«Πέρασα δύο εμφράγματα κι ένα καρκίνο στο λαιμό»

Το παράπονο του Ματθαίου Γιαννούλη από τον Λευτέρη Βαζαίο

23/08/18 • 19:41 | UPD 23/08/18 • 19:42

Newsroom eleftherostypos.gr

Το ντουέτο Βαζαίος-Γιαννούλης ή Γιαννούλης-Βαζαίος ήταν για αρκετά χρόνια από τα πιο σταθερά στη νύχτα. Οι δυο τους ήταν αχώριστοι, εμφανιζόντουσαν πάντα μαζί και η φιλία τους έμοιαζε αρραγής. Μέχρι που έγινε αυτή η ιστορία με τα μη δηλωμένα έσοδα στη φορολογική τους δήλωση, αφού μαζί αποτελούσαν μια ατομική επιχείρηση, και ο Ματθαίος Γιαννούλης έδωσε τέλος στη συνεργασία τους.

Όταν έσκασε αυτή η υπόθεση, όλα τα κανάλια έπεσαν πάνω τους και τους «κατασπάραξαν». Ήταν άλλωστε μια εποχή που τέτοια θέματα έπαιζαν πολύ και το κοινό ήθελε να βλέπει επιθετική στάση από τα ΜΜΕ προς τους τραγουδιστές. Κάτι που δεν ήταν με τίποτα άδικο.

Άδικη όπως εξηγεί ήταν η αντιμετώπιση που είχε ο Ματθαίος Γιαννούλης. Ο τραγουδιστής ισχυρίζεται ότι σε όλη αυτή την υπόθεση δεν είχε κανένα φταίξιμο και όλα συνέβησαν από αμέλεια του Βαζαίου. Ο ίδιος βρέθηκε στο στόχαστρο και όλο αυτό του προκάλεσε και ψυχική, αλλά και οργανική φθορά. Όπως λέει χαρακτηριστικά στο Splash, έπαθε δύο εμφράγματα και έναν καρκίνο στο λαιμό.

«Οι δρόμοι μας με τον Βαζαίο δεν χώρισαν γιατί έκλεισε ο κύκλος. Αυτός ο κύκλος δεν θα έκλεινε ποτέ. Έγιναν πάρα πολλά πράγματα. Έμπλεξα σε περιπέτειες που δεν είχα καμία διάθεση να μπλέξω. Το θέμα είναι ότι εγώ είμαι αθώος από τη Δικαιοσύνη, αλλά με πείραξε περισσότερο ότι μπλέχτηκα χωρίς να έχω καμία δουλειά με φορολογικά, λόγω της αμέλειας του να φτιάξει αυτά που έπρεπε. Ήταν κάτι το οποίο με πρόσβαλε. Ένας άνθρωπος που δεν τηρεί τα φορολογικά του καθήκοντα σε μια χώρα που υποφέρει και ματώνει, δεν λέγεται άνθρωπος.

Τότε κατακρίθηκα πάρα πολύ από διάφορες εφημερίδες και μου έμεινε μέσα μου. Με πόνεσε και θα με πονάει όσο είμαι στη νύχτα. Πέρασα από αυτό το πράγμα δύο εμφράγματα, πέρασα έναν καρκίνο στο λαιμό. Σκότωσα την υγεία μου. Εγώ το πέρασα. Είναι ο μεγαλύτερος πόνος που έχω περάσει στη ζωή μου. Μου έχει μείνει απωθημένο και πολλές φορές την ημέρα μου φέρνει δάκρυα. Γιατί δεν έφταιγα εγώ και το πλήρωσα.»