Περιστέρι: Σπάει τη σιωπή του ο πατέρας των 6 παιδιών που ζούσαν σε άθλιες συνθήκες – «Είμαστε δεμένη οικογένεια, εργάζομαι αδειάλειπτα»

«Η οικογένεια που δημιούργησα με την σύζυγό μου είναι όλη μου η ζωή. Εργάζομαι αδειάλειπτα και σκληρά για να προσφέρω ό,τι καλύτερο μπορώ στα έξι παιδιά μου, είμαι αναγκασμένος να δουλεύω το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, χωρίς ποτέ να παραπονεθώ γι΄ αυτό», είπε αρχικά ο πατέρας της οικογένειας.

Και τόνισε: «Είμαστε μια δεμένη οικογένεια. Το περιστατικό που ήρθε στη δημοσιότητα δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένας μόνιμος τρόπος ζωής. Αναγκαστήκαμε να φιλοξενηθούμε στο δώμα μέχρι να ολοκληρωθεί η μετοίκησή μας στο νέο μας σπίτι».

Και για τα όσα κατήγγειλε η μητέρα συμμαθήτριας των παιδιών που είπε ότι τα δύο κορίτσια της οικογένειας ηλικίας 8-9 ετών φοράνε ακόμα πάνες, είπε: «Δυστυχώς περιστατικά ασθένειας, τα οποία έπληξαν την οικογένεια μου ήταν αυτά που εκδηλώθηκαν ως μεμονωμένο συμβάν, το οποίο δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει μόνη της η σύζυγός μου με 6 παιδιά μέσα σε αυτό το μικρό σπίτι»

Ο πατέρας κατέληξε λέγοντας: «Ζητώ την εκδήλωση του κοινωνικού προσώπου της πολιτείας και αντί για δριμύ κατηγορώ ας μας συνδράμει ως οφείλει για να κρατήσουμε δεμένη την οικογένειά μας, προς όφελος της ομαλής ψυχοσωματικής ανάπτυξης των παιδιών μας».

Μητέρα συμμαθήτριας των παιδιών μίλησε στον ΑΝΤ1 και τόνισε μεταξύ όλων των άλλων, τα δύο κορίτσια της οικογένειας ηλικίας 8-9 ετών φοράνε ακόμα πάνες.

Και υπογράμμισε: «άλλαζαν συχνά σπίτια, αλλά ήταν πάντα εδώ, στη γύρω περιοχή». Και συνέχισε λέγοντας: «Τα παιδάκια τα συναντούσα αρκετά συχνά. Ήταν καχεκτικά, κάτοχρα, εμφανώς παραμελημένα, είχαν δερματικά προβλήματα, χαλασμένα δοντάκια. Ήταν παιδιά με έντονα στοιχεία παραμέλησης».

Τα 6 παιδιά ζούσαν υπό το καθεστώς ψυχολογικής πίεσης, όπως φαινόταν από τη συμπεριφορά τους, καθώς «για ό,τι κάνουν έπρεπε να πάρουν τη σιωπηλή έγκριση της μητέρας, με τα μάτια. Ήταν σαν στρατιωτάκια».

Μάλιστα, ανέφερε και την απερίγραπτη αντίδραση της μητέρας των παιδιών, όταν ένα από τα παιδιά θα επαναλάμβανε την τάξη: «Η μαμά το επικοινωνούσε ως κάτι καλό γιατί θα ήταν μαζί τα δύο κορίτσια (σ.σ. στην ίδια τάξη) και δεν είχαν τα ίδια μαθήματα και θα είχε η μητέρα λιγότερα μαθήματα να διαβάζει στο σπίτι».

Όπως τόνισε η οικογένεια πήγαινε σε ένα κατάστημα εστίασης, όπου κάθονταν σε τρία διαφορετικά τραπέζια. Στο ένα οι γονείς με τα μικρότερα παιδιά, στο άλλο τα αγόρια και στο τρίτο τα κορίτσια. «Οι γονείς έπαιρναν από μία μερίδα φαγητό, έδιναν στα μικρότερα παιδιά και τα άλλα παιδάκια κάθονταν χωρίς να κουνιούνται, χωρίς να παραπονιούνται, χωρίς φαγητό. Και όταν τελείωναν οι γονείς του φαγητό, η μητέρα έπαιρνε άλλη μία μερίδα και την έδινε στα άλλα 4 παιδιά. Αυτό για μένα είναι κακοποίηση».