Για μία ακόμα φορά το ΠΑΣΟΚ αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων.
Η απόφαση να τοποθετηθεί με «παρών» στη διαδικασία ανανέωσης της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα στη θέση του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας δείχνει ότι αδυνατεί να αντιληφθεί τη σημασία των θεσμών και την προσφορά τους σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές για τη χώρα. Οπως έπραξε από όλες τις θέσεις που υπηρέτησε ο Γιάννης Στουρνάρας.
Η επιλογή του Νίκου Ανδρουλάκη να ταυτιστεί με θέσεις, ρητορικές και τακτικές του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα γυρίζει ως μπούμερανγκ στη Χαριλάου Τρικούπη. Και αυτό διότι οι ψηφοφόροι γυρίζουν την πλάτη σε όσους υποτάσσουν το εθνικό συμφέρον στις κομματικές τους επιδιώξεις αλλά και σε όσους τους μιμούνται. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατάφερε να πληροί τα κριτήρια και των δύο κατηγοριών, υιοθετώντας ολοένα και περισσότερο ακραίες στάσεις και αντιδράσεις.
Είναι προφανές πως έτσι δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: Οσο περισσότερο διολισθαίνει στον δρόμο του λαϊκισμού και της τοξικότητας, τόσο περισσότερο υποχωρεί δημοσκοπικά. Και όσο βλέπει τη δημοσκοπική κατάρρευση, τόσο περισσότερο υποκύπτει στον λαϊκισμό. Ο Νίκος Ανδρουλάκης εγκλωβίστηκε σε ένα πολιτικό αδιέξοδο, παρασύροντας μαζί του ένα παραδοσιακό κόμμα που υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσε να ασκεί δημιουργική αντιπολίτευση για το καλό του τόπου.
