«Ήταν μια αναπάντεχη στιγμή, μια τραγωδία ολοκληρωμένη πια για εμένα», ανέφερε, περιγράφοντας τα «πολύ δύσκολα 3,5 χρόνια» που πέρασε σε συνθήκες νοσηλείας και αποκατάστασης. Όπως είπε, μεγάλο μέρος αυτής της περιόδου το πέρασε στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς» και στη συνέχεια σε κέντρο αποκατάστασης, βιώνοντας μια καθημερινότητα περιορισμένη «μέσα σε τέσσερις τοίχους και ένα ταβάνι».

«Ήμουν 1,5 χρόνο στο “Γ. Γεννηματάς” και μετά στο κέντρο αποκατάστασης. Πέρασα 3,5 χρόνια σε 4 τοίχους και 1 ταβάνι, ήταν δύσκολα, πολύ δύσκολα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος εξέφρασε την ελπίδα ότι, μετά την ολοκλήρωση της αποθεραπείας του, θα καταφέρει να σταθεί ξανά στα πόδια του, τονίζοντας όμως ότι η απώλεια της συζύγου του παραμένει αβάσταχτη.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η περιγραφή του για τη στιγμή της πυρκαγιάς: «Προσπαθούσα να την τραβήξω έξω να τη σώσω και δεν το κατάφερα», είπε, εξηγώντας ότι μέσα στις φλόγες προσπάθησε απεγνωσμένα να βοηθήσει τη σύζυγό του, η οποία είχε παραμείνει στο κάθισμά της και δεν εγκατέλειψε τον χώρο την κρίσιμη στιγμή.

«Η δύσκολη στιγμή είναι όταν έχασα τη σύζυγό μου και το έζησα μέσα σε μια φωτιά που έκαιγε τα πάντα γύρω κι εγώ προσπαθούσα να την τραβήξω έξω να τη σώσω και δεν το κατάφερα. Πήρε φωτιά το σπίτι και εκείνη βρέθηκε καθισμένη στο κάθισμα χωρίς να θέλει να το εγκαταλείψει» είπε.

Ο Μανώλης Μαυρομμάτης στάθηκε επίσης στη στήριξη που δέχθηκε από τον γιο του, ο οποίος επέστρεψε προσωρινά από την Αγγλία για να τον βοηθήσει στην αποκατάστασή του και στην καθημερινότητά του.

«Εύχομαι στους χειρότερους εχθρούς μου να μη συμβεί ποτέ αυτό που έγινε σε μένα», πρόσθεσε συγκινημένος. «Βρίσκω δύναμη στην αγάπη του παιδιού μου, το οποίο έκανε τόσα πολλά σαν άντρας πια μεγάλος. Φρόντισε για τα πάντα και δεν ήθελε ποτέ να δει τον πατέρα του να είναι σε ένα δωμάτιο καθηλωμένος».