Εβδομήντα χρόνια UNICEF – Εβδομήντα χρόνια ανθρωπιάς, αγάπης και ελπίδας

10/12/16 • 08:00 | UPD 10/12/16 • 08:00

Την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου, η UNICEF συμπληρώνει 70 χρόνια παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας. Με αφορμή αυτό, το EThe Magazine του EleftherosTypos.gr, αποφάσισε να κάνει ένα αφιέρωμα στη… «σύγχρονη μητέρα Τερέζα», που προσφέρει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και προστασία με όποιον τρόπο μπορεί σε παιδιά και μητέρες που ζουν στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και να παραθέσει μερικά χρήσιμα στοιχειά που πιθανότατα αγνοούμε, για τα παιδιά, τους πιο βασανισμένους αυτού του κόσμου. Το κείμενο δεν θα είναι ευχάριστο, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την ισχύουσα κατάσταση, ακόμα και στις μέρες μας.

Γράφει ο Χάρης Αποστολόπουλος

Τι είναι η UNICEF 

Η UNICEF (προφέρεται Γιούνισεφ) είναι μία οργάνωση του ΟΗΕ για τα παιδιά, τιμημένη το 1965 με βραβείο Νόμπελ για την προσφορά της. Προέρχεται από τους αρχικούς χαρακτήρες των αγγλικών λέξεων: United Nations International Children’s Emergency Fund, (=Διεθνές Ταμείο Επείγουσας Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά). Ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1946 από τη γενική συνέλευση του νεοσύστατου τότε διεθνούς οργανισμού για να βοηθήσει τα παιδιά της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Κίνας μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατά το 1953 η UNICEF έγινε μόνιμο τμήμα του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, με κεντρικά γραφεία στη Νέα Υόρκη και αποστολή την κάλυψη των μακροπρόθεσμων αναγκών των φτωχών παιδιών και των μητέρων τους στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το 1965 η UNICEF τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης, για την προστασία των παιδιών του Τρίτου Κόσμου

Από τον Ντάνι Κέι στον Αντώνη Σαμαράκη και την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Πρώτος πρεσβευτής της UNICEF, ανακηρύχθηκε το 1954, ο ηθοποιός Ντάνι Κέι. Κύρια αρμοδιότητά του, ήταν η ευρεία δημοσιοποίηση των αναγκών των παιδιών όλου του κόσμου.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ντάνι Κέι

Ο Ντάνι Κέι

Από τότε και μέχρι σήμερα, παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες, αθλητές και συγγραφείς τάσσονται στην υπηρεσία της UNICEF ως «Πρεσβευτές Καλής Θέλησης» ή «Ειδικοί Εκπρόσωποι» της. Στην Ελλάδα, πρώτος πρεσβευτής καλής θέλησης υπήρξε ο συγγραφέας Αντώνης Σαμαράκης. Πρέσβειρα καλής θέλησης της UNICEF στην Ελλάδα είναι, επίσης, η ακαδημαϊκός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αντώνης Σαμαράκης

Ο Αντώνης Σαμαράκης

Στις 20 Νοεμβρίου 1989 υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η «Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού», που αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως. Την έχουν επικυρώσει 191 κράτη, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας. Τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών στους τομείς της Επιβίωσης, της Ανάπτυξης, της Προστασίας και της Συμμετοχής. Η 20η Νοεμβρίου εορτάζεται κάθε χρόνο ως Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Η UNICEF στην Ελλάδα

Η UNICEF βοήθησε ποικιλοτρόπως τη χώρα μας από το 1947 έως το 1969. Εφάρμοσε προγράμματα παστερίωσης του γάλακτος, ελέγχου της φυματίωσης και της σύφιλης, συνολικού ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 1977 ιδρύθηκε η Ελληνική Επιτροπή της UNICEF, με σκοπό την πληροφόρηση των Ελλήνων για την κατάσταση των παιδιών και των μητέρων τους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, την εκπαίδευση για την ανάπτυξη, ώστε να δημιουργηθεί ένα καλύτερο μέλλον από μια ευαισθητοποιημένη νέα γενιά.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Τα έσοδα της UNICEF

Τα κύρια έσοδα της UNICEF προέρχονται από κυβερνήσεις κρατών, συλλογή πόρων μέσω δωρεών, και πώληση προϊόντων (κάρτες, τετράδια, παιχνίδια, τσάντες κ.ο.κ.). Για το 2015, ανήλθαν σε 5,01 τρισ. δολάρια αλλά όσο κι αν αυτό το ποσό ακούγεται μεγάλο, δεν είναι αρκετό αν αναλογιστεί κανείς πως χρηματοδοτεί προγράμματα ανάπτυξης ή επείγουσας ανάγκης σε σχεδόν 160 χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου και της Ανατολικής Ευρώπης.

Παιδιά, οι πιο βασανισμένοι του κόσμου

Οι περισσότεροι από εμάς αναφερόμαστε στα παιδικά χρόνια ως κάτι το ανέμελο και ξέγνοιαστο. Ωστόσο, αν οποιοσδήποτε ενήλικας έδινε τη δέουσα προσοχή στις συνταρακτικές εκθέσεις του ΟΗΕ που δημοσιεύονται κάθε τόσο, πιθανότατα δεν θα ήθελε να επιστρέψει στα χρόνια της «αθωότητας και της έλλειψης ευθυνών», αν μάθαινε πως:

-40.000 παιδιά κάτω των 5 ετών, πεθαίνουν καθημερινά, κυρίως στις χώρες του Τρίτου Κόσμου λόγω έλλειψης φαρμάκων και τροφής.

-Εκατοντάδες παιδιά κάτω των 15 ετών είναι «αιχμάλωτοι πολέμου» και αναγκάζονται να υπηρετούν τους «ιερούς πολέμους» στην πρώτη γραμμή κρούσης, «εκκαθαρίζοντας» την περιοχή από νάρκες πριν την επέλαση του τακτικού στρατού.

-Ο αριθμός των παιδιών που πεθαίνουν σε τοπικές συρράξεις διαρκώς και αυξάνεται. Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μόλις το 5% των θυμάτων ήταν άμαχοι. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 50%, στο Βιετνάμ το 70% και στον Λίβανο το 90%!

-Η πορνεία και η πώληση παιδιών για οικιακές εργασίες, είναι συνηθισμένη πρακτική σε πολλές περιοχές της Υφηλίου. Στη Βολιβία και την Κολομβία, τα παιδιά των Ινδιάνων από τα τρία τους χρόνια πωλούνται σε οικογένειες λευκών.

-80.000.000 παιδιά είναι άστεγα ή έχουν εγκαταλειφθεί από τους γονείς τους. Από αυτά, τα 70.000.000 ζουν στις αναπτυσσόμενες χώρες, κυρίως στη Λατινική Αμερική.

-Περίπου 1500 κεφάλια νεκρών παιδιών, που προορίζονται για ιατρική έρευνα, εξάγονται κάθε μήνα (!) από την Ινδία. Το μακάβριο αυτό εμπόριο γίνεται εντελώς νόμιμα και οι ινδικές αρχές έχουν χορηγήσει ειδικές άδειες σε 30 περίπου εξαγωγείς. Να σημειωθεί ότι παράλληλα διεξάγονται και έρευνες για να διαπιστωθεί αν ορισμένοι από τους εξαγωγείς δολοφονούν παιδιά για να αντιμετωπίσουν την αυξημένη ζήτηση από ερευνητικά ιδρύματα.