Πέθανε ο Μανόλης Αγγελίδης, Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας, του Παντείου 

26/10/18 • 20:38 | UPD 26/10/18 • 20:38

Newsroom eleftherostypos.gr

Την τελευταία του πνοή άφησε την Παρασκευή, ο Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Μανόλης Αγγελίδης.

Την τελευταία του πνοή άφησε την Παρασκευή, ο Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Μανόλης Αγγελίδης.

H ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τον θάνατο του:

«Την Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου, πέθανε ο Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Μανόλης Αγγελίδης.

Ο Μανόλης Αγγελίδης υπήρξε εμπνευσμένος πανεπιστημιακός Δάσκαλος και αφοσιωμένος στο λειτούργημά του ακαδημαϊκός λειτουργός, κάτι που, εκτός από τους εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες που τον γνώρισαν στα αμφιθέατρα και τις αίθουσες διδασκαλίας, αναγνώριζε όλη η ακαδημαϊκή κοινότητα, ανεξαρτήτως πολιτικών τοποθετήσεων.

Ο Μανόλης Αγγελίδης, ο οποίος συνδύαζε βαθιά ευγένεια, αξιοπρέπεια και συνέπεια, αλλά και εργατικότητα και σθένος, υπήρξε αταλάντευτος μαχητής της Αριστεράς, αφοσιωμένος στον αγώνα για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια. Την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση. Πλήρωσε το τίμημα της συνέπειάς του συλλαμβανόμενος, φυλακιζόμενος και αντεπεξερχόμενος, με αγωνιστική αξιοπρέπεια, τη δοκιμασία του ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Με το επιστημονικό, διδακτικό –και εν γένει το ακαδημαϊκό έργο του– υπηρέτησε τον θεσμό του Πανεπιστημίου, την ακαδημαϊκή του αποστολή, καθώς και τη συμβολή του στη δημοκρατική πολιτεία. Παρέμεινε πάντα σταθερός στον αγώνα για δημοκρατία με κοινωνική δικαιοσύνη, για τον δημοκρατικό σοσιαλισμό και την ουσιαστική σύνθεση ελευθερίας και ισότητας. Πάνω απ’ όλα, όμως, υπήρξε πανεπιστημιακός Δάσκαλος, που τίμησε τα αμφιθέατρα στα οποία δίδαξε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει στην οικογένειά του θερμά συλλυπητήρια, με βαθιά θλίψη και επίγνωση του δυσαναπλήρωτου κενού που αφήνει η απουσία του.»