Θεσσαλονίκη: Λίφτινγκ στις «Ομπρέλες» του Ζογγολόπουλου

Δεκατρείς από τις μεταλλικές ομπρέλες που συνθέτουν το γλυπτό, μαζί με άλλες τέσσερις που βρίσκονται ήδη στις αποθήκες του δήμου, θα μεταφερθούν στην Αθήνα, όπου θα συντηρηθούν από το Ιδρυμα Ζογγολόπουλου. Η επιχείρηση άρχισε από νωρίς χθες το πρωί στο παραλιακό μέτωπο, με τους ειδικούς να αναλαμβάνουν την αποσυναρμολόγηση και την εκτίμηση των φθορών. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση μίας ομπρέλας που είχε πέσει κατά τη διάρκεια έντονης κακοκαιρίας τα περασμένα Χριστούγεννα, ενώ φθορές εντοπίζονται κυρίως στις χαμηλότερες ομπρέλες, εκεί όπου οι επισκέπτες συνηθίζουν να ακουμπούν ή να φωτογραφίζονται.

Το γλυπτό έχει δεχθεί και άλλες «παρεμβάσεις» από το κοινό, όπως οι σιδερένιες κλειδαριές που κρεμούν κάποιοι επισκέπτες για να «κλειδώσουν» την αγάπη τους, μια συνήθεια που, αν και ρομαντική, έχει προκαλέσει προβλήματα στη στατικότητα του έργου. Παράλληλα, οι καιρικές συνθήκες και η αλμύρα της θάλασσας έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους, καθιστώντας αναγκαία την επισκευή και τον καθαρισμό των μεταλλικών επιφανειών. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης σχεδιάζει και την αποκατάσταση των «βροχών» -των λεπτών μεταλλικών βεργών που θυμίζουν σταγόνες-, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος ατυχημάτων και να ενισχυθεί η αισθητική του έργου.

Οι «Ομπρέλες» του Ζογγολόπουλου δεν είναι απλώς ένα γλυπτό. Είναι σημείο συνάντησης, φόντο για χιλιάδες φωτογραφίες, τόπος περιπάτου και περισυλλογής. Από το 1997, όταν εγκαταστάθηκαν με αφορμή την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της Θεσσαλονίκης. Η μεταφορά τους από το ύψος του Ναυτικού Ομίλου στη σημερινή ξύλινη εξέδρα, δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ανέδειξε ακόμη περισσότερο τη δυναμική τους παρουσία στον δημόσιο χώρο.

Το έργο, ύψους 13 μέτρων και κατασκευασμένο από ανοξείδωτο χάλυβα, αποτελεί παράδειγμα του πώς η τέχνη μπορεί να ενσωματωθεί στον αστικό ιστό και να αγαπηθεί από όλους. Θεσσαλονικείς και επισκέπτες το έχουν αγκαλιάσει με τρόπο μοναδικό, μετατρέποντάς το σε σύμβολο της πόλης, σε σημείο αναφοράς και σε πηγή έμπνευσης. Η απουσία των «Ομπρελών» θα είναι για σύντομο χρονικό διάστημα και όταν επιστρέψουν, καθαρές, σταθερές και ανανεωμένες, θα συνεχίσουν να προσφέρουν αυτό που ξέρουν καλύτερα: μια αίσθηση ομορφιάς, ελευθερίας και συμμετοχής στον δημόσιο χώρο.