Με βάση την ανάλυση 7.067 αιτήσεων αποζημίωσης προς τον ΕΛΓΑ, σε διάστημα 22 ετών (1999-2020), η μελέτη αποδεικνύει ότι οι συνολικές ζημιές όχι μόνο δεν αυξήθηκαν παράλληλα με την ανάκαμψη του είδους, αλλά από το 2012 και μετά παραμένουν σταθερές, σε επίπεδα αντίστοιχα με εκείνα του 1999.

Η έρευνα, δημοσιευμένη στο διεθνές περιοδικό Animal Conservation, εξετάζει αποζημιώσεις συνολικού ύψους 4,1 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 59,4% αφορά την κτηνοτροφία, το 23% τη μελισσοκομία και το 17,6% τη γεωργική παραγωγή. Παράλληλα, την ίδια περίοδο ο πληθυσμός της καφέ αρκούδας στην Ελλάδα αυξήθηκε εντυπωσιακά: σύμφωνα με την πιο πρόσφατη εκτίμηση του 2025, στη χώρα ζουν περίπου 900 αρκούδες, έναντι 450 έως 500 το 2019.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι ζημιές δεν κατανέμονται ομοιόμορφα στον χώρο. Στις περιοχές όπου η αρκούδα ζει εδώ και δεκαετίες και εφαρμόζονται συστηματικά προληπτικά μέτρα, οι ζημιές παραμένουν σταθερές ή μειώνονται. Αντίθετα, αυξητικές τάσεις εμφανίζονται σε περιοχές όπου το είδος έχει επανεμφανιστεί πρόσφατα, όπου οι τοπικές κοινωνίες έχουν περιορισμένη εμπειρία στη διαχείριση της συνύπαρξης ή όπου απουσιάζουν οργανωμένα μέτρα πρόληψης.

Εξίσου σημαντικό είναι ότι τα «επίκεντρα» των ζημιών διαφοροποιούνται ανά δραστηριότητα: στη γεωργία και τη μελισσοκομία εντοπίζονται κυρίως στα όρια της εξάπλωσης του είδους, ενώ στην κτηνοτροφία εμφανίζονται εντός των καθιερωμένων περιοχών παρουσίας της αρκούδας.

Η μελέτη καταγράφει και σαφή εποχικά μοτίβα, που καθιστούν τις συγκρούσεις προβλέψιμες: οι ζημιές στην κτηνοτροφία και τη γεωργία κορυφώνονται τον Σεπτέμβριο, ενώ στη μελισσοκομία τον Ιούνιο. Η προβλεψιμότητα αυτή υπογραμμίζει ότι η λήψη έγκαιρων και στοχευμένων μέτρων μπορεί να μειώσει σημαντικά τις συγκρούσεις.