Η Αίθρα Λυκουρέζου μίλησε ανοιχτά για περιστατικά κακοποίησης και τόνισε την ανάγκη να καταγγέλλονται, ιδίως όταν θύματα είναι παιδιά. Η κόρη του Αλέξανδρου Λυκουρέζου και της Ζωής Λάσκαρη αναφέρθηκε εκ νέου στην προσωπική της εμπειρία σεξουαλικής παρενόχλησης από συνεργάτη του πατέρα της και τοποθετήθηκε στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ» το Σάββατο (14/3).
Για το πότε πρέπει να μιλούν τα θύματα κακοποίησης είπε: «Σίγουρα είναι σημαντικό όταν βιώνεις κάτι, ειδικά άμα είσαι παιδί, να πρέπει να το λες γιατί μπορεί να σου μείνουν τραύματα. Αυτό μόνο. Τώρα για μια μεγαλύτερη γυναίκα, δεν ξέρω. Είναι λίγο η τρέλα της εποχής, να είμαστε political correct, να υπερασπιζόμαστε πράγματα για τους άλλους, να βγαίνουμε και καλά να διαδηλώνουμε, να κάνουμε και στην ουσία να μην είμαστε αληθινοί και αυθεντικοί. Και να κριτικάρουμε και τα πάντα και να έχουμε άποψη για τα πάντα και να μην κοιτάμε τη δικιά μας φάση, τι πρέπει να βελτιώσουμε».
Στην ίδια συνέντευξη συζητήθηκε και η εικόνα των παιδιών διάσημων γονέων στην κοινωνία και στα Μέσα. Η Αίθρα επισήμανε ότι αυτά τα παιδιά «παρεξηγούμαστε… είμαστε σε αυτό το χώρο από μηδέν χρονών. Έχεις μάθει ότι πάντα υπάρχει μια κάμερα, ένας δημοσιογράφος, ένας παπαράτσι, οτιδήποτε και υπάρχουν κάποιες κινήσεις ή κάποια πράγματα που θα αποτυπωθούν στα media, τα οποία δεν είναι πραγματικά. Οπότε βγαίνει ένα παρεξηγημένο άτομο. Γι’ αυτό μ’ αρέσουν πολύ τα social, γιατί βγαίνω και λέω την αλήθεια μου και δεν υπάρχει φίλτρο, δεν υπάρχει κάποιος να με ρωτήσει κάτι, δεν υπάρχει να αλλάξει κάτι. Άσχετα αν και πάλι, όταν ανεβάσω κάτι, θα το πάρει κάποιο σάιτ, κάποιο αυτό και θα δείξει ένα απόσπασμα, όχι την ουσία, αλλά αυτό που είναι πιο κίτρινο για αυτούς. Αλλά πάλι αυτό είναι μέσα στο μέρος του παιχνιδιού».
Για το ενδεχόμενο να γίνει ταινία η ζωή της μητέρας της, η Αίθρα είπε ότι δεν έχει ξεκάθαρη άποψη για το ποια θα μπορούσε να υποδυθεί τη Ζωή Λάσκαρη, εξηγώντας πως «Δεν ξέρω ποια θα μπορούσε να παίξει τη μάνα μου. Δεν είναι μόνο θέμα ομορφιάς, είναι θέμα αέρα, προσωπικότητας, περπατήματος, εκτοπίσματος. Θα μπορούσε να γίνει ταινία η ζωή της μητέρας μου. Πιο πολύ απ’ το θέατρο μ’ αρέσει αυτό να σου πω την αλήθεια. Γιατί αυτό είναι κάτι που μένει. Και μπορεί να φανεί ποια πραγματικά ήταν η μάνα μου. Δεν ξέρει ο κόσμος ότι ήταν πάρα πολύ ευαίσθητη, πάρα πολύ δοτική, πάρα πολύ φιλοσοφημένη, πάρα πολύ διαβασμένη. Όχι δήθεν, ουσία. Αυτό ουσιαστικά εμένα είναι ένα μάθημα, ένα παράδειγμα ότι φύγε από κει που υπάρχει πολύ στην εποχή μας. Στημένο, όλα φίλτρα, στημένα, πρέπει να τσαλακώνεσαι. Αλλά με ποιότητα. Αυτό είχε η μάνα μου». Η δημόσια εικόνα της Ζωής Λάσκαρη και η σχέση της με το κοινό έχουν καταγραφεί σε συνεντεύξεις, αρχεία και δημοσιεύματα που τροφοδοτούν το ενδιαφέρον για βιογραφικές προσεγγίσεις.
