Φωτιές στην Ελλάδα: «Υπάρχουν τόσα πολλά δάση ώστε αν καούν και μερικά δεν χάθηκε ο κόσμος»

Σταθερός αρωγός στις «προσπάθειες» και των δύο, το ελληνικό κράτος μέσω της αδιαφορίας, της ανοχής, του ρουσφετιού και, γενικότερα, της κάθε είδους ατιμωρησίας. Τον Ιούλιο του  1836 τεράστια πυρκαγιά καίει ανενόχλητη για δέκα ημέρες την καταπράσινη περιοχή του Δαφνιού.

Τα δάσος του Τατοΐου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η εκεί παρουσία της βασιλικής οικογένειας, αποτέλεσε την καλύτερη αντιπυρική προστασία της πανέμορφης περιοχής…

Συλλαμβάνονται δύο τσοπάνηδες οι οποίοι ομολογούν ότι αυτοί έβαλαν την καταστροφική φωτιά μόνο και μόνο για να μεγαλώσουν τα βοσκοτόπια τους, αλλά καταδικάζονται σε 20 μόλις ημέρες φυλάκιση…Τον επόμενο χρόνο νέα μεγάλη φωτιά κατακαίγει την περιοχή του Ελαιώνα, με τους οικοπεδοφάγους που την προκαλούν να συλλαμβάνονται, αλλά να μην κάθονται ούτε μια ημέρα φυλακή. Αύγουστο του 1843 καίγεται ο πευκώνας του Τατοΐου. Δράστες και εδώ κάποιοι τσοπάνηδες, στόχος του εμπρησμού η επέκταση των βοσκότοπων και ποινή ένας μήνας φυλάκιση…

Πανοραμική φωτογραφία στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Λυκαβηττό που δείχνει την απογυμνωμένη από πράσινο πρωτεύουσα.

Ενδεικτική τις κρατικής αδιαφορίας για το ζήτημα είναι η περιγραφή άγγλου περιηγητή των μέσων του 19^ου αιώνα, που βρίσκεται μπροστά σε καταστροφική πυρκαγιά που καίει χιλιάδες δέντρα στην περιοχή του Σουνίου : «Οι φλόγες μαίνονταν και το δυνατό αεράκι, που ερχόταν από τη μεριά της θάλασσας, δυνάμωνε ολοένα τη φωτιά. Επειδή φαντάστηκα ότι οι αρχές της περιοχής δεν είχαν πάρει είδηση το κακό που γινόταν, πήδησα στ’ άλογό μου και ακολουθούμενος από τον υπηρέτη μου έτρεξα να ειδοποιήσω τους αρμόδιους. Όταν τους μίλησα για την πυρκαγιά, χαμογέλασαν αδιάφορα και μου είπαν ότι στην Ελλάδα υπάρχουν τόσα πολλά δάση, ώστε αν καούν και μερικά δεν χάθηκε ο κόσμος»…

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr