαφημίσει, έτσι είναι και για τον καλλιτέχνη ένας τρόπος να προωθήσει τον εαυτό του και τη δουλειά του και να συστηθεί στον κόσμο μέσα από τη δική του προσωπική αισθητική και με τον τρόπο που επιθυμεί ο ίδιος. Είναι ένας τρόπος να σε μάθει περισσότερος κόσμος που ενδεχομένως δεν σε γνωρίζει. Γιατί να μην το εκμεταλλευτώ λοιπόν; «iri.mary», παιδιά, στο Instagram (γέλια).