Φωτιά στην Βορειοανατολική Αττική: Οδοιπορικό του «Ε.Τ.» και του Eleftherostypos.gr στις καμένες περιοχές [ Φωτογραφίες-ντοκουμέντα και συγκλονιστικές μαρτυρίες από τη νύχτα του τρόμου]

Σε μεγάλα τμήματα οι καρβουνιασμένες περιοχές είναι γνώριμες από το παρελθόν, καθώς είχαν ξανακαεί στη φωτιά του Αυγούστου το 2009, που είχε αφήσει πίσω της διπλάσια κατεστραμμένη έκταση, περίπου 200.000 στρεμμάτων. Αυτήν τη φορά, όμως, οι φλόγες πέρασαν για πρώτη φορά τα όρια του αστικού ιστού σκορπίζοντας τον τρόμο και την καταστροφή στα βόρεια προάστια της Αθήνας.

Η Νάντια

Στο ανηφορικό δρομάκι, την οδό Στρατονίκης, που είναι κάθετη της Αναπαύσεως, στο Πάτημα Χαλανδρίου, ένα κλιμάκιο της Περιφέρειας Αττικής κάνει αυτοψία στην επιχείρηση όπου βρήκε τραγικό θάνατο η 65χρονη Νάντια από τη Μολδαβία.

Στο εσωτερικό διακρίνονται μόνο τσαλακωμένες λαμαρίνες και απ’ έξω ένα μηχανάκι έχει σχεδόν εξαϋλωθεί από τη μανία της φωτιάς. Σκόρπια ξερά λουλούδια και βάσεις από κασπό ανθοστολισμού δείχνουν ότι πριν από λίγα 24ωρα εδώ δούλευαν άνθρωποι, όπως η άτυχη γυναίκα που έφτιαχνε στεφάνια και ανθοσυνθέσεις για τελετές. Πάνω σε μια μουντζουρωμένη μεταλλική βάση στην είσοδο, φίλοι της έχουν αφήσει ένα λευκό τριαντάφυλλο στη μνήμη της.

Τριγύρω καμένα σπίτια, αυτοκίνητα και επιχειρήσεις με φόντο το κοιμητήριο συνθέτουν ένα δυστοπικό σκηνικό που κανείς δεν φανταζόταν ότι θα βλέπαμε όταν ξεπήδησαν οι πρώτες φλόγες στον Βαρνάβα την προηγούμενη Κυριακή.

Κόστος

Λίγο πιο πάνω, στην οδό Καλαβρύτων, που αποτελεί το φυσικό σύνορο ανάμεσα στο Πάτημα Βριλησσίων και το Πάτημα Χαλανδρίου, η φωτιά έχει ανακοπεί στην πλευρά του Χαλανδρίου, τουλάχιστον μέχρι το ύψος της οδού Τζαβέλα.

Εκεί συναντάμε την κ. Ιωάννα Γουλανδρή, που μας ανοίγει το σπίτι της και μας οδηγεί στο μπαλκόνι, για να μας δείξει ότι τα πεύκα εφάπτονται με το σπίτι της. Ενα από αυτά, μάλιστα, έχει σπάσει από παλιά κακοκαιρία, αλλά τα ξερά κλαδιά του ακουμπάνε στο μπροστινό μπαλκόνι. «Οταν πλησίασε η φωτιά, λάβαμε μήνυμα από το “112” να εκκενώσουμε την περιοχή. Φύγαμε με τον σύζυγό μου και μείναμε δύο μέρες σε συγγενικό σπίτι στο Χαλάνδρι, καθώς, όταν πέρασε η φωτιά, δεν είχαμε ρεύμα και νερό», λέει η κ. Γουλανδρή και συνεχίζει: «Η φορά του ανέμου πήγε τη φωτιά προς το Πάτημα Χαλανδρίου, αλλιώς κι εδώ θα καιγόμασταν. Υπάρχουν αυτά τα τεράστια πεύκα πάνω στα σπίτια, που δεν μπορούμε να τα πειράξουμε. Αυτό το ξερό είναι εδώ πολύ καιρό. Εχουμε ενημερώσει τον δήμο, αλλά δεν ενδιαφέρεται κανείς. Στο πίσω μέρος υπήρχε άλλο ένα πολύ επικίνδυνο πεύκο. Μαζέψαμε χρήματα όλα τα διαμερίσματα για να πάρουμε ειδική άδεια από την Πολεοδομία που κόστισε 100 ευρώ και άλλα 500 πήρε το συνεργείο που το έκοψε».

«Με ένα λαστιχάκι έσωσα το σπίτι μου, χωρίς βοήθεια…»

Ανηφορίζουμε προς την Πεντέλη, όπου οι εικόνες καταστροφής είναι απλωμένες σε μια τεράστια έκταση. Οταν η πυρκαγιά πέρασε το Πεντελικό Ορος και έφτασε στην κατοικημένη περιοχή, το ρέμα της Νέας Πεντέλης λειτούργησε σαν πύρινο ποτάμι που μετέφερε αστραπιαία τις φλόγες στις γειτονιές. Στην κεντρική λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου στη διασταύρωση με τη Ραιδεστού το κλειστό γυμναστήριο Πεντέλης, άλλοτε στολίδι της περιοχής, λαμπάδιασε και κάηκε απ’ άκρη σ’ άκρη. Από την κατεστραμμένη πόρτα περνάμε στον προθάλαμο, όπου κρέμονται ετοιμόρροπα τα υλικά της οροφής. Στο εσωτερικό του σταδίου η εικόνα είναι σαν σκηνικό από ταινία τρόμου με τα ερείπια μισολιωμένα σε μεγάλους σωρούς κάτω από τον ήλιο, καθώς δεν υπάρχει πια σκεπή.

