Η φετινή ΔΕΘ θα έχει εκ των πραγμάτων έντονο προεκλογικό χαρακτήρα και θα καθορίσει τον βηματισμό της χώρας προς τις κάλπες. Ο πολιτικός αντίκτυπός της θα αναδείξει ανάγλυφα τη χαώδη απόσταση που χωρίζει δύο εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές αντιλήψεις και συμπεριφορές.
Από τη μία πλευρά, ο σοβαρός και πάντα μετρημένος Κυριάκος Μητσοτάκης εκφράζει με συνέπεια την πολιτική της ευθύνης. Με βαθιά γνώση των οικονομικών δεδομένων, επιδεικνύει πολιτικό ρεαλισμό και απαρέγκλιτο ορθολογισμό, προτάσσοντας βιώσιμες λύσεις για την αληθινή πρόοδο της χώρας. Στον αντίποδα, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται για ακόμη μία φορά ως αμετανόητος λαϊκιστής και δημαγωγός, βυθισμένος στον ανορθολογισμό και την πλήρη άγνοια των δημοσιονομικών ισορροπιών.
Παρουσιάζοντας στη Θεσσαλονίκη το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ, ο κ. Τσίπρας επιδόθηκε (και πάλι) σε μία αχαλίνωτη και ανεύθυνη παροχολογία. Το ακοστολόγητο πακέτο υποσχέσεων που κατέθεσε δεν αποτελεί παρά επικίνδυνη φαντασίωση και μάλιστα γεμάτη λάθη, η οποία επιχειρεί να πουλήσει μία ανέξοδη ουτοπία στους πολίτες.
Η «σύγκρουση» στην 90ή ΔΕΘ συμπυκνώνει τη θεμελιώδη μάχη ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα και την επικίνδυνη αυταπάτη, ανάμεσα στην αντικειμενική αλήθεια και τη φθηνή προπαγάνδα. Σε μία εποχή σύνθετων προκλήσεων, η Ελλάδα έχει ανάγκη από τη σιγουριά της αλήθειας και όχι από την επιστροφή στις ψευδαισθήσεις του παρελθόντος…
