Μνημόσυνο στο Ασβεστοχώρι για τους 20 εκτελεσθέντες πατριώτες

Με σεβασμό στην ιστορική νήμη και τη βαριά κληρονομιά του τόπου, τελέστηκε χθες στο Ασβεστοχώρι το ετήσιο μνημόσυνο για τους 20 Έλληνες πατριώτες που εκτελέστηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 26 Ιουλίου 1944. Η εκτέλεση αποτελεί ένα από τα πιο τραγικά επεισόδια της γερμανικής θηριωδίας στη Μακεδονία, κατά την περίοδο της κατοχής, όταν οι ναζιστικές δυνάμεις προέβαιναν σε μαζικές εκτελέσεις ως αντίποινα για τη δράση των αντιστασιακών οργανώσεων.

Οι εκδηλώσεις άρχισαν με αρχιερατικό μνημόσυνο στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου και συνεχίστηκαν με επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο Εκτελεσθέντων, στον τόπο της εκτέλεσης. Εκεί, με συγκίνηση και σεμνότητα, πραγματοποιήθηκαν η ανάγνωση του προσκλητηρίου των νεκρών και η κατάθεση στεφάνων, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και έγινε η ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη, με την παρουσία συγγενών των θυμάτων, εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης, συλλόγων και πλήθους πολιτών που απέδωσαν φόρο τιμής στους ήρωες.

Η αντιδήμαρχος Καθαριότητας, Περιβάλλοντος και Ανακύκλωσης, Παρασκευή Λιόλιου, είχε τον ρόλο της τελετάρχη, ενώ τον δήμο Πυλαίας – Χορτιάτη εκπροσώπησε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Μιχάλης Γεράνης, ο οποίος δήλωσε: «Η παρουσία μας εδώ αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους εκτελέστηκαν. Οφείλουμε να διαφυλάξουμε τη μνήμη τους ως θεμέλιο της δημοκρατικής μας συνείδησης.»

Η εκτέλεση των 20 πατριωτών στο Ασβεστοχώρι εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο των ναζιστικών εγκλημάτων στην Ελλάδα, όπως αυτά στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο και στο Χορτιάτη. Ήταν μια περίοδος όπου η αντίσταση του ελληνικού λαού αντιμετωπιζόταν με ακραία βία, αλλά και μια εποχή που γεννήθηκαν σύμβολα ηρωισμού και αυταπάρνησης. Ο δήμαρχος Πυλαίας – Χορτιάτη, Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, τόνισε: «Οι 20 εκτελεσθέντες συμπατριώτες δεν είναι απλώς ονόματα στις σελίδες της Ιστορίας — είναι μέρος της ταυτότητάς μας. Είναι φάροι αντίστασης και ηρωισμού απέναντι στον φόβο και τη λήθη.»

Το Ασβεστοχώρι, με τέτοιες εκδηλώσεις, κρατά ζωντανή τη συλλογική μνήμη και υπενθυμίζει πως η ελευθερία και η δημοκρατία είναι κατακτήσεις που απαιτούν διαρκή επαγρύπνηση και σεβασμό στην ιστορία.