Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα είναι κυριολεκτικά μια ολική επαναφορά στο 2014-15. Ο πολιτικός που έπαιξε τη χώρα στα ζάρια έφερε ένα τρίτο αχρείαστο Mνημόνιο και δεν τήρησε ούτε μία από τις υποσχέσεις που είχε δώσει στον ελληνικό λαό, επέστρεψε με νέες αυταπάτες, αμετανόητος και -ακόμα χειρότερα- χωρίς καμία έμπνευση.
Με πρακτικές του παλιού, κακού ΣΥΡΙΖΑ, με αοριστολογίες και παχιά λόγια προσπαθεί να ξεγελάσει τους πολίτες. Η αποκάλυψη μάλιστα ότι σκέφτονται να φορολογήσουν και τις θυρίδες για την «πατριωτική εισφορά» που ευαγγελίζονται είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Από κάτω κρύβεται ένα πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη ΙΙ», που το μισό είναι παντελώς ανεφάρμοστο και το άλλο μισό βασίζεται σε φοροεπιδρομές και ακοστολόγητες παραδοχές.
Ο πρώτος υπολογισμός των εξαγγελιών Τσίπρα ανεβάζει τον λογαριασμό σε τουλάχιστον 13 δισ. ευρώ. Ομως, πέρα από το καθαρά δημοσιονομικό κομμάτι στο οποίο είναι εμφανές ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν, υπάρχει και κάτι άλλο που προβληματίζει και φοβίζει τους πολίτες. Οτι φανερώνει μια παντελή άγνοια των ευρωπαϊκών κανόνων και του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι σύγχρονες οικονομίες. Και αυτό σε συνδυασμό με τις ιδεολογικές εμμονές είναι ο χειρότερος συνδυασμός.
