Μετά από ενδελεχή εργαστηριακή εξέταση, οι ειδικοί κατέληξαν σε συγκεκριμένα ευρήματα για την κατάσταση του αγωγού προπανίου, ο οποίος βρισκόταν υπόγειος για χρόνια χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έφερε στο φως το ERTnews, η αυτοψία στο μικροσκόπιο έδειξε ότι ο διαβρωμένος σωλήνας έφερε οπές σε διάφορα βάθη κατά μήκος ολόκληρου του τμήματος των 7,5 μέτρων. Αν και το υλικό κατασκευής (χάλυβας) κρίθηκε ως η σωστή επιλογή, ο τρόπος με τον οποίο τοποθετήθηκε στο έδαφος φαίνεται πως υπήρξε καθοριστικός για την τραγική κατάληξη.

Στο πόρισμα υπογραμμίζεται ότι ο αγωγός:

• Τοποθετήθηκε κάτω από την επιφάνεια του εδάφους χωρίς τη χρήση άμμου ή πίσσας.
• Δεν διέθετε την επιβεβλημένη αντιδιαβρωτική προστασία.
• Υπολογίζεται ότι φθειρόταν σταδιακά κατά 0,3 χιλιοστά κάθε χρόνο.
• Με δεδομένο ότι το αρχικό πάχος του μετάλλου ήταν 2,7 χιλιοστά, η φθορά ξεκίνησε από την πρώτη κιόλας ημέρα της εγκατάστασης, οδηγώντας τελικά στη διάτρηση της σωλήνωσης σε πολλαπλά σημεία.

Οι έλεγχοι που δεν έγιναν ποτέ

Η τεχνική ανάλυση εστιάζει ιδιαίτερα στο κομμάτι της πρόληψης, σημειώνοντας πως υπήρχαν συγκεκριμένες δικλίδες ασφαλείας που θα μπορούσαν να είχαν ενεργοποιηθεί. Το ισχύον πρωτόκολλο για υπογειοποιημένους σωλήνες ορίζει ξεκάθαρα ότι τέτοιου είδους εγκαταστάσεις πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμές και έλεγχο ανά πενταετία.

«Αν γίνονταν όλα αυτά, το δυστύχημα θα είχε αποφευχθεί όλο αυτό», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο έγγραφο των ειδικών του ΕΜΠ.

Ο έγκαιρος εντοπισμός της διαρροής προπανίου μέσω επιτόπιων ελέγχων θα είχε αλλάξει την πορεία των πραγμάτων, αποτρέποντας τη δυναμική πρόσκρουσης που προκάλεσε την καταστροφή.

Το επίσημο έγγραφο διαβιβάζεται πλέον στη ΔΑΕΕ και στον ανακριτή στα Τρίκαλα, προκειμένου να ενσωματωθεί στη δικογραφία για την απόδοση ευθυνών.