Σαν σήμερα, πριν από 37 χρόνια, η Θεσσαλονίκη ξύπνησε σε ένα τοπίο που έμοιαζε βγαλμένο από άλλη εποχή.
Η Βόρεια Ελλάδα είχε ήδη αρχίσει να «παγώνει», όμως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος του χιονιά που θα ακολουθούσε και θα έγραφε ιστορία. Ο Δεκέμβριος του 1988 έμελλε να χαραχθεί στη μνήμη της πόλης ως ο πιο σφοδρός χειμώνας των σύγχρονων χρόνων.
Η πυκνή χιονόπτωση άρχισε το πρωί της Παρασκευής 16 Δεκεμβρίου και δεν σταμάτησε για σχεδόν 48 ώρες! Στις ορεινές συνοικίες του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης, το χιόνι ξεπέρασε τα 70 εκατοστά του μέτρου, ενώ στα βόρεια προάστια, αλλά και στον Χορτιάτη, οι χιονοστιβάδες άγγιξαν ακόμη και τα δύο μέτρα. Οι βόρειοι άνεμοι ενίσχυσαν το σκηνικό, με ριπές έως 65 χιλιομέτρων την ώρα, μετατρέποντας τους δρόμους σε παγωμένες πίστες.
Μιλώντας στο eleftherostypos.gr, ο καθηγητής Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας στο τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ, Πρόδρομος Ζάνης –ο οποίος την επίμαχη χρονιά ήταν πρωτοετής φοιτητής του ΑΠΘ- προσπάθησε να εξηγήσει το ακραίο καιρικό φαινόμενο. «Οι συνάδελφοι καθηγητές Ιωάννης Πυθαρούλης και Δρ. Ιωάννης Μπαμπζέλης του Τομέα Μετεωρολογίας μας, είχαν κάνει μία ανάλυση. Σύμφωνα με αυτήν, το επεισόδιο της έντονης χιονόπτωσης στη Θεσσαλονίκη οφειλόταν στον συνδυασμό βαρομετρικού χαμηλού στο νότιο Ιόνιο με τις πολύ ψυχρές αέριες μάζες από τη Σιβηρία που ήρθαν στη Βόρεια Ελλάδα στις 16 Δεκεμβρίου. Το βαρομετρικό χαμηλό επηρέασε την περιοχή της κεντρικής Μακεδονίας από τις πολύ πρωινές ώρες της 16ης Δεκεμβρίου και στη συνέχεια κινήθηκε ανατολικά και ενισχύθηκε. Συγχρόνως, υγρές αέριες μάζες μεταφέρθηκαν από το Αιγαίο λόγω της νοτιοανατολικής ροής στην κατώτερη τροπόσφαιρα, προσφέροντας την απαιτούμενη υγρασία.
Οι χιονοπτώσεις επεκτάθηκαν νότια μέχρι και τη Στερεά Ελλάδα, ενώ ήταν πολύ έντονες στη Λάρισα. Στον μετεωρολογικό σταθμό του Τομέα Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας στο πάρκο του ΑΠΘ, το μέγιστο ύψος του χιονιού έφτασε τα 45 εκατοστά του μέτρου, ενώ συνολικά μετρήθηκαν 51,2 χιλιοστά υετού στις 16-17 Δεκεμβρίου», είπε.
Διαβάστε Επίσης
Επίσης, ανέφερε ότι χαμηλό βαρομετρικό στη νότια Ελλάδα σε συνδυασμό με τις υψηλές πιέσεις που επικρατούσαν στην Κεντρική Ευρώπη ενίσχυσε τους βόρειους ανέμους στην επιφάνεια και οι ριπές έφτασαν περίπου τα 65 χλμ/ώρα (7-8 Μποφόρ) στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης. «Ως συνέπεια των παραπάνω ήταν η εμφάνιση παγετού, με ελάχιστη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του φαινομένου τους -2,6°C στην πόλη και -3,8°C στο αεροδρόμιο. Τις επόμενες ημέρες η μικρή νέφωση κατά τις νυχτερινές ώρες και η διατήρηση της χιονοκάλυψης οδήγησαν σε περαιτέρω μείωση της ελάχιστης θερμοκρασίας φτάνοντας στις 20 Δεκεμβρίου τους -5,6°C στην πόλη και τους -9,2°C στο αεροδρόμιο. Επομένως, οι επιπτώσεις του έντονου φαινομένου συνεχίσθηκαν και τις επόμενες ημέρες», ξεκαθάρισε.
Οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα από το πέρασμα του ισχυρού χιονιά ήταν πρωτοφανείς. Η πόλη κυριολεκτικά παρέλυσε: τα σχολεία παρέμειναν κλειστά για περίπου μία εβδομάδα, η αστική συγκοινωνία ακινητοποιήθηκε, ενώ πολλές περιοχές έμειναν χωρίς ηλεκτροδότηση και θέρμανση. Η κίνηση στους κεντρικούς δρόμους, όπως η Τσιμισκή και η Εγνατία, ήταν σχεδόν αδύνατη, ενώ χαρακτηριστικό έχει μείνει το περιστατικό λεωφορείου του ΚΤΕΛ που χρειάστηκε εννέα ώρες για να διανύσει απόσταση 30 χιλιομέτρων, δηλαδή από τα δικαστήρια της πόλης έως τη Χαλκηδόνα! Οι εικόνες με έλκηθρα μπροστά στο Μακεδονία Παλλάς και κατοίκους να κινούνται πεζοί μέσα σε παγωμένους δρόμους έχουν μείνει ανεξίτηλες. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, οι ορθοπεδικοί, «δεν προλάβαιναν να βάζουν γύψους» σε πολίτες που γλιστρούσαν στον πάγο, ενώ δεκάδες επιχειρήσεις έμειναν κλειστές για ημέρες. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, όμως, ήταν η διάρκεια του χιονιού στο έδαφος. Λόγω των πολικών θερμοκρασιών, το χιόνι παρέμεινε για δύο μήνες, μετατρέποντας τη Θεσσαλονίκη σε μια παγωμένη πόλη που πάλευε καθημερινά με τον παγετό…
