«Όλοι μέσα μας έχουμε όλες τις εκδοχές που μπορεί να έχει ένας ρόλος. Η εξάσκηση ήταν να βρω τις δικές μου. Όλα τα έχουμε και κακία, και μικροπρέπεια. Ο ηθοποιός οφείλει να ταιριάξει σε έναν ρόλο. Φονιάς μπορεί να μην είσαι, αλλά το μίσος για κάτι φτάνει για να κάνεις σκηνικό φόνο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Βασίλης Μπισμπίκης.
Για τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και την ηθική τόνισε: «Κανείς δεν είναι άγιος, ούτε εγώ είμαι. Δεν χαρακτήρισα ποτέ τον εαυτό μου έτσι, ούτε θέλω να έχω πάνω μου την ταμπέλα του “καλού παιδιού”. Όλοι εν δυνάμει μπορεί να κάνουμε πράγματα που δεν είναι ηθικά». Η τοποθέτηση αποτυπώνει την πρόθεσή του να εξερευνά σκοτεινές πλευρές χαρακτήρων χωρίς αυτοδικαίωση, στοιχείο που διατρέχει την καλλιτεχνική του πορεία.