Λιωμένα σίδερα

Στον ίδιο δρόμο, η στάση των λεωφορείων αποτυπώνει τη μανία της φωτιάς που έλιωσε και τα σίδερα. Λίγο πιο πέρα, στους κάθετους δρόμους της οδού Αλέκου Παναγούλη ο ανατριχιαστικός ήχος της φωτιάς έχει αντικατασταθεί από τον ήχο του αλυσοπρίονου που κόβει τους καμένους κορμούς. Συνεργεία του ΔΕΔΔΗΕ υπάρχουν παντού προσπαθώντας να αποκαταστήσουν τις εκτεταμένες βλάβες στο δίκτυο ηλεκτροδότησης.

Εδώ συναντάμε τον κ. Τάσο, έναν από τους πολλούς κατοίκους των κατεστραμμένων περιοχών που αγνόησαν τις ειδοποιήσεις για εκκένωση και έμειναν πίσω να σώσουν τις περιουσίες τους. Ενώ τα πάντα γύρω είναι καμένα, το σπίτι του στέκεται ανέπαφο, με την ελληνική σημαία να κυματίζει στο μπαλκόνι. Η μαρτυρία του είναι χαρακτηριστική του πύρινου ολέθρου. «Εδώ γεννήθηκα εγώ, αλλά και η μάνα μου και η γιαγιά μου. Δεν μπορούσα να αφήσω το σπίτι να καεί», μας λέει και συνεχίζει τη διήγησή του για τις εφιαλτικές ώρες που έζησε η περιοχή. «Εδιωξα τις γυναίκες και έμεινα μόνος μου. Με ένα λαστιχάκι έσωσα το σπίτι μου, χωρίς καμία βοήθεια. Εδώ δεν ήρθε κανείς, ούτε να μας βοηθήσει να σβήσουμε ούτε να μας πει να φύγουμε από το σπίτι. Το πρωί (σ.σ.: της Δευτέρας), όταν η φωτιά ήταν ακόμα ψηλά, ήρθαν τα ελικόπτερα και τη σταμάτησαν. Στη συνέχεια, όμως, τα ελικόπτερα έφυγαν για τον Διόνυσο και στις 12 το μεσημέρι φούντωσε και μας έκαψε. Μας άφησαν να καούμε», λέει ο κ. Τάσος.

Σε μικρή απόσταση βρίσκεται και η επιχείρησή του, που εκτελεί χωματουργικές εταιρίες. «Επαθα ζημιές, αλλά τουλάχιστον έσωσα τα μηχανήματα», μας λέει. Γύρω του υπάρχουν κουφάρια σπιτιών και αυτοκινήτων που οι ιδιοκτήτες τους δεν κατάφεραν να τα σώσουν.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: «Κάηκαν όλα εδώ»

Στην οδό Περικλέους ο κ. Δημήτρης στέκεται πάνω από τα ερείπια του σπιτιού του. Ενα μεγάλο τμήμα που το χρησιμοποιούσε ως αποθήκη έχει καεί και από μέσα διακρίνονται σκελετοί επίπλων και οικιακών συσκευών σε ένα κτίσμα όπου έχουν απομείνει μόνο οι τοίχοι και οι κολόνες. «Δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα, κάηκαν όλα εδώ, αλλά σώθηκε το άλλο κομμάτι του σπιτιού», μας λέει, ενώ κι εκείνος πιστεύει ότι η Νέα Πεντέλη κάηκε γιατί έφυγαν τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα. «Αν δεν είχαν στείλει τα ελικόπτερα στον Διόνυσο, εμείς δεν θα καιγόμασταν», επισημαίνει.

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΦΩΤΙΑ

«Στον Βαρνάβα έχουν καεί 40 σπίτια»

Στην είσοδο του Βαρνάβα οι πινακίδες δείχνουν τις κατευθύνσεις μέσα σε ένα κατάμαυρο τοπίο, το οποίο απλώνεται όπου φτάνει το ανθρώπινο μάτι. Στο κέντρο, το χωριό που απέχει 35 χιλιόμετρα από την Αθήνα, μοιάζει ανέπαφο από τις φλόγες.

«Εδώ έχουν καεί 40 σπίτια. Ακολουθήστε με να σας δείξω», μας λέει ένας κάτοικος. Περνάμε από στενούς δρόμους, που είναι γεμάτοι πεσμένα καλώδια, ενώ οι κολόνες ηλεκτροφωτισμού κρέμονται μισοκαμένες δεξιά και αριστερά. Φτάνουμε σε ένα σπίτι που έχει καεί.

«Οι ιδιοκτήτες είχαν φύγει για διακοπές και γύρισαν χθες. Τώρα δεν ξέρω πού μένουν. Οσο κάνετε τον γύρο του χωριού θα βλέπετε την καταστροφή», μας λέει ο κάτοικος. Πράγματι, περιμετρικά σπίτια και αυτοκίνητα έχουν γίνει παρανάλωμα του πυρός και είναι προφανές ότι δόθηκε μεγάλη μάχη για να μην περάσει η φωτιά πιο βαθιά στην κατοικημένη περιοχή. Από όποιο σημείο του χωριού κι αν κοιτάξει κανείς, πάντως, το τοπίο είναι αποκαρδιωτικό. Η φωτιά που ξεκίνησε από αυτήν την περιοχή απλώθηκε σε μια έκταση περίπου 23 χιλιομέτρων μέχρι το Χαλάνδρι και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση φωτιά των τελευταίων δεκαετιών στην Αττική ύστερα από εκείνη του 2009.